.
Onderstaand een verklaring bij figuur 1 en de woordenlijst van medische begrippen die in dit artikel voorkomen.
Een samenwerkingsverband(onderzoek) tussen med.centra, ziekenhuizen, universiteiten van Israel, VS, Australie en Italie.
The Mosaic of Autoimmunity:
Prediction, Autoantibodies, and Therapy in Autoimmune Diseases – 2008
Een klein stukje van een vertaald gedeelte:
Biliaire cirrose, de ziekte van Addison, Hashimoto's thyroiditis, type 1 diabetes, Coeliakie en de ziekte van Crohn - de voorspellende waarde van elk antilichaam kenmerkend voor een specifieke ziekte is vergelijkbaar met die voor de auto in de auto reumatische ziekten [4].
Anti-schildklier peroxidase antilichamen is aangetoond dat zij een goede voorspeller voor postpartum schildklier dysfunctie. Een hoge anti-TPO antilichaam niveau onmiddellijk postpartum kan voorspellen met thyroiditis 97% gevoeligheid, specificiteit 91%, en een PPV van 92%.
In anti-mitochondriale antilichaam-positieve patiënten zonder klinische of biochemische tekenen van leverinsufficiëntie schade, anti-mitochondriale antistoffen kunnen worden opgespoord tot 25 jaar voor de klinische manifestatie van primaire biliaire cirrose. Hun PPV is hoger dan 95%.
Antilichamen specifiek voor de alvleesklier eilandje cellen, insuline, 65 kD Glutaminezuur decarboxylase en tyrosine fosfatase-achtige (IA-2) eiwit zijn voorspellende markers voor type 1 diabetes.
Hun PPV is 43%, 55%, 42% en 29%, respectievelijk het risico van de eerste graad verwanten van patiënten met diabetes.
Het ontwikkelen van de ziekte groeit geleidelijk met de duur van de follow-up en met het aantal positieve autoantilichamen, wordt 2%, 25% en 70%, met een, twee en drie of vier positieve
antilichamen.
Adrenale cortex autoantilichamen kan voorafgaand aan de ziekte ontstaan door tot 10 jaar en hun PPV is ongeveer 70%.
Anti-Saccharomyces cerevisiae antilichamen als markers voor Crohn's Ziekte zijn ontdekt in de sera van ogenschijnlijk gezonde proefpersonen.
Gemiddeld 3 jaar voordat de ziekte zich openbaarde [5]. Hun diagnostische gevoeligheid was 31%, maar de specificiteit en de voorspellende waarde werden beide 100%.
De voorspellende waarde van anti-tissue transglutaminase en Anti-endomysial antilichamen voor Coeliakie is 50-60%.
Als de patiënt drager is van de HLA-DQ2 of DQ8 antigenen, waarvan bekend is dat zij genetische merkers voor de gevoeligheid voor Coeliakie, de PPV van de auto benaderingen 100%.
Kortom, het is nu duidelijk dat veel auto-antistoffen de
mogelijkheid hebben om te voorspellen de ontwikkeling van een auto-immuunziekten in asymptomatische personen.
Het is ook duidelijk dat de progressie in de richting van bepaalde auto-immuunziekten, en haar ernst, kan worden voorspeld van het type antilichaam, het antilichaam niveau, en het aantal antilichamen die aanwezig zijn.
De vroege diagnose van auto-immuunziektenwordt mogelijk gemaakt door de voorspellende capaciteit van deze antilichamen ien s vooral belangrijk wanneer de progressie van de ziekte kan worden voorkomen door te vermijden Milieu-factoren die kunnen leiden tot de ziekte of verergeren, of wanneer een specifieke therapie beschikbaar is en doeltreffende [6].
Ten slotte is de voorspellende waarde van de auto-antistoffen gebaseerd op de diagnostische nauwkeurigheid van het door de laboratorium gebruikte methoden.
Hoewel gevoeligheid is een belangrijke vereiste van diagnostische tests, het gewicht voor voorspelling is hoofdzakelijk gebaseerd op hun diagnostische specificiteit.
Vandaar dat een correcte evaluatie van de voorspellende betekenis van autoantilichamen kan alleen worden gebaseerd op tests uitgevoerd met methoden die zorgen voor een hoge analytische en diagnostische specificiteit.Figuur 1.
Gericht regelgevende T-cellen in auto-immuunziekten.
De incubatietijd van IVIg met CD4 + CD25 + Treg cellen steeg de
Foxp3 van meningsuiting en de productie van TGF ß en IL-10.
De coculture van IVIg met Treg cellen steeg ook hun onderdrukkende vermogen, TNF a en daalde de productie van CD4 + CD25-T cellen.
Medische begrippen
* Incumbent of the Laura Schwartz-Kipp Chair for Research of AutoimmuneDiseases, Tel Aviv University, Israel
* PPV = positive predictive val
* CCP = cyclic citrullinated peptide
* SLE = systemic lupus erythematosus
* APS = antiphospholipid syndrome
* TPO = thyroid peroxidase antibodies
* IgG = immunoglobulin isotype G
* NMDA = N-methyl-D-aspartate
* AECA = anti-endothelial autoantibodies
* IL = interleukin
* TNF = tumor necrosis factor
* RA = rheumatoid arthritis
* EAE = experimental autoimmune encephalomyelitis
* MBP = myelin basic protein
* MOG = anti-myelin oligodendrocyte glycoprotein
* CDR = complementary determining region
* TGF = transforming growth factor
* ß2GPI = beta-2-glycoprotein-I
* Abs = antibodies
* IVIg = intravenous immunoglobulin
* BAFF = B cell-activating factor
* Treg = T regulatory cells
* IFN? = interferon-gamma
* SLEDAI = SLE Disease Activity Index
* PBC = primary biliary cirrhosis
* PDC-E2 = E2 component of pyruvate dehtdrogenase
Het gehele artikel in het Engels via deze link:
http://www.ima.org.il/imaj/ar08jan-3.pdf
Nog eentje dit moet ik nog vertalen:
http://www.ima.org.il/imaj/ar08jan-1.pdfThe Mosaic of Autoimmunity:
Genetic Factors Involved in Autoimmune Diseases – 2008
Een klein stukje
Thirty years ago we referred to the “Mosaic of Autoimmunity”
[1] as the combination of factors associated with the induction of autoimmune diseases.
We classified the factors as genetic, immune, hormonal, and environmental.
For a specific autoimmune condition to develop, a particular combination of these factors (like the pebbles or small pieces of glass or ceramicsthat comprise a mosaic) is required.
This scheme may explain several phenomena; for example:
a) why one patient with systemic lupus erythematosus differs in his/her clinical presentation from another;
b) why in the same family the mother may have SLE, her son pemphigus vulgaris, and her daughter juvenile type 1 diabetes mellitus;
c) why a patient afflicted with one autoimmune disease is more prone to develop another [2-6];
d) why a “change” in one component of the immune system (splenectomy or thymectomy for example) can ameliorate one autoimmune disease, yet “switch” the patient’s condition to another autoimmune disease (known as “the kaleidoscope of autoimmunity”) [6-10].
Our knowledge of the mosaic – namely, the factors involved in autoimmunity – has grown extensively over the last three decades
