Hoi Janine,
Wat een toestanden zijn dat allemaal voor je (geweest). Als ik je verhaal lees, dan spelen er nu meerdere dingen, die je misschien van elkaar moet loskoppelen.
Lyme / Hypo
Zowel bij Lyme als bij Hypothyreoidie raak je lichamelijk en geestelijk uit balans. De borrelia bacterie die in je systeem zit bij Lyme, kan je ook heel depressief en paniekerig maken (ik ken een paar mensen die dit hebben gehad!). En het herstellen van Lyme kan ook veel tijd kosten, ook al is de bacterie uit je lichaam verdwenen.
Hoe lang loop je al met hypo rond? In je burnout periode heb je thyrax gehad. En nu sinds 3 maanden weer. Het kan dus zijn dat je al jarenlang met een slecht functionerende schildklier leeft.
Het kan een
hele poos duren voordat je je weer beter voelt bij hypo. De lichamelijke uitputting die je voelt en de overgevoeligheid voor externe prikkels kunnen echt bij hypo horen. Ik heb dit zelf ook jarenlang gehad en nu nog steeds bij momenten.
Antidepressiva en werk
Antidepressiva zijn niet zaligmakend. De stelling van de bedrijfsarts vind ik naief. Je kunt enorme bijwerkingen ervaren bij het starten van antidepressiva.
Ik ben zelf een oen geweest en heb me ze laten aansmeren een aantal jaar geleden. Wat een drama, maandenlang heb ik echt niet meer kunnen functioneren en toen mijn lichaam wat gekalmeerd was, was ik mezelf helemaal niet meer. (Dit hoeft overigens niet voor iedereen te gelden!) Nu ik thyrax heb, merk ik dat ik niet meer zo van slag raak door prikkels. En ben de AD aan het afbouwen. Heb echt spijt als haren op mijn hoofd dat ik die rommel ben gaan gebruiken. Het hoorde "gewoon" bij schildklierproblemen die door artsen niet gezien zijn.
Als je je niet depressief voelt, zou ik er niet aan beginnen, want het is niet zo onschuldig als veel artsen doen voorkomen.
Na het lezen van je verhaal denk ik dat je rust nodig hebt en dat je jezelf de tijd moet geven om de hypo te behandelen.
Waarom raak je je baan kwijt? Zegt de bedrijfsarts dat? Of je baas? Heb je een tijdelijke aanstelling of een vaste?
Iedereen kan voor korte of lange tijd ziek worden en uit het arbeidsproces raken. Maar het antwoord daarop is
niet: ga antidepressiva slikken, dan behoud je je baan.
En nu...
Hulp van een psycholoog, of misschien je huisarts, is helemaal geen slecht idee. Dan kun je het e.e.a. in kaart brengen en een professional er naar laten kijken.
Sterkte hoor, ik hoop dat het je in deze vermoeiende tijd lukt om alles met enige afstand te bekijken. En probeer in je eigen kracht te blijven...!
Liefs Nina
(sorry voor het lange antwoord.. ik herken delen van jouw verhaal in het mijne en heb geprobeerd het enigszins overzichtelijk uit te werken.)