Wat fijn te lezen dat ik niet de enige ben die de stap heeft gezet naar AD. Het instellen ging bij mij redelijk voorspoedig en spoedig (jan begonnen en juni redelijk stabiel).
Maar emotioneel zo wisselvallig, raak van keuzes in paniek. Ik was al helemaal klaar om mijn appartement op te zeggen om bij mijn lieve vriend in te trekken, hij verkondigt het overal en ineens na een buikgriep waarbij Euthyrox bij het overgeven de wc-pot in verdween, zak ik in een dip van jewelste! Ik heb dat nu al 2 jaar en ik heb er schoon genoeg van. Ik weet dat ik al langere tijd hypo moet zijn geweest, met name door de psychische klachten, afvallen, tintelingen i handen etc.), maar het houdt niet op met die gekkigheid in m'n hoofd.
Vandaag voor het eerst 10 mg Citalopram genomen. Ben doodsbang voor de bijwerkingen, maar zo kon ik ook niet verder... Ik begrijp je heel goed, Astrid. En er zijn zeker mensen die heel erg negatief staan t.o. AD, maar die weten niet hoe het voelt om zo uit balans te zijn.
Ook ik wilde alles liever op eigen kracht doen, ik heb het slikken van AD bijna een jaar uitgesteld. Maar ik kan niet meer. Ik ken twee mensen van wie ik weet dat die AD slikken of hebben geslikt. En zij zijn er zo positief onder of positief uitgekomen.
Ik denk wel dat ik vrij heftig reageer op medicatie: ben nu al zo duf als een konijn en met Thyrax merkte ik ook al heel snel verandering (eerst echt meteen de hel en daarna enige verlichting).
Ik ben zo benieuwd wat die medicijnen gaan doen... Bang maar hoopvol tegelijk...
Groetjes,
Sabrina

