Wat kan een mens down zijn zeg

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

Wat kan een mens down zijn zeg

Berichtdoor Wilma S. » dinsdag 16 oktober 2007 - 12:16

Sinds ik de diagnose actieve Graves "reken maar op 5 jaar" heb gekregen ben ik zo depri als de pest. Ik heb ter info de depressie zelftest gedaan. Bij een score van 17 moest je naar de huisarts ivm depressie klachten. Ik had een score van 33. Hoezo, zwaar depressief.

Mijn psych zegt dat ik er wel weer uitkom, dat ik eerst het slechte nieuws moet verwerken, en dat ik dan wel weer uit het dal zal opkrabbelen. Maar ik zie het nut er niet van in. Ik kom toch niet boven voordat ik weer teruggesleept word. Want dat is de enige zekerheid die ik heb.

Ik ga morgen naar de huisarts om pijnstillers te vragen. Ik heb constant pijn aan mijn ogen, een drukgevoel. En daardoor heb ik ook heel vaak hoofdpijn. En die gaat niet zomaar weg, helaas. Gisteren ging het uiteindelijk beter na (over 10 uur verdeeld) 2 nurofen en 4 paracetamol. En dan had ik nog steeds last van de constant aanwezige spierpijn.

Soms denk ik zelfs aan de dood, maar dan meteen weer aan "een coma, dan zou ik ook niets voelen" of "alleen maar slapen". Ik wil zeker niet dood, maar gewoon geen pijn voelen zou zo fijn zijn. Ik dacht vroeger nooit zo, en het feit dat het nu wel even langskomt om dan meteen met "niets voelen" alternatieven te komen (gelukkig dat nog wel) daar voel ik me ook niet fijn bij.
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor zazoo » dinsdag 16 oktober 2007 - 13:08

Hoi, wilma

kan alleen maar zeggen, een jaar terug, voor de cytomel was ik er ook zo aan toe(alleen ik wist het niet)
ik wou niet dood, :-(  ik wou dat het ophield(wat het verchil dan ook moge zijn :????: )

pas toen ik cytomel ging gebruiken, merkte ik dat dat gevoel ook wegging
ik weet niet hoe het zit met jou T3, maar misschien heb je iets aan mijn ervaring.

als ik stop met cytoel dan komt het langzaam maar zeker weer terug, dus ik kan nu gewoon niet meer zonder :????:
wat me het meest is opgevallen dat het een (ik noemde het zo) ongeoorloofde depressie was,

er was niets gebeurd waardoor het zo had  moeten zijn, het was er ingeslopen :boos3: zonder dat er iets naars gebeurd was.

gelukkig is het nu over ,het is alleen nog maar een slechte herinnering , waar ik niet graag naar terug wil.

Heel veel sterkte :zwaai:
Afbeelding
Baco 7-2-2005 - 26-08 2009 Rust zacht mijn vriend
Avatar gebruiker
zazoo
Beheerster
 
Berichten: 1827
Geregistreerd: zaterdag 30 december 2006 - 15:30
Woonplaats: West-friesland, Andijk

Berichtdoor jesse » dinsdag 16 oktober 2007 - 13:20

Lieve Wilma,

Het valt niet mee als je het gevoel hebt dat je in een zwarte gat zit, om de lichtpuntjes in je leven nog te zien. Maar gek genoeg komt er altijd weer licht na de duisternis.

Je situatie is rot, maar zodra die weer een beetje minder uitzichtloos wordt, zal je weer wel kunnen genieten.

In de tussentijd zou ik zeker, zoals Sandra schrijft, de T3 in de gaten houden en als die goed is misschien AD slikken. Soms helpt dit je tijdelijk uit de put of voorkomt dat je verder wegglijdt.

In ieder geval een dikke knuffel en houdt moed meid!

Liefs Jesse
Een lach of een traan? Soms misschien wel allebei tegelijk!
Avatar gebruiker
jesse
Forumverslaafde
 
Berichten: 2341
Geregistreerd: vrijdag 21 april 2006 - 11:25
Woonplaats: omgeving Goes

Berichtdoor misty » dinsdag 16 oktober 2007 - 14:39

Het gekke is ik heb eigenlijk nooit echt aan de dood gedacht als uitweg. Ik slik zelf nu al sinds 2003 AD, en dat helpt zeker wel.
Alleen gaat de depressie niet meer weg.

Ik moest een paar maanden geleden stoppen met de AD vanwege onderzoek, en ik merk dat ik m'n emoties niet in de hand heb.
Een stom iets kan ik het al (bijna) op een janken zetten.

Als voorbeeld: een happy end van een film die ik al tig keer heb gezien. Als het maar een heel klein beetje emotioneel is moet ik me schrap zetten.

Je kan, als je het wil natuurlijk, een AD proberen.
Vaak is de depressieve klacht een symptoom van het ziek zijn.
En als ik nu jouw berichtje leest heb je de AD dringend nodig.

Je kan ook kortstondig psychologische hulp krijgen, zo kan er in een paar sessies bepaald worden welke therapie het beste is voor jou.
Vaak wordt depressie als de hoofdklacht gezien, maar helaas wordt depressie ook vaak afgeschoven.

Een depressie hebben met een chronische aandoening komt vreselijk vaak voor.
Hard Rock Hallelujah!!!
Voor je het weet heb je meer mensen geholpen dan je dacht. VECHT..., LEEF!!!
Afbeelding
Avatar gebruiker
misty
Forumverslaafde
 
Berichten: 3750
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 1:54
Woonplaats: Ergens in de buurt van R'dam en Den Haag.

Berichtdoor Wilma S. » dinsdag 16 oktober 2007 - 16:12

Ik slik al jaren T3, dus daar zal het niet in zitten. Het zorgt er wel voor dat mijn TSH "te laag" is en altijd ruzie heb met artsen daarover. Ik neem gewoon zoveel als ik voel dat ik nodig heb. Van teveel ga je toch hyperen dus da's makkelijk.

En tja, nu zowieso een chronische aandoening erbij "gescoord" en waarschijnlijk nog een tweede. Ik vind al jaren spierproblemen hebben behoorlijk chronisch, ook al heeft het nog geen naampje.

En dagelijks pijn hebben. Word je ook niet vrolijk van.  :-(
Avatar gebruiker
Wilma S.
Forumverslaafde
 
Berichten: 2161
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 11:27

Berichtdoor Anne » donderdag 25 oktober 2007 - 19:35

Hoi Wilma,

Hoe gaat het nu met je? Al wat minder depri?

Dat hoop ik echt voor je, ik weet uit eigen ervaring hoe het is als je zo diep in de put zit - als je zo veel pijn hebt.

Heb je nog ergens "praathulp" gezocht of slik je nu AD?

Lieve groet, Anne
met groetjes van Anne (Overijssel)
Avatar gebruiker
Anne
Forumverslaafde
 
Berichten: 1362
Geregistreerd: donderdag 19 oktober 2006 - 22:11
Woonplaats: Overijssel


Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast