draadje: ARBO-WIA-UWV-ziekzijn en werken

draadje: ARBO-WIA-UWV-ziekzijn en werken

Berichtdoor Anne3 » vrijdag 12 januari 2007 - 15:22

Zou het niet handig zijn als hier een speciaal draadje voor zou komen?
Alle info en ervaringen ineen?

Ik begin maar gewoon en zie wel wie er bij in haakt.

Vandaag ging ik mij een beetje voorbereiden op mijn keuring bij de UWV en ging wat info verzamelen.
Nu dacht ik weet je wat ik neem de informatie folder van HmnH mee.

Maar nu lees ik daar o.a. in:
Hmnh zet zich in voor mensen die ernstige klachten houden en daardoor hun werk kwijt raken en soms in de WAO terecht komen.

Tot zo ver geweldig dus, maar dan wordt hier achteraan gezegt:

Met een tijdige en zorgvuldige behandeling is dit niet nodig.

SLIK.....ik ben na de diagnose Hashimoto in de afgelopen periode van 2.5jr. helemaal door de molen geweest maar er kwamen geen extra schokkende dingen uit, alle klachten die er nog zijn zijn volgens de arts Hashimoto gerelateerd (zorgvuldiger kan toch niet?), inmiddels goed ingesteld (moet alleen zo af en toe weer bijstelen v.w. de Hashi) maar heb ondanks dit nog steeds dusdanig klachten dat ik niet kan werken......wat is er dan mis met mij?

Het zou dus na een tijdige en zorgvuldige behandeling mogelijk moeten zijn dat ik weer kan werken?

Weer die ontkenning pff, ik kan wel janken...

Betekend deze zin dan dat de restklachten bij mij buiten proporties zijn? dat dat niet kan?

Ik neem het foldertje maar niet mee, want dan zegt de keurings arts vast: zie je wel, je kan zo als jij die nu helemaal goed (dus zorgvuldig!) is onderzocht en waar geen andere dingen dan Hashimoto is uit gekomen, en je nu goed bent ingesteld gewoon weer aan het werk......HELP hoe leg ik hem uit dat ik dat dus nog niet kan?!
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Anne3 » vrijdag 12 januari 2007 - 23:36

Nee het staat in het informatie foldertje wat je kan copieeren van af de HmnH site.

Ik begrijp wel dat ze het positief bedoelen hoor maar zo lees ik het op dit moment niet.

Bij mij gaat ook mijn Willem mee, wel fijn dat we die steun in ieder geval hebben he?!

Heb je voor jezelf al wat duidelijkheid, ik bedoel voor jezelf duidelijk wat je wel en zeker niet wilt?
Als je dat een beetje weet kan je je voornemen daar steeds weer op terug te komen.
Dan heb je een beetje houvast.

Ik vind het ook spannend hoor!
En twijfel ook of ik de infomap mee moet nemen, als je daar mee komt trek je gelijk zijn deskundigheid zo in twijfel.
Of ben ik dan te voorzichtig?
Of zal ik hem mee nemen en achter de hand houden?

Ben eigenlijk ook op zoek naar een duidelijke korte info over Hashimoto, ik heb die nog niet gevonden.

Ik zal vrijdag voor je duimen dat het een goed gesprek voor je wordt!

:liefde: sterkte vrijdag!!
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Anne3 » zaterdag 13 januari 2007 - 12:12

Dat foldertje van de Sk had ik ook al opgezocht.
Mijn Willem adviseerde vanmorgen om toch ook iets over de Hahimoto en het instellen mee te nemen, dat ga ik dus toch maar doen.

Verder heb ik al een heleboel in de eigen bijlage van het reintegratie verslag geschreven.
De copy neem ik mee om eventueel toe te lichten hoe ik het een en ander heb bedoeld.

En je hebt gelijk dat het er erg aan ligt hoe je iets pressenteerd.
Jou aanpak om het aan te bieden als extra advies voor bij de uitwerking lijkt me een hele goeie, bedankt voor je tip om het zo te doen.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor oppie » maandag 15 januari 2007 - 18:55

Hoi,

Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste gesprek gehad bij het CWI.
Nu ben ik verplicht te solliciteren, oke- maar als ik zeg dat ik ziek ben???Dan moest ik naaar het UWV.

Uwv gebeld- konden mij niet ziekmelden, dat moest mijn werkgever doen.....Wergever?? ben ik toch weg??
Het blijkt dat de werkgever nog een maand voor je verantwoordelijk is.
Dus ik mijn (oude) werkgever opgebeld-- die veel moeite heeft gedaan, maar blijkbaar wordt mijn ziekte dan nog verhaald op haar verzekering....dat wil ik niet.

Nu dus braaf solliciteren tot ik MEZELF ziek kan melden???

In wat voor een puinhoop ben ik verzeild geraakt. Jeetje wat een gedoe.  :boos3:  :boos3:

Jullie zitten zo te zien al wat verder in het circuit....knap hoor, hoe hou je het vol?? :?:  :?: Marian
oppie
Forumverslaafde
 
Berichten: 674
Geregistreerd: maandag 12 september 2005 - 16:15

Berichtdoor anke2 » maandag 15 januari 2007 - 22:02

Er is mij verteld dat je werkgever je ziek meld / als je nog ziek bent en die twee jaar zijn nog niet voorbij, bij UWV. Dan kom je in aanmerking voor vangnetziektewet.
Dat kan die werkgever toch nog wel doen voor je.

Ik heb tijdens een gesprek bij iemand van verzuim en reintegratie, gewoon mijn lijstje op tafel gelegd en die als handleiding gebruikt.

Had aan het begin aangegeven dat ik het moeilijk vond en dat nodig had waardoor ik niets vergat.
Vonden ze heel niet erg. Heb zelfs een exemplaar achter gelaten.
Denken jullie erom dat je een verslag vraagt van het gesprek, binnen redelijk termijn. Je moet uiteindelijk aan kunnen tonen wat je gedaan hebt aan reintegratie.

En schriftelijk sta je sterker dan dat alles mondeling is.

Allemaal heel veel succes.
Anke :rol:
Elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is, en ik zing mijn eigen liedje.
Avatar gebruiker
anke2
Forumverslaafde
 
Berichten: 3347
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 9:37

Berichtdoor oppie » dinsdag 16 januari 2007 - 15:24

Hoi Anke,

Ik ben per 1 januari ontslagen....niet ziek gemeld.(trouwens...nooit ziek gemeld)
Mijn werkgever wil me wel ziek melden maar is bang dat ze dan met de wet poortwachter in aanraking komt, of dat haar verzekering ervoor op moet draaien.....ik heb WW aangevraagd.

Ik ben op een nette manier daar weggegaan en wil zeker niet dat mijn oude wergever daaar nog een hoop trammelant mee krijgt.

Volgende week heb ik een intakegesprek voor een soort van beroepskeuzetest....kijken wat daar uit komt. :?:  :?:

Ik laat het maar een beetje over me heen komen denk ik, ik heb er zelf toch geen greep op......

Alle tips blijven echter welkom....Marian
oppie
Forumverslaafde
 
Berichten: 674
Geregistreerd: maandag 12 september 2005 - 16:15

Berichtdoor Hispoine » zondag 21 januari 2007 - 18:49

Hoi Anne3,

Nou, dat die restverschijnselen nog zo heftig zijn, dat heb ik ook hoor.
Ik zal ook weer moeten gaan werken, maar soms denk ik wel eens, goh, hoe moet dat nou toch.
Dan ga ik helemaal kapot.

Ik denk wel eens, ik ga naar die keuring, zonder make-up, vet haar (kan hij zien hoe weinig ik nog maar heb), oude kleren en doodmoe.
Dat ziet hij een reeel beeld van hoe ik er soms bijloop.
:-D
Sterkte hoor,
Misschien doen wij wel teveel ons best. :??:
Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne3 » zondag 21 januari 2007 - 21:57

ja, inmiddels ben ik ook weer zo ver dat ik denk ik stap maar gewoon in die malle molen en zie wel.

Ik heb het dit weekend een beetje van me proberen af te schuiven en ga er morgen weer verder over na denken.

Ga in ieder geval wel reageren want het klopt niet wat hij schrijft.

Hispoin ik denk niet dat er op het moment dat je daar zit iets is wat je kan doen.
Ze hanteren gewoon standaard regels en het maakt niet uit of je er op dat moment zielig uit ziet of toevallig net een goede dag hebt.

Het is echt een kwestie van wegstrepen.
En dan maar afwachten of je protesteerd.

Doe je dat niet dan zijn ze gewoon lekker snel klaar, scheelt weer tijd.

Maar helemaal vrij in het toepassen van die regels zijn ze natuurlijk niet.
Het moet wel kloppen.

maar ik hou jullie op de hoogte.

sterkte in de strijd voor erkenning!!
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Hispoine » zondag 21 januari 2007 - 22:10

Hoi Anne3,

Ja, het went soms wel een beetje, (maar natuurlijk nooit helemaal).
En weet je, ik mis alles ook zo, dus ik zou best wel willen.

Het is wel fijn om te merken dat je niet alleen bent he.
Tenminste, dat vind ik van wel hoor.

Het is echt een kwestie van wegstrepen.
En dan maar afwachten of je protesteerd.


Raar wel, dat het zo werkt. Ik heb m.i. betaald voor een verzekering en nu heb ik hem nodig... helaas, maar daar heb ik me voor verzekerd.
En je hoopt ook dat het tijdelijk is, maar blijkbaar mag je er geen gebruik van maken.

Groetjes, en sterkte ook!!
Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Anne3 » maandag 22 januari 2007 - 0:14

Ja, ook ik mis mijn oude leventje maar ik ben er wel van overtuigd dat niets voor niets gebeurt.
Wie weet waar dit alles toe lijd?
wat er hiedoor op mijn pad gaat komen?

Ik heb verschillende keren geprobeerd mijn oude werkende leventje weer op te pakken maar ervaren dat dit me dus niet lukt.

Ik wilde zó graag en werd door mijn colega's weer zo gemotiveerd dat ik iedere keer weer dacht yes! ik ga er weer tegen aan, leuk!

Na iedere mislukking slonk mijn zelfvertrouwen en dat was nu net het enige wat ik nog een beetje had.

Nu ben ik na een soort van rouwproces zover, te kunnen accepteren dat ik het werk dat ik deed niet meer kan.
En niemand die mij daar nu nog van af brengt.

Die koek is op, of die jas past me niet meer dat is het enige zekere dat ik op dit moment weet.

Ik hoef nu denk ik ook niet meer terug naar mijn oude werkgever, maar ja je weet het maar nooit bij de UWV dat is dus nog even afwachten, wie weet wat ze nog voor me in petto hebben!

Maar ik voel dat ik ook nog niet toe ben aan iets nieuws hoewel ik dat graag zou willen.

Ik sta bij wijze te trappelen om te beginnen want het lijkt mij zo leuk!! Heb inmiddels ook wel ideën.

Die nieuwe jas hangt bij wijze van spreken in de etalage, ik wil hem wel hebben en aantrekken maar ik heb nog niet zo veel geld, ik moet nog wat door sparen, balen!

Maar ik merk dat mijn vermoeidheid, concentratie en geheugen me teveel in de steek laten en het me nu gewoon helemaal nog niet zou lukken nieuwe dingen op te pakken.

En ik wil niet weer geconfronteerd worden met een mislukking ik wil op z'n minst een beetje het gevoel hebben dat het me zou kunnen gaan lukken.

Ik wil dan ook helemaal niet definitief afgekeurd worden maar eerst nog tijd om beter te worden en dan graag dmv omscholing of iets dergelijks werk zoeken wat onder de nieuwe omstandigheden nu beter bij mij past.

En het lukt me al helemaal niet nu 20uur te werken of naar school te gaan of cursussen te volgen.

Dat ga ik nu ook niet proberen, nu een opleiding beginnen is gewoon weg gegooit geld.

Ik heb nu eindelijk het gevoel 2 stappen vooruit te zijn, want het gaat  toch wel heel langzaam iets beter en ik ga nu echt (niet weer) het risico nemen 1 of misschien weer die 2 stappen terug gaan.

Ik hoop dus dat ik dat de mensen bij dat het UWV duidelijk kan maken.

Mocht me dat niet lukken dan neem ik dus ontslag.
Zodat ik toch zelf kan bepalen wanneer ik weer zo ver ben dat ik dit kan.

Ik wil echt heel graag werken want ik mis het werken maar niet tegen elke prijs. (lees: gezondheid)

Nu besef ik heel goed dat ik in deze heel bevoorrecht ben omdat ik een man achter me heb staan die me hierin in dik en dun steunt.

Hoewel het echt voor ons ook sappelen wordt hoor van een salaris.
Ik had een leuk betaalde baan en het is echt slikken als dat weg valt.

En ik ben niet meer gewent afhankelijk te zijn heb de laatste 25jr. altijd zelf mijn geld verdiend, dus zie daar ook best tegenop maar toch....

Ik heb ook 5jr. de ervaring mogen opdoen om als alleenstaande met 3kinderen van een bijstands uitkering te leven en ik moet zeggen dat ging me ook best goed af.

Ik heb ook toen van kliene dingen kunnen genieten en was toen zo trots op mezelf!

Zolang we kunnen eten en drinken en de vaste lasten kunnen betalen vinden we echt wel mogelijkheden om daarnaast van eenvoudige dingen te genieten.

Ik ben eindelijk zo ver dat ik mijn ziekte begin te accepteren en voel nu eindelijk redelijk aan wat ik wel en niet kan.

Heb het gevoel dat ik mijn beetje energie die ik nu af en toe heb goed begin te verdelen. En van die momenten ook mag en kan genieten.

Die laat ik nu niet te niet doen door het UWV!

Vannavond stelde mijn Willem onverwachts voor te gaan wokken, hij zei kom op nu kan het nog!
Dan denk ik ook: ja zo is het kom op genieten zo lang het kan!!

We moesten er wel om lachen, en maakte al plannen op onze armoe en hoe daar mee om te gaan.

Vakantie? We bedachten b.v. dat we met ons kleine caravannetje wel bij fam. in Duitsland achter in de tuin konden staan.

Dat we nu maar alvast moesten zorgen voor voldoende nieuwe onderbroeken in de kast.... :rol:

En wie weet kan ik hier op het forum nog een soort van ruil-bank opzetten...b.v. kapster gezocht die tegen ruil van wat naaiwerk mijn haar wil doen.... :-D

ZO, ik ben weer strijdvaardig nu proberen dat gevoel vast te houden want dat valt lang nog niet mee.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland

Berichtdoor Hispoine » maandag 22 januari 2007 - 10:01

Hoi Anne3,

Tja, moeilijke weg, mooi beschreven.
Ik moet die weg nog gaan van weer werken en het gaat niet en alle bijbehorende emoties.
Het is geen doemdenkerij, dat ik het niet zal kunnen ofzo, maar ik voel het gewoon aan mijn lichaam. Dit gaat niet lukken.
Ik wil mezelf ook beschermen tegen deze komende moeilijkheden zoals nog meer verlies van zelfvertrouwen en verder lichamelijk achteruit enzoverder. Maar ik zal die hele weg moeten afleggen.
Wie weet waar dit alles toe lijd?
wat er hiedoor op mijn pad gaat komen?

Ja vind ik ook, je weet nooit waar dit voor bedoeld is. Misschien zijn er wel andere bedoelingen met me. Rustig afwachten maar.

En van die nieuwe onderbroeken :-D  :-D , dat heb ik ook hoor, echt waar en nieuwe handdoeken enz.
Een soort verzamelwoede om je zeker te voelen, maar wat niet echt helpt.
Ik heb in m'n leven ook een periode gehad waarin ik maar 3 dagen werkte, gewoon zelf gekozen, voor een beetje rust.
Het waren m'n beste jaren echt waar.

Nou joh, houd vast aan je eigen dingen en laat het niet wegglippen.
:kus: Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor Hispoine » maandag 22 januari 2007 - 10:09

Hoi Marian,

Was je al ziek toen je nog werkte?
Dan mag je je volgens mij tot een half jaar erna ziekmelden.
Jij kan er toch ook niets aan doen? en je baas is ervoor verzekerd hoor.
Jullie zitten zo te zien al wat verder in het circuit....knap hoor, hoe hou je het vol??

Nou, ik denk dat velen van ons het ook niet vol houden, lees de reacties maar.
Je kunt het ook zien als een vorm van reintegratie.
Je hebt namelijk een dagtaak aan dat UWV=gedoe :???:

Groetjes en sterkte,
Hispoine.
Gebrek aan bewijs is  geen bewijs voor gebrek
Avatar gebruiker
Hispoine
Forumverslaafde
 
Berichten: 770
Geregistreerd: vrijdag 03 november 2006 - 17:50

Berichtdoor laura » maandag 22 januari 2007 - 10:15

hoi anne,
Zoals jij het beschrijft zo ervaar ik het ook.
Het uwv kost me zoveel energie die ik eigenlijk beter aan de kinderen kan geven. 1 inkomen zal inderdaad niet makkelijk zijn maar misschien is de rust die ik dan vind kostbaarder.
groetjes
laura
Avatar gebruiker
laura
Forumverslaafde
 
Berichten: 558
Geregistreerd: dinsdag 25 oktober 2005 - 12:59
Woonplaats: Brabant

Berichtdoor oppie » maandag 22 januari 2007 - 11:54

Hoi Hispoine,

Nee, ik was wel ziek, maar heb me nooit ziek gemeld....
Ik vind het van de zotte dat ik mezelf niet gewoon ziek kan melden....ik WIL niet dat mijn oude baas dat doet, ik kan dat toch ook gewoon zelf, bij mijn vorige werkgever ben ik weg.....

Af en toe voel ik me echt zo'n simpel Jetje (is maar uitdrukking hoor, voor alle Jetjes onder ons  ;-) )

Ik snap echt niet hoe het allemaal zit, en ik heb er moeite mee dat ik dit keer de touwtjes niet in handen heb. Achterover zitten en afwachten is echt niets voor mij....

Zoals Anne heb ik ook het advies gekregen om voorlopig niets te doen en eens te bekijken wat ik echt wil....maar dan houdt niemand rekening met het verlies van inkomen :boos3:

Mooi beschreven trouwens Anne! groetjes, Marian
oppie
Forumverslaafde
 
Berichten: 674
Geregistreerd: maandag 12 september 2005 - 16:15

Berichtdoor Anne3 » maandag 22 januari 2007 - 12:27

Ja, ik was al ziek toen ik nog werkte en zit inmiddels v.a. okt. nu dus ruim 2jr. in de ziektewet.

Na 2jr. en nadat zij mij voldoende mogelijkheden tot reintegratie hebben aangeboden mogen ze dus mijn ontslag aanvragen.

Dit vind ik ook terecht.

Mijn werkgever heeft echt zijn best gedaan en me tot nu toe al die tijd zonder problemen keurig uitbetaald.

En hebben me ook toegezegt dit te blijven doen tot dat ik een uitkering ga krijgen.

Laura:
ik zou zeggen bespreek die mogelijkheid eens met je partner.

het heeft mij zo veel "rust" gegeven te beseffen dat de wereld niet vergaat als ik geen inkomsten meer heb.

Ik ben dan ook niet zo zeer bang om zonder geld te komen te zitten maar ben veel meer boos over de zoveelste ontkenning van mijn ziek zijn.

Volgens deze arts kunnen mijn klachten niet toe te schrijven zijn aan de restklachten van de Hashimoto.

Terwijl ik van mening ben dat hij niet kan bepalen wat ik voel, en als waar is wat hij beweerd ik dus dan een andere ziekte zou
moeten hebben.

een waarmee dan wel mijn klachten misschien verklaard zouden kunnen worden.
Dus  had hij daar duidelijk moeten neerzetten het zit bij mevr. dus tussen de oren.

En dan zou mijn psycholoog dat idee van hem eerst hebben moeten bevestigen, want hij zou daar informatie gaan opvragen voordat hij mij de uitslag zou laten weten.

Wel ben ik van mening dat je, als die klier het echt niet meer doet je de pieken en dalen daardoor dus wel zo'n beetje hebt gehad.
(staat tussen 1 en 10 jr. voor)

Als je je balans dan wat medicatie betreft hebt gevonden, je dan dus danig stabiel kan worden dat je weer in staat bent
er (als het even mee zit langere tijd ) behoorlijk mee te kunnen functioneren.

Maar het is een gronische ziekte die op sommige momenten (zeker als je de stress factoren niet uitbant) op elk willekeurig moment de kop weer kan opsteken.

Daar heb ik verhalen genoeg over gelezen hier op het forum, dat het jaren goed gaat en er dan iets heftigs in je leven gebeurt en dan is het ineens weer: pats-boem mis!.

Maar het fijt dat je daar een uur lang zit te praten met een arts met het idee: volgens mij begrijpt deze man me wel en je denkt goh,
zie je wel ze bestaan nog wel... en ik vervolgens een brief krijg waar ik mezelf in grote delen niet in herken.....

dat moest ik echt even verwerken en werd daar erg boos van.

Maar gelukkig kan ik het hier lekker van me af schrijven waardoor ik me nu al weer rustiger voel.
Groetjes Anne
************
http://www.bergsma-web.nl
Avatar gebruiker
Anne3
Forumverslaafde
 
Berichten: 1182
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 23:27
Woonplaats: N.Holland


Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron