Hallo allemaal, hier eens een goed bericht: Ongeveer 1.5 jaar geleden kwam ik er achter dat mijn schildklier te langzaam werkt. Doordat we bloed moesten prikken voor onderzoeken om zwanger te raken kwam de te lage waarde er uit. Dus in eerste instantie werd ik door verwezen naar de endocrinoloog voor de schildklierbehandeling. Ook werd ons afgeraden om zwanger te raken als de schildklier niet onder controle was. Dit in verband met een te hoog risico op een miskraam dan. Na ongeveer een half jaar had mijn schildklier weer met de normale waardes. Toch werd ons aangeraden om via IVF zwanger te geraken: na een kijkoperatie bleek namelijk mijn ene eileider verstopt te zitten. Ook mijn leeftijd speelde mee: bijna 36, en ook het feit dat mijn man door invaliditeit niet in mij klaarkomt. Het werd zelfs zo bot gebracht: het is IVF of einde verhaal....
Omdat we al zelf begonnen waren met inseminatie via potjes en spuitjes die we via het ziekenhuis verkregen, gingen we daar gewoon mee door. Het IVF verhaal was namelijk ook nog met een staartje: je bent zo dun, dus het hormonen prikken wordt heel moeiliik, je hebt een schildklierafwijking, dus je moet prikken met hele andere (langere) naalden. Het werd ons dus eigenlijk uit het hoofd gepraat. Via een omweg kwam ik terecht bij dr. Meijer in Overdinkel. Hij weet veel van schildklierproblemen, en kan met alternatieve supplementen en therapie nog helpen om de waardes snel goed te krijgen. Ondanks en dankzij dit alles raakten we zwanger! Hoera!
Dit wondertje, zo noemen we het, hebben we aan onszelf te danken: nog een week, dan komt ons kindje, hij ligt wel in een stuit, maar dat mag de pret niet drukken.
Ik hoop dat dit verhaal andere "oudere" vrouwen, met een schildklierafwijking, weer moed geeft. Laat het niet uit je hoofd praten, als jij een kind wilt ga er voor!

