Hoi allemaal,
Ik wil graag even vertellen dat Rebecca ( 15 jaar) heel erg vooruitgegaan is de laatste tijd. Ze heeft nu ruim een jaar thyrax en zit op vijf en een half blauwtje. Ze kan nu zelf aanvoelen wanneer ze meer nodig heeft en dan testen we dat even met een kwartje erbij, gaat prima.
Ze kan nog niet gewoon naar school, maar ze probeert er wel elke dag eventjes te zijn en heeft maandag haar eerste les alweer gevolgd. Het centraal schriftelijk eindexamen hoopt ze gewoon op school te gaan doen (lekker stressen met z'n allen, wat is er fijner dan dat? ;-) ) Aangezien ze haar examenjaar in twee jaar doet (dat mag als je chronisch ziek bent) zal dat wel te doen zijn. In ieder geval heeft ze allemaal voldoendes tot nu toe.
Het contact met de vrienden en vriendinnen is weer terug (ze is nu zelfs even naar de kermis) en ook verder is ze erg vooruitgegaan, is vrolijk, regelt een heleboel dingen weer zelf waar ze eerder te moe voor was en is hard op weg naar de volwassenheid, merk ik wel. Heerlijk.
Verder is het zo dat zij een lange tijd alsmaar niet opknapte en wij geen idee hadden hoe dat kon. Ook had ze een enorm slaapprobleem, lag uren wakker, wel tot 5 uur in de ochtend aan toe en sliep dan tot 11 uur heel erg vast. Op de avonden was ze erg actief en kon niet tot rust komen. Ik heb het met de ha maar ook met dokter Vulsma besproken en we hebben van alles uitgeprobeerd (melatonine, oxazepam...). Hielp totaal niet, integendeel, ze werd er zieker van.
Tot de ha op het lumineuze idee kwam om haar door te sturen naar het slaapcentrum hier in Zwolle. Tot mijn verbazing herkende de neuroloog haar probleem heel goed, veel jongeren hebben dat. Die maken dan niet een goede overstap van het kinderlijke naar het volwassen slaappatroon en komen in zeer grote problemen.
Vanaf toen ging het vrij snel. Rebecca heeft 48 uur met een hele batterij elektrodes rondgelopen en na afloop was precies te zien wat er mis was met de biologische klok. Ze wordt nu behandeld (zonder medicijnen!) en ziedaar: ze is enorm opgeknapt. Klaar is ze er nog niet mee, maar we mogen er alle vertrouwen in hebben dat het gaat lukken.
Ik vertel het zo uitgebreid omdat het veel meer voorkomt en omdat je, net als ik deed, gemakkelijk kunt denken dat vermoeidheid in de ochtend een hypoklacht kan zijn. In dat geval wil je ophogen, maar dat helpt dan dus niet. En dan weet je niet meer wat je moet doen, of je accepteert het maar, en dat heeft heel vervelende gevolgen.
Dus: Dankzij deze aanvullende behandeling gaat het steeds beter met Rebecca!

