Beetje bang..

Berichtdoor misty » maandag 26 juni 2006 - 18:53

ZiH ik weet precies wat je doormaakt, en vele andere met mij.
Je hebt momenten dat je denkt dat het de goede kant uitgaat, alleen maar om weer een opdonder van de trap af te krijgen.

De één kan er beter mee omgaan dan de ander en daar kan ik niet over speculeren.
Het enige wat je kan doen is doorgaan.

Je hebt hier iig mensen die het begrijpen en niet oordelen, het is echt een uithuil schouder hier.
Dus alles wat je kwijt wil kan je hier neerzetten, we luisteren.

:kus2:
Hard Rock Hallelujah!!!
Voor je het weet heb je meer mensen geholpen dan je dacht. VECHT..., LEEF!!!
Afbeelding
Avatar gebruiker
misty
Forumverslaafde
 
Berichten: 3750
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 1:54
Woonplaats: Ergens in de buurt van R'dam en Den Haag.

Berichtdoor Miepie » maandag 26 juni 2006 - 19:46

Je wil te snel, ZIH... hoe langzaam het ook gaat. Ik krijg zo langzamerhand het idee dat een (klein) gedeelte van jouw 'belemmering' voortkomt uit het jezelf de tijd niet geven. Snap je wat ik daarmee bedoel? Ik denk het wel...

Je draagt dezelfde argumenten aan als ik... 'ben al zo lang uit de running... wil zo graag... stap vooruit, 2 stappen terug... het had allang beter moeten gaan, want ik ben inmiddels als heeeel lang "niets aan het doen"... Je zegt dit tegen jezelf én tegen de buitenwereld, want STEL dat mensen je lui of niet ambitieus vinden!

Je moet je lichaam, maar ook je hoofd rust gunnen. Je psyche kan je lichamelijk herstel behoorlijk in de weg staan.

En als deze muts het helemaal bij het verkeerde eind heeft, dan moet je het zeggen.

Voor de rest: spuien hier....

:kus2:
Groeten

Miepie

<A HREF='http://www.babybrabbel.nl' TARGET='_top'><IMG SRC='http://www.babybrabbel.nl/dynban/babybanner/1168676460/7/2/1/255/165/165/0/148/206/anne.png' ALT='9 maanden banner' BORDER='0'></A>
Avatar gebruiker
Miepie
Forumverslaafde
 
Berichten: 2359
Geregistreerd: dinsdag 27 september 2005 - 23:20

Berichtdoor Saan » maandag 26 juni 2006 - 20:21

Hey Miepie, en de rest,

Bedankt voor je adviezen!

Ik zit denk ik in hetzelfde pakket als ZiH. Wil ook dolgraag veel werken. Was gewend om zo'n 60 uur of meer per week te werken. Nu werk ik nog 'maar' 6 uur per dag, en wil dolgraag weer normaal terug in de running komen. Ik merk ook aan mezelf dat ik veel te snel wil. Dit bezorgd me vaak weer een "opdonder van de trap". Maar heb idd het idee dat m'n kenissen en familie me lui zullen vinden als ik nog lang 6 uur per dag blijf werken.

Opgevoed onder het motto: "Verstand op nul en dóórgaan" is het ontzettend moeilijk om naar m'n lichaam te luisteren en het te gehoorzamen. Maar zo'n bericht met moedgevende en adviserende woorden van Miepie doet me echt goed. Dit geeft me de moed om het voorlopig gewoon rustigaan te doen, zonder me ook maar iets aan te trekken van familie en vrienden.

[i]Trouwens, hoe zit het met die waarden? Wat zijn eigenlijk de normale waarden voor FT4 en TSH.
De waarden van mij van 10 april (de laatste die ikzelf weet) zijn:
FT4 lager dan 3,9
TSH hoger dan 50.

Slik 125 mcg.

De instrumenten in het lab konden niet lager en niet hoger meten dan deze waarden. Volgens de dokter staat m'n schildklier bijna stil.[/i]
Live isn't easy and it never will be, but I've got friends and they help me!
Avatar gebruiker
Saan
Gebruiker
 
Berichten: 33
Geregistreerd: zaterdag 24 juni 2006 - 18:52
Woonplaats: Kruiningen

Berichtdoor Noiram » maandag 26 juni 2006 - 22:06

Tja meiden,

We waren er met z'n allen......

Ziek worden, diagnose krijgen en maar doorgaan..... met je (mn)stomme kop (zou ik haast zeggen).....
Een half jaar na de dignose ben ik letterlijk ingestort.... ik kon niet meer.... het ophogen van de medicatie ging langzamer dan dat mijn kliertje ermee kapte.......

Vervolgens heb ik 10 maanden thuis op de bank (lees: in zak en as..) gezeten...huilen, janken, jammeren, niet begrepen worden....je schuldig voelen want moe zijn is niet ziek?? toch denk je?? In de stad af en toe collega's tegenkomen die je aankijken, van he?? je bent ziek?? maar zo zie je er niet uit...maar ze weten niet wat je hebt moeten doen: op je knieen kruipen om je haar fatsoenlijk te krijgen en af en toe onder de zonnebank slapen, want dat slaapt ook goed en dan krijg jet tenminste dat witte trieste huilgezicht een beetje op kleur...

Werken...ik dacht dat het nooit meer zou kunne....ik zou nooit meer mezelf kunnen worden...... was ik maar dood..... ik voel me immers al 85....

Ja en nu ben ik er weer hoor....het heeft geduurd en het was knokken maar we redden het weer....allemaal, de een iets beter dan de ander en de een iets sneller dan de ander...

Zonnetje...het gaat voor jou ook weer schijnen, misschien eerst achtr een wolkje maar hij komt weer...heb vertrouwen en GEDULD....

Dus...geef toe en ga even in het moment zitten...later kun je weer vooruit kijken...nu even niet.....

Heel veel sterkte.

Liefs
Noiram

143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12
Avatar gebruiker
Noiram
Forumverslaafde
 
Berichten: 3562
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 21:06

Berichtdoor Noiram » maandag 26 juni 2006 - 22:06

Tja meiden,

We waren er met z'n allen......

Ziek worden, diagnose krijgen en maar doorgaan..... met je (mn)stomme kop (zou ik haast zeggen).....
Een half jaar na de dignose ben ik letterlijk ingestort.... ik kon niet meer.... het ophogen van de medicatie ging langzamer dan dat mijn kliertje ermee kapte.......

Vervolgens heb ik 10 maanden thuis op de bank (lees: in zak en as..) gezeten...huilen, janken, jammeren, niet begrepen worden....je schuldig voelen want moe zijn is niet ziek?? toch denk je?? In de stad af en toe collega's tegenkomen die je aankijken, van he?? je bent ziek?? maar zo zie je er niet uit...maar ze weten niet wat je hebt moeten doen: op je knieen kruipen om je haar fatsoenlijk te krijgen en af en toe onder de zonnebank slapen, want dat slaapt ook goed en dan krijg jet tenminste dat witte trieste huilgezicht een beetje op kleur...

Werken...ik dacht dat het nooit meer zou kunne....ik zou nooit meer mezelf kunnen worden...... was ik maar dood..... ik voel me immers al 85....

Ja en nu ben ik er weer hoor....het heeft geduurd en het was knokken maar we redden het weer....allemaal, de een iets beter dan de ander en de een iets sneller dan de ander...

Zonnetje...het gaat voor jou ook weer schijnen, misschien eerst achtr een wolkje maar hij komt weer...heb vertrouwen en GEDULD....

Dus...geef toe en ga even in het moment zitten...later kun je weer vooruit kijken...nu even niet.....

Heel veel sterkte.

Liefs
Noiram

143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12
Avatar gebruiker
Noiram
Forumverslaafde
 
Berichten: 3562
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 21:06

Re: Beetje bang..

Berichtdoor Hadassa » dinsdag 27 juni 2006 - 7:23

zonnetje in huis schreef:Tevens heeft de internist al aangegeven dat werken in onregelmatige diensten niet goed is voor patienten met een schildklierprobleem (tja..wist ik eigenlijk wel...maar wilde het liever niet weten..).


Hoi ZiH,

Dat maakt het ook niet makkelijk voor ons schildklier-mensen met een partner die onregelmatige werktijden heeft, dat merk ik in ieder geval wel. Na anderhalf jaar dat mijn man een baan heeft waarbij hij dan om 8:00 en dan om 10:00 en dan weer om 8:30 moet beginnen (deze en vorige week zelfs een paar dagen om 7:00), zit ik weer aan de grond. Emoties die niet onder controle te krijgen zijn (huilbuien en piekeren tot je gek van jezelf wordt) en zo moe, ik sleep me weer voort.

Door gaan tot je er bij neer valt ... o hoe herkenbaar ... we laten ons toch zeker niet kennen?! En dan gaat het om geduld, heel veel geduld en acceptatie van de beperking ... het hele zooitje een plekje geven, er mee leren leven en er het beste van maken binnen die grenzen ... Bleg, wat is dat moeilijk ... ik heb daar ook nog geregeld last van ........  :????:

En dan komt er weer eens de een of andere stress bij ... wie kent dat niet ...  :eek:  :-(
Hier gaat het financieel belabberd ... zwak uitgedrukt ... het anderhalf-jaar contract van mijn man loopt eind komende maand af. Het nieuwe (detacheringscontract) is voor 24 tot 32 uur per week en dat is te weinig om van rond te komen (met 34 uur zitten we op bijstandsniveau). Ik moet haast wel gaan werken en dat terwijl we bezich waren met zwangerschapsplanning ... voor mijn is het niet mogelijk om en-en te doen ... dus ... zucht ... eerste zwangerschap schuif weer op en ik word alleen ouder en niet jonger (eind van het jaar 34).

Niet helemaal het zelfde verhaal hier ... maar vast net zo herkenbaar als andere verhalen voor mij ...

Iedereen sterkte met alle zorgen, angsten en zo ...

Groetjes,

Esther  :kus:
Mijn You Tube kanaal
Mijn site (in de maak)
God bestaat echt hoor, ik heb Hem vanmorgen nog gesproken!
Avatar gebruiker
Hadassa
Veteraan
 
Berichten: 402
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 12:11
Woonplaats: Zeeland

Berichtdoor Nanka » woensdag 28 juni 2006 - 11:50

hoi ZIH,

Inderdaad, fijn dat je heel veel kwijt kan op dit Forum.
Dit is een gemakkelijke manier om je verhaal even kwijt te kunnen ;-)  En dan die buikomvang, volgens mij hebben daar ook heel veel mensen last van.

Zelf ben ik nu al zo'n 14 maanden thuis met af en toe even weer proberen maar helaas. Heb begin van het jaar mijn (nieuwe) functie zelf maar opgegeven terwijl ik er heel veel van wilde maken.
Maar het lukte me niet omdat ik de energie er niet meer voor had.
Binnenkort willen ze me op een andere plek laten reintegreren
maar heb al gehoord dat ze me daar niet willen hebben  :huil:

Nu wil mijn baas het afdwingen op die afdeling (dan kan) maar daar ben ik dus niet blij mee. Bah wat weer een stress allemaal.
Lukt het niet dan proberen ze een plek buiten de politie voor me te zoeken, maar ik wil daar helemaal niet weg. Ik zit er nu al 20 jaar en heb op verschillende afdelingen gewerkt maar door deze ziekte zijn ze me liever kwijt dan rijk  :-(

Lieve ZIH, gewoon langzaam proberen en tussendoor maar  veel rusten en proberen positief te blijven. :kus2:

groetjes, Nanka :zwaai:
geniet van het leven het duurt maar even!!
Avatar gebruiker
Nanka
Forumverslaafde
 
Berichten: 893
Geregistreerd: maandag 04 juli 2005 - 13:20
Woonplaats: Assen

Berichtdoor R » woensdag 28 juni 2006 - 19:29

Zo is het ZiH, bij het begin beginnen,de lat laag,en stap voor stap.
Ik wens je succes hoor!!!
Gr van Marga
Schildklierwaarden
19-8-2010:TSH 0,51, FT4 17, T3 2,2
juni 2010:TSH 1.3 mU/l en fT4 14 pmol/l; T3 1.97 nmol/
27-4-2010: TSH 1,5 mU/l fT4 18 pmol/l T3 1.93 nmol/l.
26-11-2009:TSH 0.43 mU/l,  fT4 17 pmol/l en T3 2.40 nmol/l.
Avatar gebruiker
R
Forumverslaafde
 
Berichten: 1351
Geregistreerd: woensdag 29 juni 2005 - 10:51

Berichtdoor ellen » woensdag 28 juni 2006 - 19:34

hoi zonnetje,

het is gewoon een moeilijke situatie waarin je zit. Maar je bent géén zeur, absoluut niet.
Het is gewoon belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt en voor jezelf opkomt. Eigenbelang, maar ook in het belang van je omgeving, van je werkgever.

Want je kunt het je nu waarschijnlijk totaal niet voorstellen, maar er komt vast een tijd dat het allemaal weer een stuk beter gaat met je.
Maar dat kun je niet forceren.
Enerzijds moet je niet meer doen dan je echt aankunt.
Anderzijds moet je ook niet lijdzaam gaan liggen lijden.
De goede balans tussen die 2 vinden, is niet makkelijk. Ik ben er zelf vele malen mee de mist ingegaan. Mijn familie en omgeving zag eerder aan me dat ik iets niet kon, dan ik het zelf wilde toegeven.

Wees heel eerlijk naar jezelf: is het wel verstandig dat je op dit moment met reïntegratie begint. Juist nu voel je je al een tijd helemaal niet goed.
En ik kan me voorstellen dat de onzekerheid of en wat er uit de laatste testen komt, je ook niet beter zal doen voelen. Je moet niet onderschatten wat die stress met je kan doen. Duidelijkheid zal een opluchting geven. Dan kun je beter en gericht iets doen tegen je klachten.

Mijn ervaring is, dat het beter is om "het heft" zelf in handen te nemen en zelf een beslissing te nemen, dan om het allemaal te laten gebeuren met je. Beter zelf beslissen om even een stapje terug te doen, dan straks gevloerd te worden door totale uitputting - als dat gebeurt zul je ook psychisch een grotere klap krijgen dat het wéér niet is gelukt. Je krijgt dan steeds minder zelfvertrouwen.

Ik ken jouw situatie natuurlijk niet volledig. Zet alles eens goed en vooral eerlijk t.o.v. jezelf, op een rijtje.
Denk niet steeds dat alles "moet". Soms gaan de dingen op een andere manier. Als het uiteindelijk maar de goede kant op gaat.
Hopelijk kun je goed overleggen met thuis, je (bedrijfs)arts en je werkgever.
Een goed plan (ook al is dat eerst met een stapje terug) is beter, dan de hypo etc. de baas over je laten worden.

sterkte en groet
van ellen  :-)
ellen
Forumverslaafde
 
Berichten: 1235
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 15:07

Berichtdoor Miepie » woensdag 28 juni 2006 - 21:19

Heel wijze woorden van Ellen :kus2:

wilde daar nog aan toevoegen:
Ga het wel proberen, maar denk niet dat ik het de hele ochtend volhoud.
Maar ja, meestal maak ik dan wel mijn uurtjes weer vol omdat ik het moeilijk vind om aan te geven dat het niet meer gaat...
Voel me dan zo'n zeur...


1. je denkt NU AL dat je het niet volhoudt (ervaring leert, dat weet ik, maar wishfull thinking doet ook een hoop)
2. Dit zijn de dingen die je bij je psych moet bespreken: wat zegt hij/zij ervan?
Je grenzen zoals die er nu liggen zijn NIET conform jouw gezondheid momenteel. Dat aangeven IS moeilijk maar JIJ moet dat voor JEZELF doen, want niemand anders doet het. Een werkgever wil mensen in dienst die werken, klaar. Die is niet dagelijks bezig met hoe het met haar mensen gaat.

Je hebt een werkgever die prima met je meedenkt, toch? Bespreek het toch maar. Met een uitkomst waar JIJ je prettig bij voelt en waar je niet tegen op ziet.

Het lijken harde woorden, maar ik herken jouw situatie heel erg en zo zijn ze absoluut niet bedoeld. Je blijft maar doorgaan, want "met dat laaste stukje kracht kun je in ieder geval nog een paar mensen tevreden houden".

:kus2:
Groeten

Miepie

<A HREF='http://www.babybrabbel.nl' TARGET='_top'><IMG SRC='http://www.babybrabbel.nl/dynban/babybanner/1168676460/7/2/1/255/165/165/0/148/206/anne.png' ALT='9 maanden banner' BORDER='0'></A>
Avatar gebruiker
Miepie
Forumverslaafde
 
Berichten: 2359
Geregistreerd: dinsdag 27 september 2005 - 23:20


Keer terug naar Werk en inkomen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron