Hebben jullie dit ook?

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

Hebben jullie dit ook?

Berichtdoor Elske » woensdag 03 oktober 2007 - 12:05

Hallo mensen,

Gebeurt het bij jullie ook dat jullie je dagen "goed voelen"  dat wil zeggen dat je alles wat je wilt doen ook lukt en dat je daar een goed gevoel bij hebt, je hebt bijna geen "klachten"in de ruimste zin van het woord en dan van het ene op het andere moment, gewoon tijdens het doen van iets wat je leuk vindt:

rot gevoel wat over je heen komt als een deken, opgejaagd, je kunt de positiviteit van de laatste dagen niet vasthouden cq vinden
je loopt te doem-denken en bij alles wat je voelt denk je gelijk dat er iets ergs met je gaat gebeuren en raak vervolgens helemaal in paniek!

Het enige wat ik dan kan is huilen en met verdrietig en depressief voelen en denken als er maar niet dit,... of als er maar niet dit ...

Nu is het na enige goede fijne dagen (weken) weer zover.

Ik weet dat dit regelmatig met me gebeurd en toch kan ik dit niet accepteren en wordt boos, verdrietig en noem maar

Nu zit ik al jankend te typen, echt tranen met tuiten en weet eigenlijk niet eens precies waarom. . Nog even en dan voel ik me zielig, en dat is iets dat ik niet wil. Ik zou wel iets buiten willen gaan doen maar het regent hier al uren, en momenteel pijpenstelen.

Ik kruip nu maar in de verste hoek weg om te wachten tot het over is. Dank jullie wel voor het "lusiteren"

Elske
Leven is meervoud van lef
Loesje
Avatar gebruiker
Elske
Gebruiker
 
Berichten: 41
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:23
Woonplaats: Zuiden v.h. land

Berichtdoor Moose » woensdag 03 oktober 2007 - 12:45

:kus2:  hai elske!

probeer maar rustig aan te doen, ik herken je verhaal wel alleen komt het bij mij nogal snel voor.. ik kan echt binnen vijf minuten mezelf depri voelen terwijl daarvoor de zon scheen...
Wat ik als ergste gevoel ervaar is het gevoel van niets waard te zijn en alles-mislukt-toch...
En dan regent het inderdaad ook nog... :huil: en ook  :-D
Misschien kun je een lekkere kop warme chocolademelk maken met een flinke toef slagroom, dekentje op de bank en lekker een filmpje kijken?? even lekker zwelgen in het depri-gevoel.
Werkt bij mij vaak wel, even lekker eraan toe te geven. Het gaat bij mij dan sneller over.

grote knuffel voor jou,
liefs miesje
Avatar gebruiker
Moose
Gebruiker
 
Berichten: 79
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:30
Woonplaats: boxmeer

Berichtdoor Elske » donderdag 04 oktober 2007 - 7:51

Beste Mies,

Na toch een tijdje in de regen lopen heb ik je advies opgevolgd en ben ik op de bank gegaan met een lekker kopje koffie caramello met slagroom en heb de hele toestand proberen over me heen te laten komen. Deels is dit gelukt maar echt tevreden ben ik nog niet!

Zometeen ga ik bloed laten prikken en zien of de technische kant van het verhaal nog bijgeschaafd moet worden.

Ik zag in je profiel dat je inderdaad ook nog het nodige moet overwinnen, maar het zal je lukken! Ook zag ik dat je in Boxmeer woont, dat is niet zo ver bij mij vandaan. Ik woon in de buurt van Venray. In welk ziekenhuis ga jij?

Sterkte voor vandaag
Elske
Leven is meervoud van lef
Loesje
Avatar gebruiker
Elske
Gebruiker
 
Berichten: 41
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:23
Woonplaats: Zuiden v.h. land

Berichtdoor Moose » donderdag 04 oktober 2007 - 8:43

hai elske!

Je klinkt nu alweer een stuk sterker dan gisteren, je onderneemt actie, wat ik erg goed vind!
Succes vandaag
Ik ben onlangs hier naar toe verhuisd en woonde voorheen in Arnhem, ik loop dus nog altijd in ziekenhuis Rijnstate.
Is er een ziekenhuis hier in de buurt waar jij goede ervaringen mee heb?

succes vandaag,
liefs miesje
Avatar gebruiker
Moose
Gebruiker
 
Berichten: 79
Geregistreerd: woensdag 21 maart 2007 - 13:30
Woonplaats: boxmeer

Berichtdoor Pauline V » donderdag 04 oktober 2007 - 18:32

Hoi,

ik merk dat nu ik wat beter ben ingesteld de dipjes (ook naarmate ik het wat laat gebeuren) wat korter in een dip zit. Zo gaat het idd een paar dagen/weken goed en zo zit je weer in een dip (niet eens tijdens de menstruatie periode maar verdeeld)

Vorig jaar zat ik in de herfst en winter echt in een dip dat heeft ook heel lang geduurd. Had nergens zin in en zat altijd overal maar wat afwezig bij. Alhoewel ik had toen ook wel goede dagen maar ja die vergeet je dan weer even.

Nu laat ik het, wat miesje ook zegt, wat over me heen komen en vaak gaat het dan vanzelf wel weg. En ik schrijf het weer wat vaker op, zodra ik wat meer 'klachten' krijg enzo ik heb dan wat meer een overzicht wanneer iets wel of niet goed gaat. Uiteindelijk valt het dan wel weer mee.

Maak je niet druk en raak zeker niet in paniek. Bel als het lukt iemand op die je begrijpt dat werkt bij mij erg goed en thuis heb ik een schouder om op te huilen, mijn arme vriend  :-_-:

Groetjes Pauline
0,132,5 mg thyrax, 23-11-2007 TSH : 0,03 en Vrij T4 : 16,7 en Cytomel kwart van 1 tablet  's ochtends en 1 kwart 's middags
Avatar gebruiker
Pauline V
Forumbekende
 
Berichten: 136
Geregistreerd: zondag 19 februari 2006 - 13:15
Woonplaats: Leeuwarden

Berichtdoor Elske » donderdag 04 oktober 2007 - 21:23

Hoi,

Ik zou willen dat ik "het"gewoon over me heen kon laten komen.
Ik ben nogal een controlefreak en wil graag alles in de hand houden dus me overgeven aan dat rotgevoel, depressie, lukt me maar heel af en toe.

Tegen beter weten in raak ik dan totaal in paniek en heb dan overal pijn, maagpijn, buikpijn, spierpijn, pijn in de schouder, totaal verkrampt en denk dat er vanalles met me gaat gebeuren.

Het valt me van mezelf tegen dat ik zo'n grote angs kan hebben voor vanalles en nog wat, terwijl ik vroeger iemand was die nuchter was en alles op een rijtje had. Die persoon ben ik kwijt en ik geloof ook niet dat ik die weer zal terug vinden. Het hoeft niet dezelfde te zijn maar een goede kopie met de rugzak van nu.

overigens ga ik naar het ziekenhuis in Venray, ik ben tevreden met mijn arts maar kan ik niet beoordelen voor iemand anders.

Nu ga ik proberen naar bed te gaan en te slapen en dan wachten we morgen wel weer af

groeten
Elske
Leven is meervoud van lef
Loesje
Avatar gebruiker
Elske
Gebruiker
 
Berichten: 41
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:23
Woonplaats: Zuiden v.h. land

Berichtdoor dwarreltje » vrijdag 05 oktober 2007 - 6:43

Hey Elske,

Ja ik herken het helemaal van die paniekaanvallen. Echt van het ene op het andere moment. Voordat er bij mij bekend was dat ik een sk ziekte had, was dit nog veel erger. Nu gaat het eigenlijk heel goed. Maar soms heel soms komt er nog wel eentje voorbij waaien. Das dan mooi balen om het even netjes te zeggen.

Zet m op he?????????

dwarreltje :kus2:
Gedachten zijn krachten!

Hasimoto sinds juni 2006
tsh 1.2 en ft4 19.6  18 maart 2011
0.150.thyrax
B12 185 en 1 x per 4 week injectie
Avatar gebruiker
dwarreltje
Forumverslaafde
 
Berichten: 546
Geregistreerd: donderdag 20 september 2007 - 14:30
Woonplaats: friesland

Berichtdoor polly » vrijdag 05 oktober 2007 - 10:26

hoi
ik heb ook van die dagen ,en nachten
angst en hyperventilatie
en je eigen beroerd voelen ,er hoeft maar iets te zijn
en ik zit in de stress
maar het gaat altijd weer over
dat moet je in gedachten houden ,en afleiding is een
goed medicijn,
vooral niet in een hoekje gaan zitten hoor
hou je taai he !!
groet polly :zwaai:
Avatar gebruiker
polly
Veteraan
 
Berichten: 293
Geregistreerd: donderdag 09 juni 2005 - 16:45
Woonplaats: nootdorp

Berichtdoor Elske » zaterdag 06 oktober 2007 - 13:08

hoi,

Dank jullie wel voor jullie lieve reacties. En als ik er nuchter over denk weet ik het allemaal wel maar als de paniek toeslaat dan is er soms geen houden meer aan.

Ik ben dan werkelijk bang voor alles. Gisteren had ik een redelijke dag maar vanochtend begon al negatief en die negativiteit kan ik maar niet van me afzetten.  

Ik probeer niet in een hoekje te kruipen maar dat is zo verleidelijk

groetjes
Elske
Leven is meervoud van lef
Loesje
Avatar gebruiker
Elske
Gebruiker
 
Berichten: 41
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:23
Woonplaats: Zuiden v.h. land

re hebben jullie dat ook

Berichtdoor Ger » zaterdag 06 oktober 2007 - 21:00

Hoi Elske,

Het klinkt allemaal heel bekend.
In de zomervakantie kon ik de hele wereld aan. En de 2e week van september stortte ik weer een stuk van de berg af.
Daar vergelijk ik het maar mee. Je loopt naar boven en regelmatig val je weer een stukje terug.
Helaas denk ik dat ik nooit de top meer haal. :huil:

Ik weet niet hoe je dagelijkse activiteiten eruit zien.
Ik heb heel veel regelmaat aan moeten brengen.
Als ik dat niet doe dan gaat het even goed en krijg dan een dip.
Dat wil niet zeggen dat ik dus alles bij voorbaat laat.
Sommige leuke dingen kan ik dan niet laten en neem ik een paar slechte dagen voor lief.
Dan sla ik gewoon een saaie verjaardag over :-D

Veel mensen merken het ook niet aan mij dat bepaalde dingen/activiteiten te druk zijn(vind ik ook niet altijd nodig)
Dat kost energie. En dat komt er thuis dan weer uit.

Probeer een patroon in je gevoelens te ontdekken.
Dan kun je er denk ik nuchterder naar kijken.
Je weet dat het dan weer overgaat of minder wordt.

Ger :zwaai:
Ger
Forumbekende
 
Berichten: 153
Geregistreerd: donderdag 21 april 2005 - 13:03

Berichtdoor Elske » maandag 08 oktober 2007 - 8:30

Goede morgen,

Ja, proberen om een regelmatig leven te leiden lijkt me een goeie maar het probleem is dat ik zou oud als ik ben dat nooit heb gedaan dus het is vooral veel zelfdicipline die me dat kost.  

Zo goed en zo kwaad als ik dat kan doe ik dat dan ook. 's morgens op tijd op, ontbijt, dagelijkse dingen, werken enz. Maar als je je rot voelt of in paniek bent valt dit zwaar tegen.

Wel merk ik dat als ik alleen ben het moeilijk is om met mijn angst en paniek om te gaan, want er is dan niemand die me terugfluit.

Weer bedankt voor het lezen

groeten
Elske
Leven is meervoud van lef
Loesje
Avatar gebruiker
Elske
Gebruiker
 
Berichten: 41
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 0:23
Woonplaats: Zuiden v.h. land

Berichtdoor NyAh » donderdag 11 oktober 2007 - 23:20

ik herken je verhaa, het kan weken lang goed gaan en plots gaat het berg afwaarts met angst als gevolg, angst heeft mi vaak te maken met controleverlies op de werking van sk en de klachten die er uit voortkomen, het is iets wat je overkomt, niet voor kiest en er geen grip op hebt, weet dat het periodes zijn en dat na de volgende piek weer een afdaling komt
NyAh
Gebruiker
 
Berichten: 14
Geregistreerd: zaterdag 19 mei 2007 - 2:57

Berichtdoor dwarreltje » vrijdag 12 oktober 2007 - 6:39

Ja en dan ben je weer Psychisch labiel en zit het weer allemaal tussen je oren. Ik heb dit meerdere keren meegemaakt. Moest naar een psycholoog en op een gegeven moment was ik haar zo zat, dat ik binnen kwam en zei dat ik voor het laatst kwam. Mevr viel bijna van de stoel. Was het geen impuls beslissing??????? Nee ik vond van niet, moest ze de deur niet een half jaar op een kier houden? Dan kon ik nog terug..... NEEEEEEEEEEEEEEE!

Heb de deur dicht gedaan in feb dit jaar en het voelt heerlijk! Ze snappen het toch niet! Heb meer aan jullie lotgenoten dan aan welke psycholoog dan ook. ( mits deze ook SK problemen heeft  :bigsmile: )

Sterkte allemaal!
Gedachten zijn krachten!

Hasimoto sinds juni 2006
tsh 1.2 en ft4 19.6  18 maart 2011
0.150.thyrax
B12 185 en 1 x per 4 week injectie
Avatar gebruiker
dwarreltje
Forumverslaafde
 
Berichten: 546
Geregistreerd: donderdag 20 september 2007 - 14:30
Woonplaats: friesland

Berichtdoor Noiram » vrijdag 12 oktober 2007 - 12:25

Elske en anderen....

Misschien heb ik het mis maar het klinkt mij in de oortjes al waren het hormoondumpjes van je klier.

Je voelt je goed en plots overkomt je die angst, paniek en huilen....als ik overgedosserd ben, ik heb geen dumpen, dan heb ik ook die angst, dat me vanalles zal overkomen en dat ik misschien wel overlijd in de nacht.... heel gek en wel eng.

Als ik dan een beetje minder met de medicatie, dan is het ook weer snel weg....

Heb je Hashimoto Elske en ben je ook nog aan het ophogen???

Groeten.
Noiram

143,75 mcg euthyrox,, B12 elke 2 weken. ijzer dagelijks NOW, momenteel Multi 2x extra zink en Methionine voor Methyleren B12
Avatar gebruiker
Noiram
Forumverslaafde
 
Berichten: 3562
Geregistreerd: zaterdag 05 februari 2005 - 21:06

Berichtdoor hissy » zaterdag 13 oktober 2007 - 14:40

Hallo allemaal,

ik wil ook even reageren, misschien helpt het julie verder. Ik ben ook begonnen met ontzettende angst en paniek aanvallen. Ik was na een paar maanden zeer labiel zijn en leren omgaan met mijn ziekte zo mentaal uitgeput dat er op een gegeven moment toen ik weer een paniekaanval voelde aankomen, ik echt hardop liep te zeggen; kom dan maar, kom maar ik ben niet meer bang van je ik ben te moe. En toen ging de aanval voor ie goed en wel was begonnen weg.

Ik realiseerde me dat ik angst had voor de angst. Toen was ik zo trots op mezelf dat ik eigenlijk daarna nooit meer een 'echte, heftige ' aanval heb gehad.

Laat dus de angst voor de angst, dus in dit geval voor het gevoel wat je dan krijgt, namelijk pure paniek eens komen en denken; ik heb dit al zo vaak gehad en ik weet dat er niks kan gebeuren. Zo accepteer je een deel van je paniek en vererger je deze niet door een kettingreactie.

Heel moeilijk, ik weet het, maar uiteindelijk heeft het mij uit mijn isolement gehaald.

Veel sterkte!!
Groetjes

Hissy

Besef wat er allemaal niet eng is als je er niet bang voor bent!
hissy
Forumverslaafde
 
Berichten: 1412
Geregistreerd: zaterdag 18 november 2006 - 11:19
Woonplaats: belgie

Berichtdoor Roos » maandag 19 november 2007 - 18:53

Hallo allemaal,

Ik herken die paniekaanvallen en rotte periodes maar al te goed. Baal hier ook van en wil die terugvallen niet meer, als het goed gaat moet het dat ook blijven doen.

Ik heb nu voor mezelf bijgehouden wanneer ik die mindere periodes heb en gaande weg heb ik toch ook het idee dat het iets met mijn cyclus te maken heeft. Dus ook weer hormonen.

Herkennen jullie hier iets van?

Allemaal het beste en zo min mogelijk paniek.

Groetjes, Roos
Avatar gebruiker
Roos
Forumbekende
 
Berichten: 131
Geregistreerd: dinsdag 22 februari 2005 - 9:54

herkenning

Berichtdoor bakkie » woensdag 09 januari 2008 - 13:27

hoi , nieuw hier .

herken dit ten zeerste , alleen ben ik nog niet zo ver dat ik de juiste waardes etc heb laten vast stellen.

wel een jaar lang aan het tobben met zg burn out klachten maar vooral de aanvallen van nerveus/paniek zijn dagen achter een en dan weer een tijd niet sluiten zo aan bij mijn beeld.

ik word er zo moe van zeker daar ik na gesprekken met pschygoloog etc maar geen grip op de situatie krijg. hoe gaan jullie hiermee om??

bedankt

marco
bakkie
Gebruiker
 
Berichten: 42
Geregistreerd: maandag 07 januari 2008 - 14:35
Woonplaats: ane

Re: Hebben jullie dit ook?

Berichtdoor RoosTheRooster » maandag 14 januari 2008 - 18:56

Elske schreef:Hallo mensen,

Gebeurt het bij jullie ook dat jullie je dagen "goed voelen"  dat wil zeggen dat je alles wat je wilt doen ook lukt en dat je daar een goed gevoel bij hebt, je hebt bijna geen "klachten"in de ruimste zin van het woord en dan van het ene op het andere moment, gewoon tijdens het doen van iets wat je leuk vindt:

rot gevoel wat over je heen komt als een deken, opgejaagd, je kunt de positiviteit van de laatste dagen niet vasthouden cq vinden
je loopt te doem-denken en bij alles wat je voelt denk je gelijk dat er iets ergs met je gaat gebeuren en raak vervolgens helemaal in paniek!

Het enige wat ik dan kan is huilen en met verdrietig en depressief voelen en denken als er maar niet dit,... of als er maar niet dit ...

Nu is het na enige goede fijne dagen (weken) weer zover.

Ik weet dat dit regelmatig met me gebeurd en toch kan ik dit niet accepteren en wordt boos, verdrietig en noem maar

Nu zit ik al jankend te typen, echt tranen met tuiten en weet eigenlijk niet eens precies waarom. . Nog even en dan voel ik me zielig, en dat is iets dat ik niet wil. Ik zou wel iets buiten willen gaan doen maar het regent hier al uren, en momenteel pijpenstelen.

Ik kruip nu maar in de verste hoek weg om te wachten tot het over is. Dank jullie wel voor het "lusiteren"

Elske


Angstgevoelens, ook ik weet daar alles van. Afgelopen week begon het weer.
Ik kan 's nachts niet slapen, omdat ik heilig van overtuigd was dat ze aan het inbreken waren en dat ze de camera met de vakantiefoto's zouden meenemen. Maar ik heb het ook gehad dat ik er van overtuigd was dat iemand mijn huis binnen zou komen en me dood zou schieten. Ik wordt er echt gek van.

Dat heb ik al mijn hele leven vanaf kleins aan.

Weet iemand hoe je daar mee kunt leren omgaan?
RoosTheRooster
Gebruiker
 
Berichten: 14
Geregistreerd: vrijdag 03 augustus 2007 - 19:20

Berichtdoor Isabelle » maandag 14 januari 2008 - 20:31

Interessant dat dit draadje nog steeds loopt, en voor mij heel herkenbaar. Soms kan ik tijden de hele wereld aan en soms moet ik alle zeilen bijzetten om mezelf niet kopje onder te zien gaan in doemdenken over van alles en nog wat: vooral m'n gezondheid.

Zo had ik vorige week buikgriep en mijn lichaam reageert nog steeds raar op voedsel, wat best lang duurt. Zo had ik vanmiddag om een uur of 4 een scheurend hongergevoel en heb ik 2 boterhammen met kaas, een kop soep, 4 soepstengels, en een beker melk om het af te dekken, naar binnen gewerkt en ik moest eventjes daarna weer naar de wc. Nu zul je denken dat ik om 6 uur mijn avondeten niet zal hebben opgegeten (dacht ik zelf ook), maar niets is minder waar.... Ik heb nu, na een stevige maaltijd, alweer een hongergevoel. Zit ik me daar bij de tv van alles in mijn hoofd over te halen: "Ik ben hyper geworden", "Dit houdt natuurlijk niet op: ik kan door blijven eten en het verdwijnt zo weer in de wc", "Natuurlijk ik heb iets raars, iets engs"..... enzovoorts. Totdat ik mijn gedachtegangen opmerk en besluit ermee op te houden, wat nog niet makkelijk is trouwens.

Mijn ervaring is dat de beste manier om hiermee om te gaan (voor mij althans) is om je gedachten inderdaad in de gaten te houden, als je je zo onzeker en raar gaat voelen. Je gedachten nemen je emoties immers zomaar op sleeptouw als je even niet oplet. Ermee ophouden, werkt voor mij het beste door gewoon bewust door te gaan met doemdenken en dan zelfs flink te overdrijven, totdat ik er zelf om moet lachen. Ik weet ook dat ik zelf door deze manier van denken mijn lichaam beïnvloedt, zodat er een wisselwerking ontstaat.    :-_-:

Hoe het zo kan komen? Ach, je voelt je eens wat minder, zoals ik nu ook door mijn ziekte en nog niet helemaal opgeknapt zijn. En last but not least: laten we vooral niet vergeten dat we een flinke deuk hebben opgelopen, nu we de controle over ons lichaam aan hormoontjes van buiten uit handen hebben moeten geven. Het is toch een raar idee dat je lichaam zomaar allelei rare hypokuren kan gaan vertonen: dat geeft zo'n onbetrouwbaar gevoel. Als we al naar de psycholoog zouden moeten, dan zou het moeten zijn omdat wij moeten leren omgaan met het feit dat wij ons lichaam niet meer kunnen vertrouwen en je lichaam, dat was toch alles waarvan je echt zeker was.... ??!! Dan is het even wennen dat het niet meer zo werkt (zit ik na al die jaren ter plekke zo te bedenken  :-) ).

Zegt dit jullie iets? Is die angst misschien, omdat je je niet zo bewust bent van dat controleverlies? Ik zit maar wat de filosoferen  :????:

All the best, en maar weer op naar de betere tijden.  :kus2:

Groetjes,
Isa
12 Jaar hypo door Hashimoto (voor zover bekend)
Thyrax 125 MCG (onlangs opgehoogd met 12,5) Prikbeurt half februari as.
Bloedwaarden waarbij ik me redelijk voel: TSH altijd iets onder 1, fT4 18-20, T3 rond 1,7.
Isabelle
Gebruiker
 
Berichten: 24
Geregistreerd: zaterdag 20 januari 2007 - 21:07
Woonplaats: Randstad

Berichtdoor bakkie » woensdag 16 januari 2008 - 20:06

hallo, hebben jullie ook het gevoel dat het bv in de zomer beter gaat ?
Ik heb nu een een zomer achter de rug waarin ik 4 mnd ongeveer zonder erg veel klachten ben doorgekomen.

Net voor de kerst was het weer erg mis en daarvoor reeds met tussen pose van een paar weekjes een week gem DOWN en rot voelen. begint meestal met moeheid en daarna darmklachten etc.

ps bloedwaardes zijn nu goed ( geprikt in "goede periode") maar heb HA overtuigd dat ik naar dr v Loo wil . Afspraak maart !
Het lijkt wel alsof er een grote schommeling in de hormoon huishouding zit en deze zal ookbest afhankelijk zijn van lichaamelijke gesteldheid en drukte !

groet
marco
bakkie
Gebruiker
 
Berichten: 42
Geregistreerd: maandag 07 januari 2008 - 14:35
Woonplaats: ane

Volgende

Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast