Hallo Allemaal,
Ik wil jullie graag deelgenoot maken van mijn verhaal in de hoop dat je er iets aan hebt als je niet goed ingesteld staat (maar toch goede bloedwaardes hebt).
Sinds mijn pubertijd (zo'n 20 jaar) heb ik veel problemen met mijn gewicht, zware benen met cellulitis, obstipatie, last van electrische straling en meer van dat soort klachten terwijl ik wel veel energie heb. Op een jonge leeftijd ben ik al begonnen met dieten en meer sporten. Hierin ben ik niet goed begeleid door familie. Het werd juist gestimuleerd door de focus dat ik te dik was (elke dag werd ik uitgescholden terwijl ik alleen maar flink was). Na steeds minder te eten en juist meer te bewegen, ben ik 12 jaar geleden naar de huisarts gegaan. Deze gaf aan dat ik niets mankeerde en ik zeker niets met mijn schildklier had vanwege mijn grote energieniveau. Daarna heb ik weer 12 jaar doorgemodderd op zeer streng dieet, frustratie en heel veel sport. Ik was altijd met mijn gewicht en eten bezig. Veel mensen dachten dat ik een eetstoornis had. Toegegeven: als de frustratie op zijn hoogst was, had ik weleens een vreetbui en kotste ik het weleens uit maar dat was niet structureel. Wel had ik altijd trek (grote schommelingen in bloedsuiker) wat tot nog meer frustratie leidde.
Onlangs heb ik een grote reis gemaakt. Omdat ik daar niet zo streng op dieet kon zijn had ik mezelf voorgenomen dat ik de teugels iets losser zou doen: ik mocht wat meer koolhydraten in de vorm van 2x per dag maaltijdsalade en 1x per dag brood of muesli. Hooguit 1x per dag versnapering (normaal 1x per week). Na 2,5 maand mezelf voorgehouden te hebben dat de mensen om me heen gelijk hebben en het allemaal tussen mijn oren zit, kwam ik erachter dat ik 10 kilo aangekomen was. Wat voor een normaal lichaam abnormaal is gezien wat ik at en deed. Op dat moment heb ik plaatselijk een aantal natuurgeneeskundigen gesproken. Dat is de eerste keer dat ik begrepen werd. Men dacht aan een hypo en dat wees de temperatuurtest ook uit. Ik kreeg veel homeopatische pillen mee die oa mijn lever stimuleerden en bloedsuiker neutraliseerde (niet continu trek meer). Ik viel gelijk een paar kilo af. Vitamine b6 werkte goed tegen het vocht.
Terug in NL meteen naar de huisarts en ja, ik bleek een hypo te zijn. Instellen met t4 thyrax deed niet veel. Mijn huisarts zei op een gegeven moment dat mijn bloed inmiddels goed was en ik dus "klaar"was. Ik protesteerde en verlangde een hogere dosering. Mocht niet en ik werd doorverwezen naar de endocrinoloog (arts assistent AA). Stiekem toch een hogere dosering genomen. De arts assistent weet mijn situatie voor mijn gevoel aan mijn obsessie met mijn gewicht en het feit dat ik me erg laat beinvloeden door het alternatieve circuit. Grote nonsens en ik gaf dan ook aan dat het probleem niet bij mijn obsessie begonnen is, maar bij mijn gewicht (en andere klachten) en ik gewoon een normaal leven wil leiden. Ondanks dat de AA er tegen was, schreef hij toch een hogere dosering t4 (75) voor. De keer erna bleek ik in mijn bloedwaarden overgedoseerd te zijn. Ik had echter geen hyperklachten en nog steeds (net als altijd) een zeer lage hartslag (50). De AA begon me serieuzer te nemen en met behulp van alle info van dit forum en een publicatie over t3 conversie probleem kreeg ik meer zijn aandacht. Inmiddels was ik ook bij de ziekenhuisdietist geweest maar daar kwam niets uit.
Over een maand moest ik terugkomen en zouden we er verder over praten. In die tijd heb ik alles over t3, conversie en doseringen gelezen en heb ik illegaal via internet t3 besteld. (heel fout en gevaarlijk dus ik moedig dit niet aan)Ik was het afwachten meer dan zat en was blij dat het toch aan mijn lichaam ligt en niet tussen mijn oren. Gelijk de eerste avond van het snufje t3 (6,25) kreeg ik al warme tintelingen in mijn benen. Na heel voorzichtig verder met de doseringen geexperimenteerd te hebben blijkt nu de juiste dosering 100 euthyrox en 25 cynomel (12,5 2x daags). Ik ben warmer, heb lichtere benen (ik loop veel hard), minder cellulitis, hoef niet continu te letten op letterlijk alles wat ik eet, voel me lekkerder, heb een hogere (normale, 70) hartslag en temperatuur, heb weer libido, minder last van electriciteit en ga zo maar door.
De AA was geen voorstander van mijn keuzes maar had er wel begrip voor en ik heb nu het officiele medicijn voor cynomel terwijl hij dit eerst echt niet voor wilde schrijven. Ik gaf aan dat ik denk dat de basis van mijn probleem bij mijn lage hartslag lag. Nu dat ie normaal is, zijn alle andere processen ook veel normaler.
Ook al reageert mijn lichaam nog niet zo als een gezond lichaam, ik ben hartstikke blij met hoe het nu is en ben veel van mijn frustratie=obsessie kwijt. Goed om te weten dat mensen een verhoogde kans op een conversie probleem hebben (t4 wordt niet omgezet in t3) als ze lang een onbehandelde hypo hebben en een tekort aan selenium.
Ik hoop dat dit verhaal mensen helpt die nog steeds met restklachten zitten ondanks goede bloedwaarden
