Ik woon in een 100 jaar oud herenhuis, en we hebben een kamer over. Die wilden mijn vader en ik laten opknappen zodat ik daar ik de toekomst voor +/- 500 euro per maand iemand in kan laten wonen. Extra inkomen zeg maar, ook deels belastingvrij. Dat kan ik wel gebruiken in een huis waar de huur 250 is, en de stookkosten ook 260 per maand. Zeg maar met de opbrengst van de kamerverhuur zou ik dan deels de stookkosten kunnen betalen.
Nu is er van de week uitspraak geweest over onderverhuur. Het gaat dan wel over sociale huurwoningen, maar de basis is dat als het niet in het contract toegestaan word, je dus zomaar alles kwijt kan raken. Winst, huis, alles. Dat geld ook voor hospita kamers e.d.
Weg toekomst. Als mijn vader nu overlijd, zal ik dit huis uit moeten, want met huurtoeslag ben ik goedkoper uit in een duurder huurhuis omdat de stookkosten daar gegarandeerd lager zullen uitvallen. Zo'n huis is kleiner, en het heeft geen kierende tochtgaten (tussen de ramen) en verrotte kozijnen e.d. (we verstoken hier 2000 kubieke meter gas per jaar, vorig jaar met MILDE winter).
Nu draaft mijn hoofd constant door, zelfs met te bedenken dat ik ervoor moet zorgen dat mijn slaapkamer goed verduisterd en dat ik dus vanuit mijn bed bij een lichtschakelaar moet kunnen (dat heb ik nu niet). Dat gaat veel te ver. Ten eerste leeft mijn vader nog, ten tweede hoef ik dus nog niet over verhuizen na te denken, laat staan over de inrichting en zulke dingen als waar een lichtschakelaar zit.
Ik heb nu ook al twee dagen achterelkaar (sinds die rechter uitspraak deed) maagpijn en voel me gewoon kl*te.
Het liefst zou ik zo'n rotte verhuizing dan maar meteen doen, dan ben ik daar vanaf. Mijn vader wil hier absoluut niet weg, en ik eigenlijk ook niet. Maar het vooruitzicht toch te moeten... en dan in een toch al stressvolle tijd (gegarandeerd nadat mijn vader overleden is) daar maak ik me nu al druk om.

,
)