Hallo allemaal,
Ten einde raad, oververmoeid, richt ik me tot jullie hier op dit forum. Ik heb al een tijdje de verhalen van jullie gevolgd en heb nu besloten om mijn verhaal te doen.
In december 2009 ben ik ziek geworden en sindsdien zit ik thuis met burnout-klachten. Ik had een goede baan als leidinggevende maar die heb ik inmiddels opgezegd. Ik krijg begeleiding en veel steun van de bedrijfsarts, baas, therapeuten, omgeving. Ik heb nogal wat meegemaakt in mijn jeugd, daarom is het niet gek dat ik er nu 'zo' bij zit.
Maar de huisarts wilde een bloedtest bij me laten doen, om andere oorzaken uit te sluiten. Dit is in november gebeurd, en toen was mijn TSH 4,1.
3 maanden later was mijn TSH 4,3 en ft4 was 16,2.
Vorige week was mijn TSH 5,0 en ft4 is nu 17,8.
Mijn symptomen:
ernstig vermoeid, komt ineens opzetten, maar vooral 's ochtends is het vreselijk. Het duurt lang voordat ik echt goed wakker ben, voel me een zombie.
Veel spierpijn, soms wazig zien, ongeconcentreerd, duizelig, onwerkelijk gevoel, tijd vliegt voorbij. Depressieve klachten, huilerig, niet op woorden kunnen komen, watten in mijn hoofd, dingen omstoten, koude voeten, aangekomen in gewicht. Verder is mijn bloeddruk aan de lage kant, altijd geweest. Obsipatie, erg laag libido, pms... ik functioneer op alle gebieden traag, en mijn geheugen is net een vergiet..
Heb me eigenlijk mijn hele leven lang al niet prettig gevoeld, maar ik dacht dat het zo hoorde. Mijn bloedwaardes werden altijd als uitstekend gezien.
De huisarts weigert verdere acties te ondernemen en gooit alles op een burnout. Ik ben te moe en heb te weinig daadkracht om er tegenin te gaan. Laat me makkelijk overtuigen, maar ik voel dat er iets niet klopt in mijn lijf.
Nu ga ik in juni naar een orthomoleculair arts. Verder is het leven beperkt van dag tot dag...kijken hoe ik me elke dag voel.
Wie heeft er tips voor mij?
