pas moeder geworden en bang om gek te worden

Voor iedereen die nieuw is op dit forum en/of net de diagnose heeft gekregen.

Je kunt je hier voorstellen en je vragen stellen.

Berichtdoor an » woensdag 04 november 2009 - 18:47

door teveel aan schildklierhormoon is hoofdpijn een bekende klacht

maar ook doordat al je hormonen van slag zijn heb je nu die klachten

Het weer is niet geweldig maar met die klachten even de buitenlucht in daar knap je wel van op.
an
Veteraan
 
Berichten: 412
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 10:24
Woonplaats: eindhoven

Berichtdoor sandy » donderdag 05 november 2009 - 15:44

Hey allen,

Vandaag mijn derde dag zonder l-thyroxine.  Mijn man is sinds gisteren terug gaan werken en gisteren heb ik het de hele dag lastig gehad.  Ik mis hem zo verschrikkelijk dat ik ervan moet huilen dit moment.  Mijn mama is hier nu tot morgen om me wat bij te staan.  Ik heb haar gisteren Lisa even laten vastnemen maar dat was toch wel zwaar voor mij.  Maar haar vertrouw ik wel, ze zal ze niet zomaar vastgrabbelen zonder het te vragen dus dat scheelt.... Moedergevoelens zeker..  Vandaag ging het iets beter maar ben daarnet in tranen uitgebarsten omdat onze tuin vol bladeren ligt van de buren en ik de uitwerpselen van de honden dan niet meer zie liggen. Stom he! Ik voel me vaak zo  :huil:  :sip: en  :boos2:   Pfff, hormonen
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

Berichtdoor Rit » donderdag 05 november 2009 - 17:33

Hey Sandy,


Ik wil je een hart onder de riem steken: het komt allemaal wel goed!
Probeer vooral rustig te ademen, als je angstig bent ga je meestal vanuit de borstkas ademen en meer oppervlakkig..
Accepteer van jezelf dat je nu angstig bent, het is ook heel wat om moeder te worden en verantwoordelijkheid te dragen voor zo'n klein wezentje..
Probeer vertrouwen te hebben.. elke keer als je negatieve gedachten hebt draai die dan om en zeg: ik vertrouw dat het goed komt!
Ik ben ook van België..
Warme hug
Rit
check mijn dochter op you tube met haar liedje
http://www.youtube.com/watch?v=8GArPfFojDw
Avatar gebruiker
Rit
Veteraan
 
Berichten: 497
Geregistreerd: woensdag 16 mei 2007 - 22:50
Woonplaats: in het antwerpse

Berichtdoor sandy » zondag 08 november 2009 - 12:06

Hey allen,

Ik ben vrijdag terug begonnen met lthyroxine en voel me weer helemaal nerveus en angstig.  Schildklier is ook lichtje sgezwollen momenteel.  Ik heb veel zin om me te laten opnemen in een psychiatrische instelling maar mijn man blijft beweren dat dit allemaal door mijn schildklier komt.  Hij heeft makkelijk praten natuurlijk, ik zit er maar mooi mee opgescheept.  Kan zo een kleine klier nu echt zoveel invloed hebben?  Ik ben het allemaal zo beu!!
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

Berichtdoor an » zondag 08 november 2009 - 18:52

Ik zou bloedprikken en dan mailen of bellen met je schildklierarts.

Je weet nu wel als je niets neemt gaat het beter dus gek wordt je dan niet zomaar. Te traag is ook niets.

Hebben ze in Belgie gespecialiseerde gezinszorg? Die jou kan begeleiden en mede de zorg van je huishouden kan verlichten zodat je wat aanspraak en rust krijgt?

Die klier kan echt zo klieren.

Dat ding kan niet blijven klieren ooit raakt die op.

Ik kan het mij voorstellen dat je het beu bent maar nog even doorzetten het blijft echt niet klieren.
an
Veteraan
 
Berichten: 412
Geregistreerd: zondag 06 februari 2005 - 10:24
Woonplaats: eindhoven

Berichtdoor sandy » zondag 08 november 2009 - 21:10

Hey,

Mijn mama komt deze week nog helpen.  Ik vind het wel verschrikkeijk dat ik niet alleen voor mijn dochter durf zorgen. Morgen laat ik bloed prikken en hoop dinsdag het resultaat te hebben.
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

Berichtdoor trui » woensdag 03 februari 2010 - 22:28

Hee Sandy,
Hoe gaat het nu met je?
Ik hoop dat je er langzaam aan een beetje bovenop aan het komen bent.
liefs Trui
trui
Gebruiker
 
Berichten: 13
Geregistreerd: donderdag 04 juni 2009 - 12:31

Berichtdoor sandy » dinsdag 20 april 2010 - 15:53

Even een update:  Door de blijvende angsten ben ik in behandeling gegaan bij een psychiater; hij had me eerst een antipsychoticum gegeven waar ik totaal verkeerd op reageerde; ik heb de hel gezien,wilde niet meer leven, heb mijn dochter 7 weken moeten achterlaten omdat ik schrik had haar iets aan te doen.  Nu neem ik een antideprssivum en een tranquilizer en het begint stilletjes aan te beteren.  Ik ben de eerste week nu alleen met mijn dochter en het gaat.  Op een paar maanden tijd ben ik enorm gevorderd.  Pas op ik heb nog vaak neerslachtige momenten maar de angsten om mezelf of mijn dochter iets aan te doen zijn zo goed als verdwenen hoewel ik toch veranderd ben door die ervaring.  Mijn schildklierwaarden laat ik deze week checken, ik neem nu terug 125, voor de zwangerschap en tijdens de zwangerschap 150.  Ik wil maar zeggen dat ik van de hemel via de hel stilletjes aan terug op aarde aan het komen ben.  Ik heb op het randje van een opname gestaan en ben blij dat ik dit heb kunnen vermijden dankzij de steun van familie.  Ik wil zwangere dames dan ook verwittigen om onmiddellijk hun schildklier te laten testen en uit t e kijken voor een postpartum thyoriditis.  Ik ben er nog steeds van overtuigd dat deze hel van de laatste maanden me bespaard had kunnen worden door een goede opvolging van de schildklier.  Man, ik heb echt de hel gezien, wist niet dat een mens zo diep kon zakken (mede door de verkeerde reactie op de medicatie).  Wat ik wil zeggen is indien je je enkele weken na de bevalling niet goed voelt ga onmiddellijk naar de dokter en indien nodig naar een psychiater die op de hoogte is van heel de hormonenhuishouding.  Wacht niet te lang zoals ik gedaan heb en wees mondig: laat ook je huisarts geen pillen voorschrijven want die zijn meestal niet voldoende op de hoogte van de psyche van de mens en geven je snel tranquilizers zoals Temesta wat meer kwaad doet dan goed ( uit eigen ervaring en moeilijk om vanaf te geraken). Ik heb spijt dat ik mijn psych niet eerder gevonden had dan had ik misschien al langere tijd beter geweest.  Het grote probleem is dat je je zelfvertrouwen terug moet krijgen en dat is nog elke dag vechten.  Maar als ik mezelf zie tegenover 2 maanden geleden is het een wereld van vercchil, ik zie terug en toekomst en kan af en toe genieten van mijn dochter, heb er niet meer bang van.  Nu hoop ik dat ik over enkele maanden terug aan het werk kan en dat ik deze periode kan plaatsen.
Laatst bijgewerkt door sandy op dinsdag 20 april 2010 - 16:53, in totaal 1 keer bewerkt.
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

Berichtdoor sandy » dinsdag 20 april 2010 - 16:12

Nog even dit: Mijn lieve mama, ik zie je doodgraag, jij hebt me in mijn moeilijkste momenten bijgestaan en ik kan je hiervoor niet genoeg bedanken.  Dankjewel mama dat jij in mij bent blijven geloven toen ik het het leven niet meer zag zitten.
Laatst bijgewerkt door sandy op dinsdag 20 april 2010 - 16:52, in totaal 1 keer bewerkt.
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

Hoi Sandy,

Berichtdoor janetje » dinsdag 20 april 2010 - 16:30

Dat klinkt ongelofelijk heftig, ik kan me jou radeloze berichtjes nog herinneren van vlak na de geboorte.

Je hebt gelijk dat je ontzettend op moet passen met de medicatie die artsen je voorschrijven, helemaal als het gaat om ati-psychotica of kalmeringsmiddelen.

Heel verslavend en ontzettende nare bijwerkingen, ik heb me ook mateloos geiriteerd aan het feit dat je zo slecht begeleid word bij het gebruik van deze heftige medicijnen, zou sommige artsen graag een kleine cocktail willen geven om ze even een kijkje in de keuken te geven zeg maar, is natuurlijk niet waar dat snap je.

Ik ben zelf na een jaar met veel moeite van de ad en kalmeringsmiddelen af gekomen en ben nog steeds bezig om de thyrax op te bouwen met vallen en op staan.

De verloren tijd krijg je nooit meer terug, maar gelukkig kun je wel weer vooruit, heel veel sterkte Jantje
Avatar gebruiker
janetje
Forumverslaafde
 
Berichten: 519
Geregistreerd: zondag 13 september 2009 - 8:59

Berichtdoor renate29 » dinsdag 20 april 2010 - 19:31

Hoi Sandy,

Ik heb net het hele verhaal van A-Z zitten lezen en ik heb zo met je te doen!
Wat zul jij je 'alleen' gevoeld hebben in dit probleem. Ik ben geneigd om de schuld in de schoenen van de artsen te schuiven als ik je verhaal zo lees, maar dat is misschien ook te makkelijk gedacht.
Ik heb zelf door mijn schildklier vaak last gehad van angsten/paniek, ben 31 jaar en ben eigenlijk ook bang voor het krijgen van een kind, vanwege al die hormonale veranderingen.

Ik hoop voor jou dat je nu in de opwaardse spiraal zit en dat je straks lekker kunt genieten van de zomer en je kleine meisje..

gr Renate
zie mijn profiel voor de waarden
renate29
Forumbekende
 
Berichten: 142
Geregistreerd: zaterdag 01 december 2007 - 20:25

Berichtdoor sandy » donderdag 29 april 2010 - 19:28

Hoi allen,

Het gaat momenteel weer helemaal niet goed met mij, voel me enorm depressief, heb in niets interesse, ben weer bang om te hervallen, ben doodmoe, ben uitgeput van het vechten tegen de negatieve gedachten.  Mijn bloedwaarden zijn nu:

4/01/2010 1,58 1,55
25/01/2010 0,36 1,42
21/02/2010 0,36 1,14
15/03/2010 0,16 1,24
22/04/2010 0,66 0,87

Eerste kolom is TSH, 2de kolom FT4.  Ik ben nu opgehoogd naar 150 want de psych is er vrijwel zeker van dat het aan mijn schildklier ligt dat ik me terug rot voel.  Hoe ga je met dit gevoel om, voel me een rotslechte moeder die haar kind nog niet kan verzorgen, vergeet alles (gisteren vergeten kaart uit geldmachine te halen), moet alles dubbelchecken.  Ik voel me zo down en een echte loser.  Enkele weken gelden zag ik me al teruug volop aan het werk en was mijn zelfvertrouwen aan het terugkomen en nu, nu ben ik een hoopje ellende.  Ik ben het echt beu aan het worden, kan een tweede zware periode niet meer aan, ben moe van het vechten.  Ik wil gewoon terug zijn zoals voor de zwangerschap.  Toen was ik ook niet de gelukkigste mens ter werled maar het was leefbaar.  Ik ben het kots en kotsbeu om zo door het leven te moeten gaan en iedereen maar zeggen de moed niet verliezen maar hoe vecht je tegen iets dat sterker is dan jezelf? Hoelang gaat dit nog duren, wanneer is mijn schildklier stabiel? Ik voel me echt radeloos en wanhopig, heb enorme angst om terug door de hel te gaan waardoor ik ben geweest en kan dit geen tweede maal meer aan.  Ik geniet niet meer, kan terug niet meer lachen, zie geen lichtpunt.  Wat te doen? Kan een klier nu echt zoveel teweegbrengen?
sandy
Gebruiker
 
Berichten: 62
Geregistreerd: dinsdag 27 oktober 2009 - 8:01
Woonplaats: Lier

He Sandy,

Berichtdoor janetje » donderdag 29 april 2010 - 19:52

Ben je ook onder behandeling van een internist? Of is de psychiater degene die de behandeling uitstippelt?

Ik ben bang dat ik niet echt antwoord kan geven op jou vragen, ik ervaar hetzelfde ben al anderhalf jaar bezig de sk onder controle te krijgen maar ben ook nog niet stabiel, het gaat met vallen en opstaan.

Misschien dat mensen er iets zinnigs over kunnen zeggen die al stabiel zijn?

Ik denk dat je nooit helemaal precies wanneer de sk niks meer doet en je aan je volledige dosis thyrax zit.

Gebruik je ook nog ad?

Ik hoop dat de ophoging z'n werk doet heel veel sterkte,

Groetjes Jantje
Avatar gebruiker
janetje
Forumverslaafde
 
Berichten: 519
Geregistreerd: zondag 13 september 2009 - 8:59

Berichtdoor renate29 » vrijdag 30 april 2010 - 21:09

Hoi Sandy,

Allereerst wil ik zeggen; ik heb met je te doen. Wat een toestand. Hoop dat je hier enigzins steun kunt vinden...

Ik begrijp je waarden eigenijk niet. Is je FT4 echt zo laag???? onder de 1 ??
Ik ben zelf nog niet helemaal thuis is alles omtrent schildklier dus neem me niet kwalijk dat ik die waarden niet begrijp maar hoe kan dat?? Is je schildklier helemaal gestopt met FT 4 te maken?
Als dat zo is lijkt het mij niet raar dat je allerlei lichamelijke en psychische problemen krijgt. Je systeem is dat toch helemaal niet meer in balans?!
Wat kan eraan gedaan worden?

gr Renate
zie mijn profiel voor de waarden
renate29
Forumbekende
 
Berichten: 142
Geregistreerd: zaterdag 01 december 2007 - 20:25

Berichtdoor Aquilegia » vrijdag 30 april 2010 - 21:32

sandy schreef:
4/01/2010 1,58 1,55
25/01/2010 0,36 1,42
21/02/2010 0,36 1,14
15/03/2010 0,16 1,24
22/04/2010 0,66 0,87


Misschien kan je de normaalwaarden van de FT4 even geven? Want ik ken het met andere normaalwaarden. Vervelend dat het nog steeds zo slecht met je gaat.

Met je TSH is niet veel mis, die lijkt me vrij goed. Maar die FT4 weet ik dus niet.
Mama v ♥ Sterre† '07 en v gezonde dochter ♥ '11 na IVF
Afbeelding
22-3-'11: TSH 0,06 / FT4 20,6 -> terug naar 75 mcg Thyrax
Avatar gebruiker
Aquilegia
Forumverslaafde
 
Berichten: 1789
Geregistreerd: woensdag 29 april 2009 - 11:01
Woonplaats: Midden-Nederland

Vorige

Keer terug naar Nieuw hier?

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron