Ik ga hier even een groot ei neerleggen, wie daar geen zin in heeft kan nu nog weg... :????:
O wat ben ik gefrustreerd over die verschrikkelijke schildklier en artsen. :boos3:
Mijn schildklier was vorige maand goed (TSH 0,25 en voelde goed)
Waarna ik met toestemming van endo over mocht stappen van thyrax naar euthyrox. 0,100 thyrax voor 0,100 euthyrox. Ik had daar zo mijn vraagtekens bij, dat kán niet goedgaan, maargoed hij is "de specialist". Volgende afspraak: Over drie maanden!!!
Vind ik nogal wat terwijl je medicatie verwisseld en 4e week na ophoging (en niet de acceptabele 6 weken) een uitslag hebt.
Maargoed. Ik ben braaf, hou me in en doe wat van mij gevraagd wordt.
Waarna ik ongeveer sinds 2-3 weken het steen koud heb. Ik zweer je. Vijf lagen kleding en paarse nagels van de kou. In huis...
Ik weer bloedgeprikt via de huisarts. TSH 1.74. Duidelijk.
Ik geprobeert afspraak te maken, met de huisarts. Kan aldoor niet want of hij is er niet of zijn hele week is al vol.
Dus telefonisch contact met andere huisarts. Die adviseert halve ophoging. Mij best. Met pijn en moeite toch afspraak kunnen maken bij eigen huisarts. Dus daar vandaag heen.
Ik ben k-a-p-o-t. Ik ben zó moe dat ik om 8u wakker werd en om 8:30 alweer op bed lag. Bij de huisarts kon ik nauwelijks uit me woorden komen omdat ik gewoon niet op woorden kom en niet kan denken over wat ik wil zeggen. Er komen dan alleen vage teksten "Ik voel me niet lekker, ik ben moe" waar eigenlijk niemand wat aan heeft. Omdat het niet concreet is.
Zijn advies: Ga maar terug naar endo. Want hij weet er niets van. Hij is het wel met me eens dat niet alle specialisten weten hoe dingen werken, maar hij gaat er wel vanuit dat deze endo weet waar hij het over heeft, hij is tenslotte specliast. (hm, volgens mij zei hij net dat niet elke specialist weet waar hij het over heeft maarja).
Ik strompel naar huis. Loop in mijn woon/slaapkamer en val half over mijn bed omdat ik te moe ben voor die ene stap verder zodat ik óm het bed ga. Tranen springen in me ogen.
Ik haat die schildklier vandaag echt enorm. Jemig wat voel ik me gefrustreerd over dat ding. Ik wil vandaag naar school, maar kan nauwelijks rechtop op een stoel zitten van moeheid.
Ik het ziekenhuis gebeld. "Ik heb 25/11 een afspraak, en op huisartsadvies moet die vervroegt worden." "Even kijken... 6 november kan op z'n vroegst"
Ik vind het echt te ziek voor woorden, maarja. "Anders moet je huisarts even de dokter bellen"...
Ik weet niet waar het op slaat, heb assistent van de huisarts gebeld bij wie ik ook al niet uit me woorden kwam. Mijn excuus gemaakt, maar dat ik zo moe ben dat ik niet goed uit me woorden kom. Ze had er begrip voor en zei dat ze de tijd had. Uitgelegd wat er loos was. Ze gaat het overleggen en moet vanmiddag even terugbellen.
:huil:
En dan te bedenken dat ik me zo kort geleden nog zó goed voelde.
Om nog maar te zwijgen over de 1,5 kilo die er hup weer bij zijn. Ik was ruim 5 kilo kwijt, zit nu weer op 3,5...
Sorry, ik heb het écht even gruwelijk gehad met dat ding.
Kikkertje


:kus2: :kus2: