HypoForum.com

ha prutser,

goed om te weten. Hoe wordt het verschil dan uiteindelijk bepaald?

Grt

mirte

dubrove schreef:goed om te weten. Hoe wordt het verschil dan uiteindelijk bepaald?

Dat zou ik niet precies weten. In ieder geval is er een verschil in beloop: een Hashimoto wordt erger en een PPT gaat na verloop van tijd weg. Maar dat weet je dus pas na een tijd.

Een PPT gaat niet altijd weg. Was dat maar waar.
Vrouwen met een PPT en positieve anti-TPO hebben een flinke kans permanent hypothyreoot te worden.
Volgens onderzoeken krijgt 12- 61% van de vrouwen met PPT een permanente hypothyreoïdie.

Aanvulling:
http://press.endocrine.org/doi/pdf/10.1 ... .22.5.0441
Postpartum Thyroiditis and Autoimmune Thyroiditis in Women of Childbearing Age: Recent Insights and
Consequences for Antenatal and Postnatal Care
ALEX F. MULLER, HEMMO A. DREXHAGE, AND ARIE BERGHOUT

Hallo!

Mijn bloedwaarden zijn nu terug goed volgens de endocrinoloog: TSH=1.9. Ik voel me wel nog niet helemaal goed. Volgens de dokter moet ik nog meer geduld hebben en zal het nog beteren... Ik vraag me toch af of ik met een hogere dosis niet beter zou zijn (nu 125 µg L-thyroxine). Bij welke waarden voelen jullie zich goed? Mirte, hopelijk voel jij je snel beter!

groetjes,
Anna

Hoi,

Ik herken veel van jullie verhalen. Ik weet niet of ik met mijn verhaal hier op de juiste plek ben, maar wil het graag kwijt.

Ik ben december vorig jaar bevallen van mijn zoontje. Tijdens mijn zwangerschap kwam bij bloedonderzoek een TSH van 16,9 en T4 van 0,8 naar voren, maar ik had geen klachten. Moest wel 125mg levothyroxine slikken en daarvan werd mijn TSH een stuk lager: TSH 0,65 en T4 1,3. Mijn 'thyroid peroxidase antibodies' waren nog wel 220.
Na de bevalling moest ik direct stoppen met de medicatie en na 2 maanden werd ik door een endocrinoloog opnieuw geprikt en waren mijn waardes TSH 2,21 en T4 0,9. Geen reden tot opvolging zei de endocrinoloog.
Toen ik in juni stopte met het geven van borstvoeding begonnen er klachten die ik niet direct relateerde aan een trage schildklier. Maar na 3 maanden zonder menstruatie, vreselijke verstoppingen, 4 kilo's erbij en slechte motoriek in mijn arm toch bloed geprikt bij de gynaecoloog waar ik toevallig was en vertelde over mijn klachten. Zij dacht nav mijn zwangerschapsgerelateerde hypo direct aan mijn schildklier. Mijn waardes: TSH >150 en T4 0,3. Ik ben gestart op 0,75 euthyrox en sommige klachten zijn nu na 3 weken slikken wel verbeterd, zoals de obstipatie en ik ben ook 2 kilo afgevallen (hoe dat kan?). Maar heb er gewrichtspijn en een slecht humeur bij gekregen.. Aanstaande dinsdag ga ik naar de endocrinoloog en die zal misschien ook bloed prikken.
Ondertussen kwam ik bij toeval bij een iriscopist en neem nu ook wat supplementen. Geen idee of hier mensen bekend mee zijn, maar eventueel kan ik de namen doorgeven mocht iemand er ervaring mee hebben of me advies geven. De iriscopist staat in onze omgeving zeer goed bekend en heeft heel veel goede resultaten geboekt, daarom durfde ik dat aan. Ben ook een beetje wanhopig misschien.. en erg geschrokken van mijn waardes.

Ik voel mijn schildklier ook echt zitten, hij is opgezwollen. Zou dit een PPT kunnen zijn of lijkt mijn verhaal meer op Hashimoto? Ik hoop zelf natuurlijk erg op een tijdelijke variant. Heb nog een grote kinderwens.

"Fijn" dat er lotgenoten zijn, want dit valt me persoonlijk best zwaar.

goeiemiddag!

Fijn anna dat je TSH weer een beetje 'normaal' is! Ik hoop echt voor je dat je je ook weer snel beter voelt. Weet je ook wat je fT4 en fT3 waren? Ik zit nu nog steeds op 75 microgram en heb inmiddels wel weer een pufje meer energie maar het houdt niet over. Vanmorgen heb ik bloedgeprikt dus ik hoop snel te kunnen zien wat de medicatie heeft gedaan met mijn bloedwaarden.

Katy: Wat een schommelingen van waarden zeg, dat zal je lijf wel een flinke optater geven. Ik vind het ook pittig, vooral ook omdat het allemaal zo lang duurt en je tamelijk op 'eco-modus' staat waardoor het leven langs je heen lijkt te gaan. Wat apart trouwens dat jullie allebei de klachten kregen toen jullie stopten met de borstvoeding. Ik kan je niks zinnigs zeggen over of het ppt is of hashimoto, ik zit zelf ook nog vol vragen daarover
Ik heb net als jij nu ook een dikke schildklier en krijg er ook een soort van oorpijn van. De gewrichtspijn en het humeur heb ik gelukkig niet, ik hoor dat er wel wat klachten zijn over de nieuwe Thyrax-medicatie. Zou het daar mee te maken kunnen hebben? Kijk je uit met de supplementen? ik wilde daar ook wat mee gaan doen maar las ergens dat allerlei dingen niet 'mochten' als je al aan de medicatie bent (zoals calcium-magn-zink en kelp) dus wil het eerst met de endocrinoloog bespreken.

Heel veel sterkte allebei! Mensen vergeten weleens dat je je als moeder van kleine kids gewoon niet kunt permiteren om de rust te nemen die je lijf van je verlangt. Dat maakt het allemaal niet makkelijker.

groet!

Mirte

Hoi Mirte,

Het is wat je zegt, je staat op een eco modus. Ik vind het heel moeilijk te accepteren dat m'n lichaam nu niet doet wat ik wil. Ben altijd een actieve levensgenieter geweest en nu zit ik depri op de bank met pijn in m'n gewrichten, spierpijn en een dikke keel . Ik wil zo graag lekker genieten van mijn kleine man en kijk nu jaloers naar jonge moeders om mij heen die dit wel kunnen. Idd typisch dat dit begonnen is na het stoppen van de borstvoeding. Wat ik zei, ik ben tijdens borstvoeding zelfs geprikt en alles was normaal.
Mijn supplementen bevatten niet veel van de stoffen die jij noemt.
Ben nu wel eindelijk ongesteld geworden, want dit kwam ook niet op gang. Nog nooit zo blij geweest met die maandelijkse misère

Groetjes Katy

ha katy,

heel herkenbaar! ik ben normaal gesproken ook zo'n energiek figuur en dat maakt het nog lastiger. Enerzijds kan ik moeilijk nee zeggen omdat ik dingen heel leuk vind om te doen en dus met open ogen over mijn lichamelijke grenzen heen ga, anderzijds kent je omgeving je ook niet anders dan als energiek iemand en wordt je ook op die manier benaderd. Ik ben twee maanden geleden heel ziek geweest en toen is mijn borstvoeding van de ene op de andere dag er compleet mee opgehouden. Heel bizar. Mijn lichaam was kennelijk helemaal 'op'. Met veel pijn en moeite heb ik het weer volledig op gang gekregen maar rond die tijd begonnen dus ook de ernstigere klachten van de schildklier. Ik heb het idee dat mijn schildklier daarvoor (en terugkijkend ook na de geboorte van mijn eerste) al niet helemaal jofel was dus misschien was het zonder die ziekte ook wel misgegaan.

Zo'n slap lijf drukt inderdaad flink op de mate waarop je van de dagen kan genieten. Ik word 's ochtends meestal wakker met het idee: oh jee, hoe ga ik vandaag de dag doorkomen.... ik tel de uren af totdat mijn man weer thuiskomt en daarna de uren totdat de kinderen op bed liggen. Mijn huishouden is ontploft en sociaal leven is op non-actief gezet. Ik push mezelf om een glimlach op mijn gezicht te houden + visolietabletten want dat werkt kennelijk echt voor het voorkomen van een echte depressie.

Fijn dat je je menstruatie weer terug hebt! Ik heb steeds wat druppeltjes, maar het houdt niet over. Mijn zoontje drinkt ook nog zeer enthousiast elke 2 uur overdag en 's nachts vaak elke 3 uur dus dat onderdrukt ook nog het een en ander.

Hang in there! en zoals wij Brabanders zeggen: Alles zal reg kom (vrij vertaald: uiteindelijk komt alles wel weer op zijn pootjes terecht)

Grt, Mirte