Hoi,
Ik ben Maarten, 35, getrouwd, 2 kids (5 en 7). Rond mijn 6e-7e bleek na onderzoeken dat ik een te kleine hypofyse heb. Alles is er dus maar te klein. Met gevolgen voor de aansturing van mijn schildklier en andere hormonen. In mijn groei maakte ik te weinig groeihormoon aan dus ik heb in mijn pubertijd groeihormoonsubstitutietherapie(?) gehad bij het UMCG. Ik groeide goed, ben uitendelijk 198 cm geworden.
Sinds ik daarmee gestopt ben (18-19 geloof ik) kom ik 1x per jaar bij internist (isala zwolle) voor uitslag van mijn bloedwaardes ,verder niet. Ik slik 150 thyrax, al vrij lang dezelfde dosering.
Hoe mijn waardes verder zijn heeft nooit mijn intresse gehad. Ik word op veel verschilende geprikt (cortsol etc mbt vermoeidheid)Ik weet uit ervaring dat ik slecht tegen wisselend ritme kan (ooit nachtdiensten gedaan). Mijn geheugen is niet bijzonder goed. En ik heb altijd problemen met mijn stoelgang gehad. (te traag). Krakende gewrichten,veel ruimte op mijn schouders en knieen en voeten. Dit heb ik altijd kunnen accepteren als zijnde dit hoort bij mij. Daarnaast heb ik sinds een 2 jaar af en toe hartkloppingen of extra slagen en ik tril snel in mijn handen. Ik heb normaal genoeg energie , gezond gewicht (80kg) en loop 3 x per week hard en savonds wandel ik graag ter compensatie van mijn inactieve kantoorbaan.
Nu een half jaar toch meer last van alles, vooral de buikpijn. Problemen met mijn gewrichten en heel gauw spierpijn, ik ben 3 kg zwaarder als normaal. Overdag moe, savonds klaarwakker. En ik merk dat het mijn psyche aantast. Beetje depri zeg maar. Ik ben niet zo "dokterig" maar toch heb ik internist gebeld om bloedonderzoek te vervroegen, 27-mei erheen voor uitslag.
Zijn er misschien meer mensen met secundaire hier? te kleine hypofyse? Mensen die vroeger groeihormoon hebben gehad? Zijn de klachten herkenbaar? zo ja, wat doe jij eraan?
iig fijn om het verhaal eens op te schrijven, bedankt alvast.
groet Maarten!
