HypoForum.com

Hartkloppingen, nerveus gevoel, net of je de hele dag door naar een spannende film aan het kijken bent. Zó vermoeiend!
Mijn oren suizen, sinds twee dagen, continu lijkt het wel. Raar.
Altijd al een hekel gehad aan heel veel mensen of boodschappen doen op een zaterdag. Maar de laatste keer alleen op zaterdag boodschappen doen zorgde er voor dat ik geheel en al in paniek raakte, in de auto ben gestapt en huilend naar huis ben gereden. Ze zouden mij de deur niet meer uit krijgen!
Vandaag met manlief iets halen, niet eens echt winkelen, maar doelgericht iets halen. Hoe dom zo vlak voor de Sint: inderdaad paniek, gevoel of mijn keel werd dichtgeknepen, ik wilde weg! Gelukkig zag mijn man dat ook in, hield mijn hand goed vast en zo zijn we weer naar buiten gegaan. (Overigens wel met waar we voor kwamen ).

Ik lijk wel niet wijs, wat zijn dit voor malligheden? Hoort vast niet bij hypo!

Vraag me af of ik misschien ook overwerkt/gestressed/burnout ben ofzo. Dat nerveuze gedoe, absoluut geen zin,lust,wil om naar het werk te gaan - nog afgezien van dat ik zo doodmoe ben in mijn lijf en in mijn hoofd dat het niet lukt.

Zijn er mensen die dit soort dingen herkennen? Suggesties? Wil nu wel weer eens zonder die zenuwen rondlopen. De rest komt dan nog wel een keer...

Hoi Silphya,

Het is net of ik het zelf geschreven heb, zo herkenbaar!
Ik ben er sinds afgelopen januari achter dat ik hypo heb en bij mij is het dus begonnen met enorme paniekaanvallen, constant een super nerveus en
opgejaagd gevoel in mijn lijf. Even een boodchapje doen was al teveel, ik trok 't gewoon niet om in de rij van de kassa te moeten staan.
Ik ben via de huisarts eerst bij een therapeut terecht gekomen om iets aan de paniekaanvallen te doen, maar omdat ik na de geboorte van mijn oudste zoon ( 13 jaar geleden ) ook al eerder een te traag werkende schildklier had gehad, wilde ik toch graag opnieuw een bloedonderzoek.
De huisarts belde mij al snel op dat mijn bloedwaardes niet goed waren en moest direct met Thyrax beginnen. Ik begon met 1 pilletje, dat deed nog niet direct veel, maar na de tweede ophoging voelde ik een soort rust in mijn lijf terug komen en kon ik langzaamaan toch weer zonder paniek een winkel in en uit.
Wat een opluchting!
Ik zit inmiddels op 1 witte Thyrax ( 0,100mg ) en heb zo nu en dan nog wel wat onrust in mijn lijf maar die hele erge paniekaanvallen zijn, hopelijk, verleden tijd.
Hoe zit het met jouw waardes? Slik je al Thyrax of iets anders?
Ik wens je in elk geval heel veel sterkte en hoop dat je snel een beetje rust zal gaan vinden.
Hartelijke groet,
Joske

Hoi Joske,

Dit is voor mij echt heel fijn om te lezen! Dat er nog iemand rondloopt met dit soort malligheden en dat het met het ophogen van de Thyrax toch weg (kan) gaan.

Ik zit nu op 2 blauwe Thyrax en rust is er (nog) niet. Ik mag/ga volgende week ophogen. En wellicht dan ook weer bloedprikken.
Voorheen had ik gewoon een hekel aan de drukte, maar nu was het inderdaad paniek. De plaatselijke AH lukt wel, zeker als het niet al te druk is. Maar het liefst laat ik de boodschappen door mijn man of kinderen doen. Mijn ha weet hier nog niet van, want spreek hem pas komende week weer en wilde het dan eens ter sprake brengen om te zien of ik niet gewoon ook gestressed ben. Maar wellicht dat extra Thyrax dan helpt. Zou heel fijn zijn

Ik hoop me snel bij jouw verhaal aan te kunnen sluiten om te zeggen dat de rust is wedergekeerd

Hoi Silphya,

Het "gevaarlijke" van die paniekaanvallen is dat je geneigd bent om ze te omzeilen door plekken waar je paniek hebt gevoeld of ervaren gaat vermijden en daarmee
kom je dus in een vicieuze cirkel. Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar je in huis opsluiten is zeker geen optie dus ik hoop echt dat je je door het ophogen van de Thyrax beter gaat voelen en je paniekaanvallen en onrust af gaan nemen.
Het zal niet van de ene op de andere dag gaan, geduld hebben.....heel moeilijk, ik weet er alles van.
Ik heb nog even op de verpakking van mijn Thyrax gekeken maar ik slik nu 0,1 mg en geen o,100 mg zoals ik in mijn vorige berichtje had gezegd.
0,1 mg staat gelijk aan 4 blauwe Thyrax.
Het is sowieso heel fijn om te weten/merken dat je niet de enige bent die ermee rondloopt en dat je je echt niet hoeft te schamen of het gevoel moet hebben dat
je gek aan 't worden bent.
Ik vond hier op 't forum ook iemand die last had van paniekaanvallen en vond het destijds ook zo fijn te weten dat ik niet de enige was.
Nogmaals heel veel sterkte, je komt er wel!

Lieve groet, Joske

Beste Sylvia,

Al die klachten herken ik uit vroeger tijden.
Het is knap hinderlijk en ik zou het zeker geen malligheden willen noemen.

Probeer wel de deur uit te gaan voor je normale boodschappen.
Dan maar even op rustige tijden bij de plaatselijke AH.
Of met man en/of kinderen mee; bij mij hielp dat heel goed.

Inmiddels ben ik al jaren goed ingesteld en is het allemaal verleden tijd.
Het komt heus wel goed!

nog één die het herkend?

Wow, een wonderlijker ding nog dan ik al dacht die schildklier...

Ik wil inderdaad waken voor de welbekende cirkel - zoals Joske ook al aangaf - en blijf dus inderdaad wel de deur uitgaan.
Zometeen weer naar dezelfde winkel waar ik zaterdag uit ben gegaan, ik ga er vanuit dat het nu op de maandagmorgen rustiger is. Zo niet, dan loop ik zo rustig mogelijk naar de uitgang om buiten een flinke teug frisse lucht te scheppen alvorens ik in de auto stap om terug te gaan... (ook zoiets: auto en snelweg mijd ik liever even, terwijl in het dorp rondrijden minder "eng lijkt".)

Dank dames voor de bemoedigende woordne.

Hier ook veel herkenning hoor. Ik had geen paniekaanvallen maar wel het gevoel om doorlopend onder enorme stress te staan.
De dingen waar ik normaal rustig mee om kon gaan werden hete hangijzers.
Koken was een onmogelijke opgave, teveel handelingen. (ik ben jaren kok geweest)
Mijn hart maakte overuren, vreselijke tijd, bah.
Ik slik nu twee jaar thyrax en nu heb ik zo langzaamaan de rust weer hervonden.
Zo jammer dat hier zo weinig oog voor is in de medische wereld. Gewoon een paar pillen en je bent klaar........niet dus.
Lees je in, weten helpt en heeeeeeeeeel veel sterkte met het weer beter worden!

Lieve groeten Els

Verdorie... nog een erbij, zit ik weer te janken. Zou bijna denken dat ik geen tranen meer over zou hebben onderhand.
Dank voor jullie lieve woorden.

Overigens: net naar de winkel teruggeweest; het was erg rustig, hart bonkte in keel, maar ik heb het gedaan!

Beste Sylvia,

Hartstikke goed! Dat je naar de winkel bent geweest.

Jammer dat ik niet effies bij je kan zitten.

En dat huilen herken ik ook hoor er kwam geen einde aan.......... Nog steeds merk ik dat ik wat onvoorspelbaarder ben in mijn emoties.
Verder zoek ik meer de rust op, veel prikkels (drukte) doet mij geen goed.
Lekker je tranen laten lopen waqnt als je zo vreselijk moe bent dag in dag uit dan valt er op het laatst ook weinig meer te lachen he!?
Doseer je energie en ga niet stoer over je grenzen.
Knap dat je toch weer gegaan bent! Zie je wel dat kun je gewoon!

Lieve groeten weer!!