Hieronder boekwerk/hoofdstuk over selenium
Belangrijk is de algemene informatieve pagina over de verdeling (zie pagina 21) die men binnen 'Dietary Refererence Intakes' maakt, zie:
http://www.nap.edu/openbook.php?record_id=9810&page=21
Verder ook het nodige over selenium te vinden. Dit 'boekwerk'/rapport wordt in enige studies genoemd als basis om 400 microgram selenium in onderzoek bij zwangerschap als veilig te beschouwen.
Andere databases (toxicologisch), houden net als Medline (zie link boven) voorlopig een slag om de arm.
Wat ik overigens bedoelde met 'waarom onderzoek met 200 microgram'? was: interesse waarom 200 kiezen, je zou bijvoorbeeld ook 75 of 100 of 150 kunnen kiezen.
De enigste reden die ik in twee onderzoeken vond: we nemen de helft van de veilige grens van 400, met een verwijzing naar boekwerk in link hierboven.
http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/out80g_en.pdf
In dit rapport, wel al enige tijd 'oud', wordt ook nog een keer duidelijk (recentere informatie kon ik niet op de europese website vinden), hoe lastig het vaststellen van ADH is.
A joint FAO/IAEA/WHO Expert Consultation (WHO, 1996) gave several modes for the
calculation of requirements of the individual and populations. For a 65 kg reference man the
average normative requirement of individuals for selenium was estimated to be 26 μg/day, and
from this value the lower limit of the need of population mean intakes was estimated to be 40
μg/day. The corresponding values for a 55 kg reference woman were 21 and 30 μg
selenium/day, respectively. The latter value was estimated to increase to 39 μg/day throughout
pregnancy and to attain the values of 42, 46 and 52 μg selenium/day at 0-3, 3-6 and 6-12
months of lactation, respectively. The Nordic Nutrition Recommendations (1996) have set a
recommended intake of 50 mg/day for men, an average requirement of 35 mg/day and a lower
limit of needed intake of 20 mg/day, the corresponding values for women being 40, 30 and 20
mg/day, respectively.
The approach to define a biochemical index for the saturation of the functional selenium
requirement using a limited number of selenoproteins has given variable results (Nève, 1991).
The estimations are also complicated by the fact that different forms of dietary selenium
(organic vs. inorganic) give variable responses in different measures of selenium status (Alfthan
et al., 1991) and the physiological relevance of the ‘saturation of selenium dependent enzymes
approach’ can be questioned (Johansson et al., 1997).
In dit rapport kom je ook tegen:
An UL of 300 mcg Se/day was derived for adults. This value covers selenium intake from all
sources of food, including supplements.
en
No data are available to suggest that other life-stage groups have increased susceptibilityto
adverse effects of high selenium intake. Therefore the UL of 300 `μg per day should be
considered to apply also to pregnant and lactating women.
There are no reports of adverse effects on infants born from mothers with high intakes of
selenium or adverse effects on lactating women with dietary selenium intakes below the UL for
adults. Therefore, the UL for pregnant and lactating women is the same as for non pregnant
and non-lactating women.
Dit rapport is wel 10 jaar oud, recentere informatie is hier niet in verwerkt.
Recentere rapporten kon ik helaas niet terugvinden.
Aanvulling 8-3-10. Het verschil in UL tussen Amerika/Europa (400 versus 300 microgram) is waarschijnlijk te verklaren uit verschillen in parameters/standaardaannames. Zo is de gemiddelde Amerikaan zwaarder als de Europeaan, is het eetpatroon (welk soort seleniumverbinding krijg je binnen, andere biologische beschikbaarheden/opnames) anders, en nog verschillende andere wetenschappelijke parameters.
De gewichtsfactor zou mogelijk ook verklaren waarom de ADH voor kinderen in Amerika hoger ligt dan men bij RIVM gebruikt, waar men van Europese (of wellicht Nederlandse of vergelijking Duitse?) gegevens zal uitgaan.
De ADH is dus niet in alle werelddelen gelijk te stellen.
Groet,
SASkia
