OUDE Hypoforum

hoihoi

Ik ben nu 39 weken en 5 dagen zwanger. Voordat ik zwanger wilde worden slikte ik 0,100 mg thyrax(1 wit tabletje). Toen de zwangerschapswens kwam ben ik verhoogd naar 0,125 mg(1 wit + 1 blauw tabletje). Daar voelde ik me ook prima bij, nog beter als bij die 0,100 mg.
Aan het begin van de zwangerschap zat ik constand verkeerd in mijn waardes en ben ik opgehoogd naar 0,200 mg(2 witte tabletjes).
Na de 4de maand waren mijn waardes wel okey en die zijn ook okey gebleven de rest van de zwangerschap. Ik voelde me vanaf toen tot nu toe ook goed.

Maar nu het volgende; ik lees hier veel verschillende verhalen over wat te doen na de bevalling met de medicatie.
Ik wil de kans zo groot mogelijk creeren om een schildklierontsteking te voorkomen, maar kan niet echt vinden wat hier het beste advies voor is......

Er zijn namelijk wel een aantal opties:

Direct terug gaan naar oude dosis(zou ik dan het beste terug  kunnen gaan naar 0,100 mg of 0,125 mg)...

Omdat ik Borstvoeding ga geven op huidige dosering eerst verder gaan(hoe lang?)

Geleidelijk aan afbouwen naar oude dosering

Ik lees dus overal wel dingen over en kan eigenlijk nergens een standaard aanbevolen advies vinden waarmee je de grootste kans loopt op een fijne optimistische periode na de bevalling....
Want dat zou ik zo graag willen!
Een vriendin van mij heeft 2 jaar heel erg depri rondgelopen na de bevalling omdat ze na de bevalling een ontstoken schildklier kreeg(ook een hypopatient) en daar ben ik dus best wel angstig voor!

En als het niet te voorkomen is, okey, maar ik wil er alles aan proberen te doen op een goede manier om de kans zo groot mogelijk te krijgen dat het goed zal gaan na de bevalling.
Weet alleen dus niet hoe ik die kans zo groot mogelijk creeer.

En wie weet wat sneller op te lossen is???? Een terugval in energie door te lage dosering of een schildklierontsteking door te hoge dosering??? Wat is beroerder? Want dat is misschien ook nog een punt om mee te nemen in de overweging over de aanpassing van de medicatie na de bevalling...

Vind dat toch wel erg lastig allemaal...
Hoop dat ik wat tips krijg waar ik wat mee kan!

Alvast bedankt!
Groetjes
Brigitte

Hoi Brigitte,

Ik vrees (denk) dat hier geen 'standaard' preventieve behandeling voor bestaat.

Ik denk eerlijk gezegd niet dat je een ontsteking kan voorkomen. Héél misschien helpt selenium, omdat dat de antistoffen zou verlagen, maar of dat effectief ook mee helpt een ontsteking voorkomen, zou ik niet weten.

Ik kreeg op een gegeven moment wel de raad van een endo om een ontstekingwerend middel in te nemen. Maar daar stopte het zo'n beetje.

Overigens krijgt niet iedereen een ontsteking na de bevalling maar het komt wel vrij vaak voor.

Wat je dosering betreft is, denk ik dat dat erg persoonlijk ligt.
Wat het ergst is, dat is dan óók weer persoonlijk. De één hypert liever en de ander voelt zich liever wat hypo...

De standaard behandeling rond de bevalling bij mijn endocrinoloog ligt erin dezelfde dosis aan te houden als tijdens de zwangerschap en meteen te gaan prikken en daarop te handelen.
Anderen zakken een paar weken voor de bevalling.
Dat hangt, denk ik, van je behandelaar en ook van jezelf af.
De een besteedt ook aandacht aan borstvoeding ivm de schildklier, de ander helemaal niet.

Ik persoonlijk heb geen flauw idee wat met mijn medicatie te doen net na de bevalling - om de simpele reden dat ik heb moeten verlàgen tijdens deze zwangerschap ipv verhogen.
(Strikt genomen zou ik dus opnieuw moeten verhogen.)
Indien ik had moeten verhogen tijdens de zwangerschap, zou ik persoonlijk terug een klein beetje verlagen (zoals jij aangeeft) om terug op je 'gewone dosis' te belanden.
Dat zou ik doen omdat ik persoonlijk echt niet tegen hyperen kan, maar nogmaals, da's persoonlijk.

Als ik wist hoe de situatie best aan te pakken, zou ik het zeker vertellen want ik ben even benauwd voor die moeilijke periode als jij. Maar sommigen hebben betrekkelijk weinig last gehad na hun bevalling, en daar hou ik me toch ook een beetje aan vast.

Veel succes
en tot gauw,

Steentje

***: mijn endo is van mening dat je meteen terig moet naar je oude dosis van voor de zwangerschap. Aangezien dit mijn eerste zwangerschap is, heb ik nog geen ervaring er mee, dus het is voor mij ook nog even afwachten.

Al is het inderdaad, zoals steentje zegt, persoonlijk. Als het goed is doet mijn schildklier niks meer, dus neem ik aan dat ik ook niet bang hoef te zijn voor een ontsteking. Vervelend als je die mogelijkheid wel hebt.

Hoi Brigitte,

Ook ik heb een aantal keren een sk-ontsteking gehad en ben na de geboorte van onze zoon in juli gezakt met de medicatie van 125 ugr in de zwangerschap op nu de ene dag 112,5 en de andere dag 106,25 ugr.
Mijn endo adviseerde ook om geleidelijk terug te gaan naar mijn oude dosering ( 100), maar ik doe dat heeeeel rusitg aan.
Ik geef ook BV en dat gaat nu gewoon heel goed.
Ook een voordeel is dat ik voldoende energie heb.

Wel is het zo dat mijn endo vertelde dat bij mij de kans op een ontsteking nu wel klein was, om dat sk wrs. door de eerder doorgemaakt ontsteking helemaal stil is gelegd.

Ik had wel zoeits van eerst zien en dan geloven, maar tot nu toe is dat zo......
Ik kan me je angst heel goed voorstellen, ik had dat ook. Maar ik kan je vertellen dat ik me goed voel en daar dan ook heel blij mee ben!

Ik wens je een goede bevalling, een prachtkindje en eem sk die zich rustig houdt!!

Liefs Caat

Hoi Brigitte,

Ik nam voor de zwangerschap nam ik ook altijd een witje,maar de tsh ging omhoog tot 2,4 dus moest ik een blauwtje erbij nemen.(zo rond de 3 maand).
Ook heb ik mijn anti-stoffen laten checken van de sk,die waren ook ok.
De laatste keer zat de tsh op 0,4 bij 32 weken.(op het randje van hyperen).
Nu weer laten prikken bij 37 weken,maar moet nog wachten op de uitslag.(ben nu 38 weken).


Neem aan dat jij ondertussen al bent bevallen,ergens in November.
En ben je nu weer terug op je oude medicatie?

Tyger.