OUDE Hypoforum

Ik ben 19 en heb een te trage schildklier.. Ben ik nu erg jong voor dit soort ziektes vraag ik me dan af...

Flip schreef:Ik ben 19 en heb een te trage schildklier.. Ben ik nu erg jong voor dit soort ziektes vraag ik me dan af...

Nee Flip, mijn dochter is 14 jaar en heeft ook een te trage schildklier.

Wees blij dat je er op tijd bij bent. Vele ouderen hier zijn misschien al sinds hun jeugd hypo, maar is het pas net ontdekt.

groetjes
josina

Ik ben zelf 23 jaar en ook hyper / hypo klachten.

Herken ook veel van jouw klachten, zou het ook wel eens fijn vinden om met leeftijdsgenoten te praten.


douwe

Hallo Jos en Pepein,

Ik zie dat jullie ex-hyperpatiënten zijn t.g.v. Graves. Dat ben ik ook!
Op het http://www.schildklierforum.comwillen we graag jullie verhaal horen, want in schildklierland zijn weinig mannen te vinden. Dat is statistisch ook wel bewezen.

Mannen kunnen sommige zaken gewoon wat beter relativeren (ja, ik lees ook de Libelle, maar dat stond er niet in) en daar kunnen wij vrouwen weer van leren. Bovendien zijn jullie wel erg in de minderheid en is het wel heel toevallig dat jullie hier op dit forum zitten. Hoe zijn jullie hypo geworden? Door de RA slok? Ik ben hypo geworden na de medicijnkuur en ja, dat is eigenlijk ook een beetje vreemd. Lees mijn Graves-Story maar eens op mijn website: www.duijfathome.nl/graves

Nog even voor Joris: ik weet als geen ander hoe fijn het is om lotgenoten te ontmoeten. De herkenning, maar ook het 'leren' van elkaar is heel verrijkend.

Joris,
hier nog eentje die binnen de categorie valt. Ik ben 32 en loop al jaren met allerlei klachten rond. Zo'n drie jaar geleden lukte bijna niets meer, en toen ging het qua werk ook achteruit. Met als gevolg dat ik twee jaar geleden in de ziektewet terecht kwam.

Bij mij begon de ellende zo rond mijn 25e en dat is een rotleeftijd om met zoiets geconfronteerd te worden, want je kunt niets meer opbouwen. Noch wat betreft werk, noch wat betreft relaties. Anderen snappen dat niet altijd, die zien niet dat je soms al moeite hebt om zelf de dag door te komen en geen energie over hebt om aan anderen te geven.

Wees in elk geval blij dat je op het goede spoor zit, want niets is erger dan onwetendheid (sprak hij uit ervaring). En heb vertrouwen in je eigen oordeel, je voelt zelf je klachten het beste aan!

Groet,
Robbie

Robbie schreef:Joris,
hier nog eentje die binnen de categorie valt. Ik ben 32 en loop al jaren met allerlei klachten rond. Zo'n drie jaar geleden lukte bijna niets meer, en toen ging het qua werk ook achteruit. Met als gevolg dat ik twee jaar geleden in de ziektewet terecht kwam.

Bij mij begon de ellende zo rond mijn 25e en dat is een rotleeftijd om met zoiets geconfronteerd te worden, want je kunt niets meer opbouwen. Noch wat betreft werk, noch wat betreft relaties. Anderen snappen dat niet altijd, die zien niet dat je soms al moeite hebt om zelf de dag door te komen en geen energie over hebt om aan anderen te geven.

Wees in elk geval blij dat je op het goede spoor zit, want niets is erger dan onwetendheid (sprak hij uit ervaring). En heb vertrouwen in je eigen oordeel, je voelt zelf je klachten het beste aan!

Groet,
Robbie

Ik ben net 40. Op mijn 38e is na 10 jaar moe te zijn geweest hypothyreoïdie vastgesteld. Ondanks dat ik blij was met deze erkenning van mijn klachten ben ik er verder niet veel mee opgeschoten. Ik slik nu 0,150 mg Thyrax. Mijn waarden zijn nu goed. Alleen mijn cholesterol is bijna 9. Ik kan niet tegen Lipitor en Crestor omdat deze medicijnen mijn stemming dusdanig verziekt dat het voor mijn omgeving niet te houden was.

Ik herken ook dat de omgeving er geen idee van heeft hoe je je soms door een dag heen moet slepen. Ik krijg vaak van die goedbedoelde adviezen van: "schouders eronder" en "je moet je er een beetje tegen verzetten". Ze weten niet half hoe ik me er tegen verzet. Juist omdat ik met alles mee wil blijven doen. En ze weten wel dat ik er niets aan kan doen maar het valt natuurlijk voor hun (mijn vrouw in het bijzonder) ook niet mee om met zo'n hypo-figuur te leven. Het meeste pijn doet het nog te realiseren dat ik mijn vrouw op "bepaalde punten" verwaarloos. Gewoonweg omdat ik de energie niet heb haar de aandacht te geven die ze verdient. Ze is nog altijd heel begripvol maar hoe lang houdt ze dat nog vol.

Ik wacht op het moment dat er een pil is die me energie voor 10 man geeft. Heerlijk lijkt me dat.

Robbie,

Nou eh..... die pil "voor bepaalde punten" bestaat al hoor. Ik krijg er vaak spammail over.
Maar ik begrijp je wel, het is soms heel moeilijk om je ergens toe te zetten. Wij vrouwen hebben het voordeel dat we gezegend zijn met een beetje 'toneelspelen', zodat onze mannetjes af en toe aan hun trekken komen.

jenny F schreef:Robbie,

Nou eh..... die pil "voor bepaalde punten" bestaat al hoor. Ik krijg er vaak spammail over.
Maar ik begrijp je wel, het is soms heel moeilijk om je ergens toe te zetten. Wij vrouwen hebben het voordeel dat we gezegend zijn met een beetje 'toneelspelen', zodat onze mannetjes af en toe aan hun trekken komen.

Robbie?? Ik denk dat je mij bedoelt.
Die pil die jij bedoelt die bedoel ik niet hoor. Het probleem is niet dat hij z'n werk niet doet ofzo. Het is gewoon een kwestie van geen energie hebben.

Oeps, sorry, had het verkeerd gelezen!

Ik vind jouw tekst onderaan zo mooi en typerend voor het hypo-zijn: moe worden van het moe zijn

jenny F schreef:Oeps, sorry, had het verkeerd gelezen!

Ik vind jouw tekst onderaan zo mooi en typerend voor het hypo-zijn: moe worden van het moe zijn

Dank je. Maar het geeft precies aan hoe ik me voel. Ik word er gewoon zo ontzettend moe van dat ik altijd moe ben. Op een gegeven moment lopen alle klachten en kwalen dusdanig door elkaar dat je niet meer weet wat nu de kip of het ei is.

Ik begrijp je helemaal als je het hebt over moe worden van het moe zijn. Ik ben het soms ook zó zat om nooit eens energie te hebben en altijd om begrip te moeten vragen. Soms heb ik wel een bui van 'bekijk het allemaal maar, ik ga me niet meer verantwoorden', maar dat hou ik nooit lang vol want ik ga me toch weer schuldig voelen als ik weer iets moet afzeggen  :-(

Als je lange tijd met klachten hebt doorgelopen schijnt het trouwens lang te kunnen duren voordat je je beter gaat voelen. Daar probeer ik momenteel moed uit te putten...

Robbie

Goed van je blancy dat je het probleem rond sexualiteit hier nog eens benoemd.

Ik heb gemerkt dat er ook op dit forum toch niet zo gemakkelijk over gepraat wordt terwijl het wel zeker een van de klachten kan zijn behorende bij het niet goed functioneren van de schildklier.
En dit kan zeker van invloed kan zijn op je relatie.

Het is fijn als mensen ook hier in erkenning en steun kunnen vinden.

Ook mijn libido staat al heel heel lang op een laag pitje. (ondanks dat ik al een tijdje redelijk goed ben ingesteld)

Nu heb ik een fantastische echtgenoot die daar niet moeilijk over doet, dus we knuffelen en genieten nog genoeg van elkaar en dat scheeelt de helft.
Idd de helft want ik vind het namelijk zelf ook een gemis.

Behalve de moeheid speelt daar bij mij dus ook de "zin" er in hebben een rol.

Ik heb mijn man stukjes zoals die van jou en in ander voorlichtings matriaal laten lezen, zodat hij weet dat het niets met mijn gevoel voor hem als persoon te maken heeft.
Want ik houd dus heel erg veel van hem en hij van mij.

Ik hoop dat jouw vrouw net zo veel begrip heeft en blijf houden als mijn man voor mij, want ook van hen vraagt het veel geduld en begrip!

En ik sluit me aan bij het verzoek van jennie F, het zou fijn zijn als jullie mannen omdat jullie toch in de minderheid zijn, duidelijk laten weten dat jullie er zijn!

Mannen, wat is dat nu.... kijk, ik val jullie absoluut niet af...maar jullie moeten weldoordouwen bij die dokters van jullie om betere instelling.

Ook ik heb 10 maanden op de bank en in bed gelegen huilend omdat ik moe was van het moe zijn.... maar ik niet meer.

Het heeft 3 jaar geduurd voordat ik er was en als het aan de artsen had gelegen had het meer dan 10 jaar geduurd. Kom op, het heft in eigen hand nemen. Gaat het niet beter en heb je geen energie dan moet er nog iets gebeuren.

ik ben een vrouw, 47 jaar, 1.70 m en weeg momenteel 61 kilo. Ik slik 200 mcg euthyrox en 2x 6,25 cytomel en ga weer als een trein.
Ik moet ook schipperen met mn energie maar kan het wel weer. Meedoen bedoel ik dan.

Blanky.. je slikt 150 mcg thyrax, je waardes zijn goed.....ammehoela...DUS NIET!!! jij voelt je NIET GOED...je waardes zeggen dan toch niks....
Bij mij waren mn waardes na 2 maanden goed en ik heb er nog 3 jaar verder over gedaan om ook zelf goed te voelen..snappie????

Hebben jullie een goede dokter???????????????? zoeken die man/vrouw arts die je wil helpen het licht te zien.

Wel ben ik geen 10 jaar ziek geweest voor de diagnose...maar een jaar of 2 a 3 schat ik..dat ik meer moe was.... mn waardes waren niet schrikbarend scheef maar ik ben wel schrikbarend ingestort en heb schrikbarend veel medicatie nodig vanwege een opnameprobleem....en B12 tekort kwam erdoor fietsen en een laag ijzer....

Zoeken jullie,.... en ophogen en ga je goed voelen alsjeblieft......DOE er iets aan.....

Fijn Anne, dat ik iemand met mijn ervaring heb kunnen helpen.

Noiram schreef:Mannen, wat is dat nu.... kijk, ik val jullie absoluut niet af...maar jullie moeten weldoordouwen bij die dokters van jullie om betere instelling.

Ook ik heb 10 maanden op de bank en in bed gelegen huilend omdat ik moe was van het moe zijn.... maar ik niet meer.

Het heeft 3 jaar geduurd voordat ik er was en als het aan de artsen had gelegen had het meer dan 10 jaar geduurd. Kom op, het heft in eigen hand nemen. Gaat het niet beter en heb je geen energie dan moet er nog iets gebeuren.

ik ben een vrouw, 47 jaar, 1.70 m en weeg momenteel 61 kilo. Ik slik 200 mcg euthyrox en 2x 6,25 cytomel en ga weer als een trein.
Ik moet ook schipperen met mn energie maar kan het wel weer. Meedoen bedoel ik dan.

Blanky.. je slikt 150 mcg thyrax, je waardes zijn goed.....ammehoela...DUS NIET!!! jij voelt je NIET GOED...je waardes zeggen dan toch niks....
Bij mij waren mn waardes na 2 maanden goed en ik heb er nog 3 jaar verder over gedaan om ook zelf goed te voelen..snappie????

Hebben jullie een goede dokter???????????????? zoeken die man/vrouw arts die je wil helpen het licht te zien.

Wel ben ik geen 10 jaar ziek geweest voor de diagnose...maar een jaar of 2 a 3 schat ik..dat ik meer moe was.... mn waardes waren niet schrikbarend scheef maar ik ben wel schrikbarend ingestort en heb schrikbarend veel medicatie nodig vanwege een opnameprobleem....en B12 tekort kwam erdoor fietsen en een laag ijzer....

Zoeken jullie,.... en ophogen en ga je goed voelen alsjeblieft......DOE er iets aan.....

Noiram, de artsen zijn nog steeds aan het zoeken. Ik hoop morgen de uitslag te krijgen van de bloedtesten op 24 punten.

Hai Blanky,

Meld je de waardes ook even hier, dan kunnen we even meekijken....

Sterkte met alles.

Flip en Douwe,

Hebben jullie nog steeds last van je hypo? Ik ben 22 en bij mij is kort geleden vastgesteld dat ik een hypo ben. Ik lees hier vooral verhalen van mensen die ouder zijn dan ik en hypo zijn, maar zou 't idd ook erg leuk vinden het er eens met iemand over te hebben die van dezelfde soort dingen last heeft als ik en die ook ongeveer even oud is.

Groetjes,

Anne

Welkom Annne, (al weer een naamgenoot!)

Er zitten op het forum, onder andere onderwerpen ook nog jonge mensen hoor.
Maar misschien zitten er in het jeugdhonk meer van jou leeftijd?
Doe ook daar eens een oproepje.

Groeten  :zwaai:

Sorrie dat ik zo lang niets meer van me heb laten horen.

Ik loop inmiddels bij een nieuwe internist, Duschek misschien kent iemand hem wel. Een jonge ambitieuze arts die weer een nieuwe frisse kijk op de zaak heeft. Volgens de laatste meting is mijn cholestorol van bijna 9 naar 7.1 terug gezakt, dus dat is mooi. Tegenvaller was dat mijn schildklier weer niet goed was. Mijn T4 (?) was ongeveer 3 maar zou maximaal 1 moeten zijn. Ik moest daarom direct 0,25 (een blauwe) thyrax meer gaan slikken. Ik zit nu op totaal 0,175mg (een roze en een blauwe). Als begin maart de waardes in orde maar de klachten niet verdwenen zijn, krijg ik waarschijnlijk Cytomel voorgeschreven. Ik heb veel goede verhalen daarover gelezen en heb daar dan ook al mijn hoop op gevestigd.

Naast de behandeling van de schildklier loop ik ook bij de slaap-poli. 6 en 7 maart krijg ik een uitvoerig slaaponderzoek. Wellicht is de vermoeidheid en gewichtsproblemen wel het gevolg van een slaapstoornis. Abneu behoort tot de mogelijke aandoening.

Even wat anders:
Het valt me op dat als ik sport, ik speel 2 tot 3 maal in de week vrij fanatiek baminton, ik geen last meer heb van de vermoeidheid. Totdat ik ga zitten, meestal al in de auto, dan stort ik in één klap in. Is dit herkenbaar? Ik kan mij herinneren dat de vorige internist destijds, tijdens het instellen van de schildklier, ook zei dat ik niet mocht sporten omdat ik daar de klachten mee camoufleer door de aanmaak van endorphinen (of hoe heet dat spul ook al weer?!?).

Toch ben ik gaan sporten en loop ik bij een diëtiste en ben ik gestopt met roken om er zeker van te zijn dat ik er alles aan gedaan heb mij beter te voelen.

Geen bericht, goed bericht zei mijn moeder altijd al.....

Als ik het zo lees gaat het dus eigenlijk best goed met je blanky!
Hoewel zoals jezelf al zegt het kán of zou best nog wat wel beter mogen....

Ik herken dit, bij mijzelf gaat het gelukkig ook (als ik terug kijk op de afgelopen 4jaar) ieder jaar iets beter maar het blijft toch vallen en opstaan.
En het valt me nog nog vaak niet mee om geduld te hebben om te blijven geloven in die langzaam stijgende lijn.

Maar wat fijn dat je een arts hebt gevonden die je het gevoel geeft serieus genomen te worden en daadwerkelijk met je op zoek gaat naar nieuwe mogenlijkheden!
En een arts die Citomel vor schrijft vind je ook niet overal.
De combi: gewichtsproblemen en slaap abneu is voor mij nieuw, dus ben benieuwd wat hier uit komt, houd je ons op de hoogte?

Veel succes!