OUDE Hypoforum

Hallo allemaal,

Ik ben jolande en moeder van 2 jongens en iets meer als 20 weken zwanger. Ik wilde zo graag zwanger worden van de derde maar heb nu zo nu en dan mijn twijfels en denk vaak waar ben ik aan begonnen?

Ik ben tijdens deze zwangerschap erg emotioneel, maar dat komt ook omdat ik veel beren op de weg zie en niet weet of ik het allemaal wel ga redden, met mijn man heb ik het er al over gehad en die zegt dat het allemaal wel goed komt.

Bewust heb ik er wat meer leeftijdsverschil tussen gelaten omdat ik nog zo twijfelde en met mijn sk problemen te kampen had toen de jongste 4 jaar was en altijd heb ik gezegd dat er nog wel een derde komt.

Mijn jongste zoon is nu 7 en de oudste 10 en het benauwt mij nu ineens dat er nog een kleine baby komt, ik vraag mij ook af waarom ik mij zorgen maak??

Er zijn wat negatieve reacties die ik hoor van mijn omgeving wat ik mij helaas ook aantrek, mensen die zeggen waar begin je nu nog aan en helemaal weer overnieuw beginnen en alles is gericht op een gezin met 2 kinderen dat soort dingen steken mij..

en dan komt er ook nog bij de angst dat mijn sk straks weer niet snel genoeg stabiel is en daar ook nog de zorgen over heb dat ik mij weer ellendig ga voelen.

Wie herkent dit? Ben ik de enige die zo raar denkt? Ik schaam mij er zelfs voor want ik ben stapel op kinderen maar bij deze voelt het anders helaas maar dat wil ik helemaal niet, ik wil die beren niet zien en gaan genieten van mijn zwangerschap.

Ik moet ook zeggen dat ik geweldige jongens heb en ik ook bang ben dat ik hun tekort doe, ook dat wil ik niet, want met een baby is het weer druk en hoe verdeel ik de aandacht..

Als de baby er is zal ik denken waar heb ik mij zo druk om gemaakt wat een schatje maar kan het nog niet denken, je hoopt natuurlijk ook op een gezond kind en straks blijkt het toch niet gezond.. haal van die rare dingen in mijn hoofd, heb helaas niemand om erover te praten, schaam mij ervoor en de mensen die ik ken roddelen alleen maar en dat is het laatste wat ik wil.

Ik hoop dat er mensen zijn die mij zullen begrijpen, mijn man zegt dat het allemaal wel goed komt, dan ben ik weer een week rustig en dan slaap ik weer niet... en moet ik het weer met mijn man over hebben. Vreselijk niet..

Zijn er nog meer mensen met een sk probleem en die meer kinderen hebben als 2, hoe is dat bij jullie gegaan? Is het echt veel duurder een kindje meer? En de vakanties enzo? Alle spullen heb ik nog en het wordt weer een jongetje dus het kan veel overnemen.

Liefs
Jolande

Nu ik mijn verhaal terug lees schaam ik mij wel.. het is toch zo raar dat ik dit zo voel.. misschien zijn het ook wel de hormonen die door mijn lijf gieren want ik wou echt alles op alles zetten om een derde te krijgen en eindelijk is het gelukt en nu die stomme twijfels.. toch angst denk ik.. en aangezien ik altijd al een angstig persoon geweest ben...

ben ook wel bang voor de bevalling.. ik loop nu bij de gyn maar daar wordt ik minder begeleidt dat bij de verloskundige.. ik denk dat ik maar eens een afspraak moet maken met de verloskundige en het met hun erover hebben, dat voelt veel beter denk ik.

Liefs
Jolande

Ondanks dat Jinthe mijn eerste is, wil ik toch reageren. Waarom zijn je gevoelens raar? Ik denk dat vrijwel iedere (zo niet iedere) zwangere vrouw twijfels en angst kent?

Zoek inderdaad mensen om mee te praten, bv. een verloskundige, maar je vriend/man lijkt me de meest 'handige' persoon om dit ook mee te bespreken?

Lieve Jolande,

Op een hoop van je vragen kan ik geen antwoord geven maar over een aantal dingen kan ik wel mijn mening geven.

Ten eerste: lak aan wat andere mensen denken/zeggen! Mensen hebben altijd hun mening klaar, lekker laten kletsen. Jullie wilden nog een kleine, dat is jullie zaak! Hier in de straat woont ook een gezin met 2 kinderen van 10 en 8 en die krijgen over 2 maanden ook nog een kleine. Ook een onvervulde wens die ze nu eindelijk in vervulling durfden te laten gaan. Heerlijk toch?!

Mijn moeder vertelde me dat, toen ze zwanger was van de tweede (ikke!), ze heel bang was dat ze nooit zoveel van een tweede kon gaan houden als van de eerste. Nu ik een kleine heb kan ik me dat zo goed voorstellen! Maar het is gewoon niet zo, het is ook jullie kindje, dus daar ga je gewoon ook weer heel veel van houden! En misschien komt dat gevoel niet meteen. Ik werd ook niet meteen overspoeld door moederliefde, ik moest Martijn eerst een beetje leren kennen en aan hem wennen. Nu is hij het dierbaarste op aarde voor mij.
Meis, dat komt vast allemaal wel goed, daar zorgt moeder natuur wel voor! En de twee oudsten hebben ook elkaar nog, dat is juist fijn lijkt me!

Ik denk dat je twijfels heel erg gewoon erbij horen. Iedereen krijgt het tijdens de zwangerschap wel op haar heupen denk ik. Ik in elk geval wel! Kan ik het wel, wil ik het wel, wat als het niet gezond is, kan ik dat wel aan, hoe moet het als ik minder ga werken, redden we dat wel enz enz....

Gewoon op je af laten komen, je hebt het toch niet in de hand. En probeer te genieten van die kleine in je buik, dat maak je waarschijnlijk nooit meer mee. Straks heb je spijt dat je zo hebt lopen piekeren!

Veel liefs Okkie  :kus2:  :zwaai:

bedankt voor jullie reacties,


Nieke en Okkie jullie woorden doen mij goed, ook ik kan mij dat nog herinneren toen ik de tweede kreeg, zal ik er wel net zo van houden als van de eerste.. en toch hou ik ontzettend veel van hem.. het is gewoon angst idd voor van alles en nog wat, als het er is zal ik ontzettend blij zijn dat weet ik nu al.. maar toch dringt het soms niet helemaal door..

Aan de ene kant denk ik.. het is toch wel lekker zo, de andere twee bijelkaar en dan nog eentje waar ik nog zo van kan gaan genieten... want het laatste wat ik wou ik zo snel uit de kinderen.. was vroeg mama en nu nog maar 33..

Ik weet wel zeker dat dit de laatste is.. drie is genoeg.. de twijfels komen ook omdat ik op mijn 19de al de zorg had voor 3 broertjes.. samen met mijn man die toen 21 was.. onze oudste is daar toen bij geboren.. toen had ik er zelfs een tijdje 4 kinderen, daarom denk ik weleens.. nu heb ik de tijd van mijn leven maar toch was ons gezinnetje nog niet compleet voor mijn gevoel.. en onze wens die wij altijd hadden wou ik daardoor niet laten varen.. vandaar toch nog een derde kindje erbij..

Alleen kan ik mij nog goed herinneren dat als er twee van mijn broertjes thuis waren en eentje niet... dat ik dacht wat een rust met eentje minder... maar aan de andere kant de leeftijden zullen nu meer verschillen waardoor de oudsten zich wel goed redden en ook veel logeren en bij vriendjes spelen dus zo druk zal het wel niet zijn.. hoop ik althans.. maak mij alweer veel te druk om alles...

Liefs Jolande

Ha Jolande,

ik wil toch ook graag even reageren op je verhaal
Het gevoel van 'niet zo blij zijn met je zwangerschap'herken ik uit de tijd dat ik zwanger was van mijn derde.
Ik had zo'n grote wens om weer zwanger te worden (lukte achteraf niet door vertraagde schildklier).
En toen ik eenmaal zwanger was, was het net of de blijdschap meer dan de helft minder was dan de wens die ik van tevoren had.
Begrijp je wat ik bedoel?
Het maakte me erg onzeker toen.

Het is allemaal goed gekomen.
Ik heb er zelfs nog een vierde bij gekregen.

Hoi Jetje,

Bedankt voor je reactie.. wat leuk zeg 4 kinderen.. ik houd ook echt van een groot gezin, wat apart dat jij hetzelfde als ik had bij de derde.. het is precies wat je zegt, ik wou perse een derde, wou er alles aan doen en zou zo blij zijn als het zou lukken en nu ik het ben denk ik waar ben ik aan begonnen en komen de twijfels  :?:

Ergens weet ik wel dat het goed zal komen, het is gewoon weer in een nieuw ritme komen, ook bij mijn andere twee kinderen had ik mijn zorgen enz.. maar niet zoals nu, ik heb daar erg van genoten.. maar het is meer van 2 naar 3 lijkt mij zo moeilijk..

Maar het is fijn om te horen dat dat dus niet zo hoeft te zijn en dat er zelfs een vierde bij gekomen is.. geweldig.. twee jongens en twee meiden. Wij krijgen er nog een jongetje bij, drie jongens dus en voor ons is het dan wel compleet.. denk ik

Ik zal proberen mij eroverheen te zetten en ervan proberen te genieten.. het is denk ik ook het leeftijdsverschil.. ik ben een stuk vrijer nu.. en heb het verder wel druk in huis met mijn huishouden en wassen.. pffff dat wordt alleen maar meer..

Maar ja.. ik zie misschien ook teveel beren op de weg.. waar twee kunnen zijn moeten ook drie kunnen.. en heb mijn handen een beetje vrij omdat de oudste twee al iets ouder en zelfstandiger zijn.

Liefs
Jolande

Ach jolande....het is echt niet erg hoor dat je je dit soort dingen denkt. Ik vind het juist heel goed van je dat je het opschrijft en dus lekker van je afschrijft. Want natuurlijk zul je straks heel gelukkig zijn. Een kleintje in huis, toch heel bijzonder! Met 2 van die grote boys erbij. Ik denk echt dat jullie heel veel gaan genieten, en je komt vanzelf weer in een ritme, en laat alles weer gebeuren. De kleine gaat echt niet in 1 maand kruipen  :-D En slapeloze nachten heb je zeker, vooral in het begin, maar na een tijdje krijgen jullie weer ritme.

En wat betreft het huishouden, bedenk nu alvast wat je echt belangrijk vindt, en wat je wilt blijven doen. En bedenk ook wat je de komende eerste jaren even laat liggen. Dat zie je dan over 5 jaar wel weer  ;-)

Ik krijg een 2ling, en we verlangden zooooo naar een 2e kindje. En ik ben ook dolgelukkig, het is als een droom. Echt nog steeds, ik vind het zo bijzonder en mooi. En ben zo dankbaar dat we dit nog mogen meemaken.
Maar ook hier is angst voor wat komen gaat. We hebben een zoon van 6, en ook echt bijna 6 tropen jaren gehad. Het was erg zwaar allemaal.
En nu beginnen we dus weer opnieuw met een 2ling....kan ik dat wel aan....ik ben ook vaak erg moe....
Ik denk dat die twijfels erbij horen. En verder vind ik dat het erger is als ik heel erg moe ben. Ik blijk nu tijdens de zwangerschap ook bloedarmoede te hebben, en een tijdje terug was ik ook een beetje depri door de vermoeidheid denk ik. Maar nu begin ik weer fitter te worden, en verdwijnen de donderwolken ook weer.

Want tja, als je nu al moe bent, dan kun je je helemaal niet voorstellen dat je het straks wel redt. Logisch dat je gedachten  over de toekomst dan 'somberder' worden.
Hoe gaat het met je SK waardes? En is je HB ook geprikt?

Zorg goed voro jezelf,

en geniet

liefs
gem

Hoi Gem,

Het is wel allemaal herkenbaar he!! Voor mij wel een geruststelling natuurlijk want denk vaak dat ik het allemaal maar in mijn hoofd haal en het dus aan mij ligt.

Ook denk ik wel dat het te maken heeft met vermoeidheid, ik heb het echt ontzettend druk en dan met die dikke buik, want mijn buik is al heel dik, sommige denken dat ik al bijna uitgerekend ben, ik ben nog maar net over de helft

Ik werk ook nog 3 dagen en daarnaast heb ik een huishouden en twee opgroeiende kinderen, mijn jongste zoon is gisteren 7 geworden dus het was wel even weer druk voorbereiden, traktaties voor school, boodschappen voor thuis enz... mijn man had nachtdienst dus zodra ik vrij was ging ik in de ochtend voor de boodschappen.

Ook hebben nog niks gedaan aan de babykamer, nou staat ie nog net zo mooi als toen, het behang enzo... ik zal het zo laten, heb er toen een speelkamer voor de jongens van gemaakt, het speelgoed eruit en de babyspullen kunnen er zo in.

Ik zal eerdaags eens wat babyspulletjes gaan kopen misschien wordt dan een beetje meer wennen voor mij, kijk er wel aldoor naar in de winkel maar koop het niet alsof ik niet zwanger ben.. gek he!!

Wat leuk dat je zwanger bent van een tweeling, weet je al wat het worden?  Gefeliciteerd. Ook jij hebt nog een zoontje van 6, leuk hoor! Dan heb je ook drie kindjes straks.. vind het zelf zo'n mooi getal  twee vond ik te weinig, vier teveel en drie is mooi.

Mijn waardes zijn goed tot nu toe, gisteren heb ik mijn euthyrox niet geslikt omdat ik twijfelde of ik het wel geslikt had, ik dacht dan maar beter wat minder nemen voordat ik teveel slik, ik heb dus wel 50 mcg geslikt i.p.v. mijn normale dosis van 150 mcg.

Mijn hb hebben ze niet meer geprikt terwijl ik eerder al aangegeven had moe te zijn, heel moe.. maar het was toen 4 weken geleden goed, daarna wou ze het niet meer prikken, het is nu 8 weken geleden ongeveer dat ik daarop geprikt ben.

Geniet ook lekker van je zwangerschap.. zou ik ook moeten doen, heb nu alleen nog maar slapeloze nachten gehad de laatste paar dagen

Liefs
Jolande

Jolande de twijfels die jij hebt herken ik heel erg. Had het alleen niet bij de derde, maar wel bij mijn derde zwangerschap. Alles had zijn ritme gevonden. Alleen mijn kinderwens voor een vierde bleef. Eenmaal zwanger was ik met ongeveer 20 weken er helemaal klaar mee. Mocht om mij wel geboren worden.
Na drie jongens werd het een meisje. En nu nog alle dagen geniet ik en denk ik wel eens, hoe heb ik toen zo kunnen twijfelen.

De twijfel van toen is lang gebleven. Tot Alida een maand was. Daarna was er alleen maar een goed gevoel. Mijn twijfel heb ik ook nooit geuit. Naar niemand toe. Het was immers mijn keuze een vierde kindje te willen hebben.

De twijfel of ik het allemaal wel in mijn eentje met de kids red heb ik nog. Maar ben er ook achter gekomen dat er na deze dag wel weer een nieuwe dag komt. En al zal de ene dag niet super zijn. De volgende dag zal dat ruimschoots compenseren. De liefde die je van je kindjes krijgt in super.

Mijn oudste was zeven toen de jongste werd geboren. Als ik zie hoe ze met elkaar omgaan. Is dat onbetaalbaar. De liefde tussen broer en zus. Maar ook hij en met zijn tweelingbroertjes is fantastisch.

Hoe moeilijk ook, laat je twijfel een beetje varen en probeer eens op een afstandje naar je kinderen te kijken. Dit heeft mij geholpen tijdens mijn zwangerschap om te relativeren.

gees

Ha,

ik heb ook 3 jongens en toen kwam er nog een meisje.
Daar heb ik erg aan moeten wennen zeg, dat het een meisje was.
Ik was zo overtuigd dat ik weer een knulletje kreeg, wat moest ik nou met een meisje?
De mensen die we belden met het nieuws reageerden allemaal veel blijer dan ik, hihi.
Ik was alleen maar beduusd.
Maar dat is echt helemaal goed gekomen!

Jolande,

Mijn zus is 10 jaar ouder dan mij en mijn broer 7 jaar ouder. We zijn niet echt samen opgegroeid door het leeftijdsverschil maar we hebben wel een goede band.  Het is nu ook weer leuk dat mijn zus een dochter heeft van 11 en ik een dochter van 1. Mijn moeder was ook altijd erg blij dat ze mij nog thuis had. Ik heb er ook nooit last van gehad dat we zo veel schelden. Alleen voordelen. Slapen bij mijn zus en als ik uitging sliep ik ook bij mijn zus (mocht ik zelf bepalen hoe laat ik thuis kwam). Kreeg veel van mijn broer en zus.
Kan me voorstellen dat jij soms twijfeld maar het is echt heel leuk.
Ik ben nu bijna 28 wk zwanger en ik wil hierna ook nog heel graag een kindje. Ik wacht alleen niet zo lang denk ik maar het komt hoe dan ook vast wel goed!

Appie

Wat fijn om de reacties te lezen.. Appie ook mijn kinderen schelen dan 10 en 7 jaar, ze zullen wel iets met elkaar opgroeien maar de intresses zullen anders zijn waardoor ze weinig tot niet met elkaar spelen, maar dat vind ik ook niet erg..

Ook ik vind het juist nog leuk om nog eentje thuis te hebben.. de andere twee worden al zo groot en ik ben nu 33, dat zou betekenen dat als ik 43 ben mijn oudste al 20 is.. en dan heb ik er nog een van 17 en 10.. en dat vind ik zo leuk.. het houdt je jong.. en ik ben gek op kids..

De twijfels komen echt van de hormonen hoor.. dat kan bijna niet anders.. ik moest en zou er alles aan doen om weer zwanger te worden en nu zie ik allemaal beren op de weg.. misschien ook wel omdat ik mij nu besef dat ik best een druk leventje heb.. maar aan de andere kant is het nu drukker omdat ik zwanger ben en heel erg moe ben.. vocht vasthou, last van de benen enz.

Er moet hier in huis ook nog van alles gebeuren, heb nog niks gekocht kwa kleding voor de baby.. nou heb ik van de jongens alles nog bewaard en dat moet ik uitzoeken en dat vergt ook weer tijd.. en energie.. dat allemaal met elkaar wordt mij dan soms teveel dat ik dan denk.. waar ben ik aan begonnen..??

Maar ik begin er langzaam wel aan te wennen.. ik probeer af en toe 's avonds al iets extra's te doen en de was aan de kant houden zodat ik dat ook kan doen als de baby er is.. want dat is toch wel het meeste werk in het begin.. de babykleren en de kleren van de rest erbij.

Ik wil eigelijk ook nog iets van zwangerschapsgym gaan doen, alleen moest ik dat zelf opzoeken op het net de van gyn... kan er zo weinig over vinden in mijn regio... ik vraag het anders nog wel bij de vk.. en haal anders daar nog wat folders vandaan.

Ik ben moe en duik mijn bedje in.

Liefs
Jolande

Het klinkt inderdaad allemaal wel erg hormonaal Jolande  ;-)

En onderschat echt die vermoeidheid niet! Voel  je niet schuldig over je gevoelens, het genieten komt echt wel.

Rommel maar lekker een beetje, en geen grote dingen plannen. Kleine stapjes!

Wij hebben een erg lang traject achter de rug van 4 jaar proberen zwanger te worden. Uiteindelijk is het gelukt met ICSI, maar nooit een oorzaak gevonden. Het was ook de laatste poging, ik was me er dus al bij neer aan het leggen (dat lukte nog niet echt hoor) dat we met zijn 3en zouden blijven.
En nu straks met zijn 5en...... We krijgen een jongen en meisje. Maar jongens zijn ook erg lief hoor! Vooral voor hun moeder  ;-) Alles heeft zijn voor en nadelen, en elk kind is anders.

een fijne zwangerschap nog,

liefs
gem

Hoi daar,

Ik herken je gevoel maar al te goed!
Ik ben nu halverwege de zwangerschap van de derde. (Oudste vier, tweede één jaar).
Wij hebben héél lang getwijfeld of er nog een derde zou komen omdat we wat de schildklier betreft toch echt door een hel gegaan zijn na de vorige bevalling. We kijken hier beiden (èn samen met schoonouders en omgeving) met veel angst naar wat er komen gaat.

Een ontsteking aan de schildklier en de schommelingen (extreem hyperen en extreem hypo en de bijnier problemen erbij), het is niet iets waarvan we zeiden: dat doen we zó opnieuw!

Ik ervaar dezelfde soort gevoelens als jij: waar zijn we aan begonnen, komt dat wel allemaal goed, zal dat kleintje wel gezond zijn, haal ik het wel door de bevalling, kortom véél angsten!

Ik denk inderdaad dat het voor een stuk te linken is aan de hormoonschommelingen - zwangerschapsstress zeg maar -, èn aan de schildklierproblematiek die we allemaal goed genoeg kennen.

Laat je oppeppen door de mensen in je omgeving die je steunen, en laat degenen met kritiek en slechte voorspellingen maar lekker links liggen.
Ik weet dat een mens heel veel kan doormaken in het leven en daar hou ik me aan vast. Jullie komen er wel, en wij ook, en daar moet je gewoon in geloven.
Als het kleintje d'r is, je zal zien, je zal het jammer vinden dat je over zoveel moois zoveel angst hebt gehad - dat heb ik namelijk nu al  ;-)

En bij mij helpt 't af en toe es naar een fotootje van een echo te kijken. Dat pept op.

Veel succes en geniet ervan!

groetjes,

Steentje

Bedankt voor jullie reacties.. steentje je hebt wel gelijk, ik moet er gewoon van gaan genieten en wat afleiding gaan zoeken, ik moet zeggen dat ik er steeds meer aan begin te wennen alleen ben ik nog lang niet bezig met de babykamer, nog geen tijd voor gehad, gelukkig is de kamer wel al behangen en geverft, moet alleen de spullen nog kopen voor in het babykamertje..

jullie ook allemaal succes met jullie zwangerschap, het is allemaal wel herkenbaar gelukkig en het zal allemaal toch wel hormonaal zijn.

Ik kan mij niet eens meer herinneren waar ik de katoenen luiers en de spuugdoekjes kocht, hema zeker? iemand nog tips?

Liefs
Jolande

Hoi Jolande,

Tijdens een zwangerschap zal iedere a.s. moeder twijfels en onzekerheden hebben hoe het allemaal moet.
Vooral de omgeving kan dit lekker voeden.
Probeer je daar vooral niets vanaan te trekken.

Vrienden van ons hebben een kleintje gekregen. Het kind wordt door de oudste(15) en zussen(13 en 9) op handen gedragen.
Hun zeggen dat ze alleen kans krijgen om wat te doen als de oudere kinderen naar school zijn

Als ik dat dan zie begint het toch wel te kriebelen.
Wij hebben gekozen om geen 3e meer te krijgen door de schildklierproblemen.
En dat heeft ook veel moeite gekost.
Ook weer de omgeving die denkt dat je het allemaal zo gepland hebt.
Een rijke lui wens, een zoon en dochter.
Voor ons is het dat natuurlijk ook, 2 gezonde kinderen
Een enkele keer laat ik dit ook wel merken als het aan ons gevraagd wordt hoeveel kinderen we hebben.

Ik wil je een goede zwangerschap verder toewensen.

Ger

Hoi Jolande,

Tijdens een zwangerschap zal iedere a.s. moeder twijfels en onzekerheden hebben hoe het allemaal moet.
Vooral de omgeving kan dit lekker voeden.
Probeer je daar vooral niets vanaan te trekken.

Vrienden van ons hebben een kleintje gekregen. Het kind wordt door de oudste(15) en zussen(13 en 9) op handen gedragen.
Hun zeggen dat ze alleen kans krijgen om wat te doen als de oudere kinderen naar school zijn

Als ik dat dan zie begint het toch wel te kriebelen.
Wij hebben gekozen om geen 3e meer te krijgen door de schildklierproblemen.
En dat heeft ook veel moeite gekost.
Ook weer de omgeving die denkt dat je het allemaal zo gepland hebt.
Een rijke lui wens, een zoon en dochter.
Voor ons is het dat natuurlijk ook, 2 gezonde kinderen
Een enkele keer laat ik dit ook wel merken als het aan ons gevraagd wordt hoeveel kinderen we hebben.

Ik wil je een goede zwangerschap verder toewensen.

Ger

Hoi Jolande,

Tijdens een zwangerschap zal iedere a.s. moeder twijfels en onzekerheden hebben hoe het allemaal moet.
Vooral de omgeving kan dit lekker voeden.
Probeer je daar vooral niets vanaan te trekken.

Vrienden van ons hebben een kleintje gekregen. Het kind wordt door de oudste(15) en zussen(13 en 9) op handen gedragen.
Hun zeggen dat ze alleen kans krijgen om wat te doen als de oudere kinderen naar school zijn

Als ik dat dan zie begint het toch wel te kriebelen.
Wij hebben gekozen om geen 3e meer te krijgen door de schildklierproblemen.
En dat heeft ook veel moeite gekost.
Ook weer de omgeving die denkt dat je het allemaal zo gepland hebt.
Een rijke lui wens, een zoon en dochter.
Voor ons is het dat natuurlijk ook, 2 gezonde kinderen
Een enkele keer laat ik dit ook wel merken als het aan ons gevraagd wordt hoeveel kinderen we hebben.

Ik wil je een goede zwangerschap verder toewensen.

Ger

Mijn zusje en broertje zijn 10 en 12 jaar jonger dan mij en ik was en ben dolblij dat ze er zijn!
Leeftijdsverschil hoeft m.i. helemaal geen probleem te zijn.

Wij hebben 1 zoontje, hij wordt bijna 6.
Ook wij hadden (en hebben eigenlijk best nog wel) de wens voor ooit nog een kindje.
Maar de artsen hebben het afgeraden, aangezien ik ziek ben en ons zoontje ook erg ziek was in het begin en in het ziekenhuis lag (waarvan is nog steeds niet helemaal duidelijk; lyme, schildklierhormoon te weinig bij mij destijds?, of toeval?).
Het zou helemaal onder begeleiding e.d. moeten, maar verantwoord vinden ze het niet.
Ik zou het nu ook echt niet kunnen en waarschijnlijk in de toekomst ook niet.
Gelukkig hebben we een heerlijke knul, waar we zo ontzettend blij mee zijn!!!!!!!

Ik hoop dat je toch nog zult gaan genieten van jouw zwangerschap, bevalling en zometeen de kraamtijd!