OUDE Hypoforum

Iemand vroeg om ervaringen bij dr. T. Hertoghe.

Ik was aangenaam verrast bij de eerste consultatie: dr. Hertoghe neemt RUIM de tijd om àlle mogelijke klachten te overlopen. Er wordt ook een heel uitgebreid dossier opgemaakt.
In tegenstelling tot ettelijke andere artsen neemt zij uitgebreid de tijd om te luisteren naar je klachten (eerste consult duurde bij mij anderhalf uur), die nauwgezet te noteren, en je daarna UITGEBREID te onderzoeken en vervolgens UITGEBREID uitleg te verschaffen over je klachten.
Ik ben ervan overtuigd dat dergelijke benadering al erg veel verschil maakt in hoe een patiënt zich behandeld weet.

Vervolgens krijg je een UITGEBREID bloedonderzoek (let op: dit kan erg duur uitvallen) en aan de hand van die resultaten start dr. Hertoghe met een behandeling.

Die behandeling kan erg veel natuurlijke supplementen bevatten, gebaseerd op de tekorten die je lijd (ik noem maar wat: magnesium, zink, ijzer, vit B12 etc.) en natuurlijk ook schildkliermedicijnen en bij bepaalde patiënten ook andere hormonen.
Niet bij iedereen: ik ken persoonlijk twee patiënten van dr. Hertoghe die nooit of te nimmer andere hormonen hebben voorgeschreven gekregen dan schildklierhormonen, en bij wie het gebruik van andere hormonen ook helemaal nooit ter sprake is gekomen. Daarom vind ik het niet correct dat er vermeld wordt dat zij ze per defenitie 'altijd' voorschrijft.
Misschien bij het merendeel wel, dat weet ik niet, daar kan ik mij niet over uitlaten.

Maar ik had het over mijn persoonlijke ervaring.
Dr. Hertoghe probeert naar mijn gevoel idd de tekorten aan te vullen die er volgens haar zijn en zij tracht daar te streven naar een 'gemiddelde waarde'.
Wat mij betreft was dat behoorlijk onschuldig: ik heb nooit kwaad gezien in het aanvullen van vitaminen en mineralen - los van redeneringen of meningen of dat al dan niet nodig is.

Na mijn tweede bevalling ben ik erg ziek geworden en verschillende consultaties bij huisarts en endocrinoloog brachten geen uitkomst. Volgens mijn schildklierwaarden kon ik niet hyperen maar ik heb erg lang extreme hyperklachten gehad - die geen enkele reguliere arts kon thuisbrengen. De klachten waren van het type dat mijn man in het midden van de nacht de huisarts moest bellen en die enkel kon vaststellen dat ik idd 'hyperachtige' klachten had: enorme duizelingen, extreem versnelde hartslag, rillingen, extreem trillen in armen en benen, diarree etc. maar geen aanwijsbare oorzaak vond.

Ik ben (op aanraden van huisarts en dr. Hertoghe) maandenlang volledig gestopt met het nemen van schildklierhormoon (ik kwam van een dosis van 112 L-thyrocine), tot wanneer de klachten stilletjes minderden. Diagnose: 'niet-aanwijsbare thyrotoxische verschijnselen'.

Uiteraard belandde ik na verloop van tijd in een periode met extreme hypoklachten maar de minste suppletie schildklierhormoon maakte mij op slag terug ziek.

Vermits mijn cortisol in die periode geregeld gemeten werd en steeds tegen de uiterste ondergrens zat, en mijn transcortine steevast boven de bovengrens, was dr. Hertoghe van mening dat mijn bijnieren 'een steuntje konden gebruiken' en 'verzwakt waren'.
Niet mijn schildklier was het probleem, wel mijn bijnieren.
Mijn extreme 'hyper'reactie op de schildkliersuppletie zou verminderen door het nemen van hydrocortisone.
Ik kreeg een zéér lage dosis hydrocortisone (voor leken: hydrocortisone is niet hetzelfde als cortisone) voorgeschreven: 2,5 mg per dag.


Ik ben nooit happig geweest op het slikken van hydrocortisone, mede door de akelige berichten erover op dit forum.
Maar ik ben er toch mee gestart omdat:
- ik geen andere uitweg zag: ik had de schildkliersuppletie broodnodig maar werd ziek zodra ik die slikte
- mijn huisarts uiteindelijk akkoord ging met de diagnose van dr. Hertoghe en mij letterlijk opdracht gaf haar behandeling 'gedurende enkele maanden uit te proberen'.
De voorgeschreven dosis hydrocortisone was zo beduidend laag dat ze er geen kwaad in zag.


Dr. Hertoghe wist van mijn aarzeling betreffende de behandeling en heeft mij nooit iets opgedrongen. Ik mocht zelf beslissen of ik hc zou nemen of niet, ze gaf me enkel advies.

Kort na het starten van de hydrocortisone heb ik dan eindelijk kunnen opstarten met schildkliersuppletie, zonder enig probleem.
Mijn 'thyrotoxische verschijnselen' verdwenen als sneeuw voor de zon.
Ik heb de behandeling gedurende maanden voorgezet en ben uiteindelijk op een comfortabele dosis schildkliersuppletie beland die 'correct' aanvoelde en waarop mijn waarden stabiliseerden.
Ik voelde mij terug mens. Meer nog: ik voelde me prima.

(Mijn huidige endo is van mening dat de hc op geen enkele manier zou kunnen geholpen hebben vermits de dosis zo laag is dat het te vergelijken valt met 'een druppel in een emmer water'. Vermoedt zij dat er een placebo-effect speelde? Ik weet het niet.
Feit blijft: mijn klachten verdwenen en mijn cortisol- en transcortinewaarden beterden.)

Bij het ontdekken van mijn (nieuwe) zwangerschap in februari van dit jaar ben ik snel gestopt met de hydrocortisone. Ondanks de geruststellingen van dr. Hertoghe en mijn huisartsen (ik had er destijds twee) voelde het slikken van hydrocortisone tijdens de zwangerschap niet lekker/verantwoord.


Algauw bleek dat ik geen enkel probleem ondervond bij het stopzetten van de hydrocortisone. Het was alsof ik er nooit geslikt had.


Ik ben momenteel niet meer in behandeling bij dr. Hertoghe omdat
- ik het op dit moment niet nodig vind: ik voel me prima en mijn gynaecoloog en collega-endocrinoloog in hetzelfde ziekenhuis volgen mij op.
- ik de consultaties bij dr. Hertoghe behoorlijk prijzig vind (krijg via de mutualiteit maar een klein deel terugbetaald)
- ik mij nog steeds niet 100% comfortabel voel bij het hele hydrocortisone-verhaal, ook al wijzen alle artsen (regulier en niet-reguliere) mij erop dat dergelijke dosis nooit gevaarlijk kan zijn, ook niet op lange termijn.


Ik ben nu 34 weken zwanger en ben stiknerveus als ik denk aan wat komen gaat: ga ik dit keer opnieuw zo ziek zijn na de bevalling? Gaan mijn huisarts en endo dit keer weer geen antwoord hebben op mijn klachten?


Ik heb voor mezelf uitgemaakt: ik ga trachten die periode door te komen zoals ik het nu doe; op mezelf, met regelmatig prikken en zelf instaan voor mijn schildkliersuppletie.
Indien mij dat niet lukt en indien ik weer zo ziek word als vorige keer en men mij vanuit reguliere hoek weer geen hulp kan bieden, wel dan kan Dr. Hertoghe mij weer in haar consultatieruimte verwachten.


Conclusie: ik ben erg blij dat ik bij dr. Hertoghe terecht kon toen ik het nodig had, en ik zal dat opnieuw doen als dat moet want uiteindelijk heeft zij hulp kunnen bieden daar waar de reguliere wereld mij aan mijn lot overliet. Maar evengoed: als het niet moet, liever niet, binnen de fylosofie 'you never know'...

Groetjes en succes,

Steentje

Eindelijk na anderhalf jaar in de wacht te hebben gestaan werd ik gisteren gebeld door dkt. Hertoghe of ik maandag a.s. langs kon komen voor een eerste consult.
Nu kan ik niet omdat mijn vader ernstig ziek is en ik niet( in deze periode)  een dag van huis kan zijn.
Ook heb ik mijn  twijfels gekregen door het niets meer horen ook na verschillende mailtjes enzo gestuurd te hebben en nu ineens een telefoontje of ik a.s. maandag even kan komen?

Kan iemand mij zijn ervaringen vertellen over mw.de Hertoghe?

Ik ben in de praktijk van T Hertoghe geweest, maar niet bij hemzelf.

Ik ben toen gestart met natuurlijk SH + melatonine (om te slapen). ER zijn mij geen andere hormonen voorgesteld, wel getest op tekorten.

Ik kan hier heel kort over zijn. Sinds ik daar in behandeling ben LEEF ik terug ! Mijn levenskwaliteit is VEEL verbeterd, veel meer energie, niet constant spierpijn, geen wattenhoofd meer, etc ... Ik ben SUPERTEVREDEN ...

Ik ben er van pure wanhoop terechtgekomen, want ik ben normaal niet alternatief van aanpak op mediach vlak ...maar ik ben blij het gedaan te hebben

Jeannette M schreef:Eindelijk na anderhalf jaar in de wacht te hebben gestaan werd ik gisteren gebeld door dkt. Hertoghe of ik maandag a.s. langs kon komen voor een eerste consult.
Nu kan ik niet omdat mijn vader ernstig ziek is en ik niet( in deze periode)  een dag van huis kan zijn.
Ook heb ik mijn  twijfels gekregen door het niets meer horen ook na verschillende mailtjes enzo gestuurd te hebben en nu ineens een telefoontje of ik a.s. maandag even kan komen?

Kan iemand mij zijn ervaringen vertellen over mw.de Hertoghe?

Ik heb zo'n anderhalf, 2 jaar geleden alle vragenlijsten en bijbehorende papieren/uitslagen etc. naar dr. Hertoghe opgestuurd. Ze had toen een wachttijd van 3 maanden vertelde ze.

Na een half jaar had ik nog niks gehoord en heb maar weer gebeld. Er stonden nog wat mensen voor me op de lijst,dus ik was nog niet aan de beurt.

Daarna heb ik nooit meer wat gehoord!  :????: