Wat nu?

Vertel hier waar je zoal tegenaan loopt

Berichtdoor lisatje » vrijdag 26 juni 2009 - 12:29

hey San,

Had even over je bericht gelezen.

Ik heb inderdaad dierlijk schildklierhormoon geprobeerd, maar uit eigen ervaring heb ik geleerd dat het voor mensen die al gevoelig reageren op medicatie en hypo-hyperschommelingen niet altijd de beste keuze is.

Je FT3 is al hoog, dus ik betwijfel ten zeerste of het een oplossing zal zijn.  Als ik je waarden bekijk, lijkt het me logischer eerst zo optimaal mogelijk op T4 ingesteld te geraken.

Zelf voelde ik me constant hypo-hyperig.

Ik heb psychotherapie geprobeerd. Niet zozeer omdat ik dacht dat het tussen mijn oren zit, ik weet dat het daar niet zit. Maar hypo-hyperen en razende hormonen, het is niet niks en ergens moet een mens zich in die periodes toch staande zien te houden.

Heeft het me geholpen? Ja en nee, het maakt de hormonen niet rustig, het maakt je brein niet rustig. Wel kan het helpen om met bepaalde momenten om te gaan. Erkennen dat de hormonen razen zonder er in mee te gaan (soms lukt ook dat niet hoor).

Ik heb mindfullness gedaan. Ja is nice, maar tegelijkertijd ik leef constant mindfull. Ik poets mijn tanden bv heel bewust net omdat ik geen energie heb om ondertussen nog aan wat anders te denken. Kortom als je geen energie hebt, ga je dingen bewuster doen, net omdat het zoveel inspanning kost om ze te verrichten.

Zal psychotherapie het probleem oplossen? neen
kan het helpen om deze periode door te komen? het kan helpen.

Als je vragen hebt, dan hoor ik het wel.
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor san 1 » vrijdag 26 juni 2009 - 19:24

Hoi Lisa,

Bedankt voor je antwoord en adviezen

Waar ik bang voor ben is dat een therapeut inhoudelijk ingaat op mijn angsten. De ene week heb ik er wel 10 een week later helemaal geen.

Krijg ik er in mijn slechte week ineens drie diagnoses bij. Ha, ha.

Ik weet zelf dat dit irrationele gadachten zijn, alleen blijf ik vaak toch malen.

Mindfullnes spreekt me dan al meer aan. Ik heb zelfs een paar maal het boek mind-tuning van pieter freijters (meen ik) gelezen.
Daarin staan ook veel tips om anders met je gedachten om te gaan.

Wbt. de dierlijke sk medicatie twijflde ik ook al erg.
Ik wil alles proberen om me beter te voelen, maar met medicatie testen ben je zo een paar maanden verder en de kans dat het aanslaat als je zo hypert lijkt me ook niet erg groot.

Mijn huisarts zei afgelopen week dat je hormonen niet van de ene op de andere dag erg kunnen schommelen.
Als ik dat gevoel had dan zat dat tussen mijn oren.
Ik heb dat soms al per dagdeel!!!
Ben ik de enige

Groetjes en een fijn weekend
San
tsh 5.8
ft4  13
ft3   4.3
Thyrax 3 3/4 0,025 mg + 1/4 cytomel
san 1
Forumbekende
 
Berichten: 146
Geregistreerd: zondag 25 mei 2008 - 16:28

Berichtdoor lisatje » vrijdag 26 juni 2009 - 19:33

hey san,

Klopt ook helemaal, het positieve bij mij was dat de psychologe/mental coach zo niet werkte. Ze had echt wel door dat het niet tussen mijn oren zat en een fysieke oorzaak had. Dus heeft het ook geen zin om te gaan graven in dingen die de dag erna gepasseerd zijn.

Enfin zo is het bij mij heel erg. de ene dag voel ik me Kalimero, maar het is bio-chemisch, hormonaal. Heeft niet veel te maken met hoe ik me echt voel.

Maar ook dat vond en vind ik moeilijk te hanteren. Ik wil me terug mezelf voelen, want ben normaal zo echt niet.

Interessante boeken vind ik ook wel Katie Byron.

Maar het zijn slechts hulpmiddelen, die de hormonen niet gaan temmen. Ook mindfullness, als ze echt razen, dan lukt het me niet.

Wat wel kan helpen, het erkennen dat het gebeurt zonder er proberen in mee te gaan. Lukt niet altijd en dat is ook niet erg. Maar op 1 of andere manier, het voelen doe je sowieso en gewoon voor jezelf erkennen dat de hormonen weer razen, kan helpen om er niet verder in mee te gaan. Het is misschien niet duidelijk maar dan hoor ik het wel.

Hypo/hyperen die snel afwisselen, is niet standaard, maar het kan. Ervaar het al geruime tijd (jammer genoeg). Mijn bevinding is wel dat T3 dat nog erger lijkt te maken.

Ik weet niet of ik er met T4 alleen zal komen. Ik hoop het van harte. Ik ben geen arts en kan je niet zeggen wat je moet doen. Ik kan alleen spreken uit eigen ervaring en ja het kan het schommelen nog verergeren.

Op zich is dat niet raar, net omdat T3 dadelijk werkt en sowieso een piek veroorzaakt. Als je dan al gevoelig bent voor die dingen...

Je FT3 staat ook vrij hoog.

Je neemt nu 1/4 cytomel: hoe ervaar je dat?

Sterkte
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Berichtdoor san 1 » vrijdag 26 juni 2009 - 19:53

Met t3 erbij voel ik me wel echt beter. De echte erge onrust is hierdoor wat minder.

Ik spreek mezelf wel de hele dag toe dat ik moet stoppen met malen en dat het door de sk komt maar op sommige momenten ga ik in mijn gedachten geloven. Dan word de gedachte ineens echt.

bv. Ik ben in een paar dagen 3 kg afgevallen dan kan ik denken dat ik een ernstige ziekte heb.
Als ik mijn gedachten dan niet stop zet dan denk ik al aan man en kinderen die ik achterlaat. Etc, etc.
Dat kan dan mij hele dag beheersen. Een dag later kan die angst alweer voorbij zijn.

Wat een rare ziekte toch.

Ik ga zeker eens kijken naar de boeken die je adviseerde.

Hoe gaat het momenteel met jou?

Groetjes San
Laatst bijgewerkt door san 1 op maandag 31 augustus 2009 - 22:32, in totaal 1 keer bewerkt.
tsh 5.8
ft4  13
ft3   4.3
Thyrax 3 3/4 0,025 mg + 1/4 cytomel
san 1
Forumbekende
 
Berichten: 146
Geregistreerd: zondag 25 mei 2008 - 16:28

Berichtdoor lisatje » vrijdag 26 juni 2009 - 20:04

hey San,

Ik vraag me gewoon af: als je je waarden bekijkt, dan zie je dat je TSH nog verhoogd is en je FT4 mag ook nog wat omhoog. Dus voel je je beter omdat je meer hormoon hebt (wat je met T4 ook zou kunnen verkrijgen) of is het de T3 die het hem doet?

Als je zegt stop met malen, dat is zoals 'ik mag niet denken aan snoepen' en wat doe je op dat ogenblik? Inderdaad je denkt aan snoepen  :-D

Stoppen zal het niet stoppen. Het erkennen wel (soms ook niet, maar daarom hoef je er nog niet in mee te gaan). Zal ook niet altijd lukken, maar ook dat is niet erg.

Ik begrijp je als je gaat malen, kan je soms ver eindigen. En ja razende hormonen kunnen wat aanrichten, dan eindig je soms ver van de realiteit. :-) Maar probeer voor jezelf op dat ogenblik te zien dat het dat is. Dat het niet de realiteit is, dat het de dag erna voorbij kan zijn of zelfs enkele uren later.

Het klinkt nu misschien als klinkklare onzin (dat dacht ik ook toen men het mij zei).

Sterkte
Liefs
Lisa
Avatar gebruiker
lisatje
Beheerster
 
Berichten: 1711
Geregistreerd: zaterdag 08 maart 2008 - 8:30
Woonplaats: België

Vorige

Keer terug naar Hypothyreoïdie en psychische klachten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast