OUDE Hypoforum

Hoi,

Regelmatig stuit ik in mijn omgeving op mensen die denken het allemaal wel te weten. Zelf geen sk-patient, maar plaatsen dan opmerkingen als: oh, ik ben ook weleens moe, maar ik ga gewoon door. Of deze: je moet er niet bij gaan zitten, pas als je moe bent moet je stoppen. Je zou ze zelf eens een weekje sk-patient zijn, willen laten voelen. Ik weet wel dat je er boven moet staan. En dat het ook een stukje interpretatie van jezelf is. Natuurlijk klopt het wel wat zij zeggen in hun beleving. Ik wil het dan altijd graag uitleggen. Maar stuit wederom op onbegrip. Zels ben ik niet zo assertief. Zijn er mensen die hier wel raad mee weten.

De meeste moet je gewoon lekker laten lu**en....

Hoi Ria,

Hoe herkenbaar helaas. Ik ben eens na de zoveelste keer dat iemand dat tegen me zei zo kwaad geworden dat ik zei; Probeer jij maar eens te vechten tegen een lichaam die richting coma glijd!!! Hoezo moe???

Niet geheel de waarheid, maar toen drong het wel door. Nu zeg ik gewoon van, tja als moeheid alleen de ziekte was, dan was ik geen sk-patient he.

Voor de rest verspil ik er geen energie meer aan. Maar ik begrijp je frustratie heel goed.

Hoi Ria,

Ik praat bijna met niemand (buiten mijn gezin om) over de sk. Dat doe ik bewust niet. 'Men' weet toch niet waar ik het over heb.

Heb daardoor weinig last van het onbegrip waar jij het over hebt.

Als ik moe ben, ben ik moe. Punt uit. Dat hoef ik niet uit te leggen en men vraagt ook niet naar een oorzaak. We zijn allemaal wel eens moe? Ja, dat klopt! Dat kan ik gerust toegeven.........

Je hoeft niet assertiever te worden (mag wel natuurlijk) maar wellicht kun je leren wat minder uit te leggen over jezelf.

Zit er een vorm van je schuldig voelen achter?

Groetjes, Anne

ik heb ook heel wat   mensen afgeschreven, ze horen me wel maar luisteren slecht.
ik hoeft daar van mezelf verder geen aandacht aan te besteden, hun verlies

ik hoeft mezelf niet te rechtvaardigen, niemand zou dat gevoel moeten hebben  :-D

Mijn opa zegt weleens:

"een ieder voelt zijn eigen pijn het meest!"

Een heel wijs man
Tja men kan niet voelen wat jij voelt en andersom... dus ach ze zijn niet wijzer.
Helaas komen dat soort opmerkingen wel altijd op een moment dat je er slecht tegen kunt.
Gelukkig heb ik een hoop mensen om me heen die heel veel begrip kunnen opbrengen(zelfs meer als ik voor mezelf).

Liefs Jazzie

Hoi,

Bedankt voor de reacties. Juliie hebben wel gelijk je hoeft niks uitleggen. Maar op de een of andere manier wil ik wel begrip/erkenning of het gevoel dat mensen naar me luisteren.
Ik was vroeger de jongste thuis en naar de jongste werd niet zoveel geluisterd. Misschien zit daar de 'pijn'.

Ik ga in ieder geval proberen er wat meer afstand van te nemen.
Het ligt waarschijnlijk ook aan het moment waarop het gezegd wordt.

Groet en een fijn weekend iedereen

heey

ik heb dr inderdaad ook last van dat mensen zeggen ja ik ben ook moe
ja ik heb ook dit of dat

of opmerkingen zoals::: ben ja alweeeeeeeer zeik
ben je alweeeer moe
heb je alweer hoofdpijn en ga zo maar door

mja nu heb ik zoiets van ze snappen het maar of ze snappen het maar niet

gelukkig heb ik 1 vriendin die ook vaak ziek is e.d en die snapt me dus heel goed dat je er niet zelf voor kiest


groetjess

Ik ben er mee gestopt mensen het uit te leggen.

Want ach als mensen kunnen computeren dan valt het toch wel mee

Verloren energie.Bewaar je energie voor die mensen die het echt willen weten, zoals familie of zo.

ja indd of als je de hond uit kan laten
of gewoon een spellejte doet:p ik snap het helemaal maar ik heb ook de neiging om juist de mensen die zo doen het uit te leggen

heel zonde van me energie indd:p

groetjess

Ik begrijp het heel goed!

Heb er zelf ook last van.. Kijk dat je weet dat het niet veel zin heeft. betekend niet dat je het niet graag zou willen.

En dan gaat het er helemaal niet om dat ze je betuttelen.
Gewoon een beetje (proberen te) begrijpen.

Wij begrijpen je!!

Liefs Jazzie

Hoi Ria,

Ik heb al eens tegen iemand gezegd (notabene ook skpatiënt): JOUW schildklier sterft niet af.

Ze zei niets terug maar sindsdien vraagt ze me af en toe advies over de klier......

En verder, tja....sommigen snappen het uit zichzelf of doen er hun best voor en anderen, daar kun je inderdaad maar beter je schaarse energie niet aan verspillen.

Als je je heel erg onbegrepen voelt kun je altijd hier nog terecht en dat helpt meestal prima.

Ik heb een keer hier het lepeltjes verhaal gelezen en vanaf dat moment gebruik ik het heel af en toe, maar dan met geld.

Vraag iemand om al zijn geld uit zijn portomonnee op tafel te leggen en dan te noemen wat hij die dag gedaan heeft.

Voor elke inspanning pak ik geld weg en als er veel ligt, pak ik per keer veel geld weg.
En net als bij de lepeltjes is halverwege zijn dag al zijn geld op.

Ik geef dan aan dat dit vaak bij mij dus het geval is en dat mijn portomonnee met minder gevuld is dan het zijne.

Meestal dringt het dan wel tot de mensen door.

heey monroe

dat is een hele goede tip haha maakt t ook wel een beetje leuk om dat zo te doen:D

groetjes

 :-D

Of zeggen van heb je wel eens griep gehad met zware koorts. En de eerste dag uit bed hoe voelde je je toen?

Nou dat gevoel wat je beschrijft is bij mij een van mijn betere dagen

Ik herinner mij dat iemand dit een keer op het forum schreef maar ik vond hem wel errug goed

ik lees hierboven iets over het lepeltjesverhaal, ben benieuwd hoe dag verhaal gaat, kan iemand mij daar iets over vertellen?

groet jeannette

Ik probeer het ook niet tegen iedereen te zeggen hoor, maar soms ontkom je er niet aan, zoals op je werk.... Maar het zijn daar de collega's zelf en mijn baas ook die meer rekening met me houden dan ik zelf wel eens doe. hihihi.....Mijn baas riep me bij haar, ze moest me noodgedwongen 3 dagen inplannen achter elkaar,  had ze heel veel moeite mee, of ze een andere collega moest bellen om te ruilen. Nou nee hoor, die week daarna is het kerst en dan zijn we 2 week dicht. Ik voel me redelijk goed nu dus ik probeer het gewoon.....

jet schreef:ik lees hierboven iets over het lepeltjesverhaal, ben benieuwd hoe dag verhaal gaat, kan iemand mij daar iets over vertellen?

groet jeannette

het is te vinden op http://www.stomaatje.nl/spoontheory.html

Ik heb de site met het lepeltjesverhaal gelezen. Geweldig!
Ik ga hem zeker uitproberen in mijn omgeving, eerst maar eens veilig thuis waar ik al alle begrip en steun ontvang.

bedankt voor de tip!

groet jeannette

Bedankt voor de tip van het lepeltjesverhaal. (heb t zo aan mijn ventje uitgelegd en hij kon er wel wat mee). Maakte het voor hem iets 'tastbaarder' (hoewel hij me ook wel bezig ziet natuurlijk).

Ria: Ik begrijp je helemaal en het is niet evident om ermee om te gaan. Je voelt wat je voelt en als ze het niet willen begrijpen, dan kan je het hen ook niet doen begrijpen.  Mensen die echt begrip willen opbrengen, die geloven je gewoon en luisteren oprecht naar je verhaal.

Er is geen pasklaar antwoord en ben er zelf ook nog mijn weg in aan het zoeken. Heb jammer genoeg vastgesteld dat de laatste categorie mensen vrijwel nihil is.
Jammer maar helaas, heb momenteel al genoeg werk met mezelf.

Sk-symptomen zijn inderdaad vaak zo vaag, dat velen wel denken dat ze zich er iets bij kunnen voorstellen. Want iedereen is al wel eens moe, en dergelijke. Toch is dat een moeheid die niet te vergelijken is. Enfin, dat is mijn ervaring.

Assertiviteit kan wel helpen denk ik. Niet zozeer om je klachten uit te leggen, maar in het algemeen.  Dan verval je niet in je verantwoorden. Je zegt wat je te zeggen hebt op een rustige en oprechte manier.  Daar kan ik me wel in vinden.

Zelf neig ik soms in me gaan verantwoorden, me in een hoekje laten duwen of wat dan ook.

Ben dan ook een boek aan het lezen over geweldloze communicatie. In de hoop dat ik op die manier mijn eigen assertieve weg in het leven vind. .

Sterkte Ria en voel je je onbegrepen. Hier op het forum begrijpen mensen perfect wat je doormaakt. Ook al is het geschreven communicatie, toch zijn er niet veel woorden nodig om duidelijk te maken wat je voelt.

Liefs
Lisa