OUDE Hypoforum

Hoi allemaal!
Ik ben nieuw op dit forum, maar lees al geruime tijd (sinds ik in okt 2006 de diagnose Hashimoto ontving) artikelen ed op deze site.

Gelukkig breng ik mijn dagen tegenwoordig minder vaak als zombie door, maar helaas gaat het nog altijd vreselijk op en neer. Ik was het vorige half jaar stabiel (sorry, weet geen waarden), maar denk dat er bij mijn volgende bloedprikken (dec) de 1,5 pil van nu toch weer wat opgehoogd moet worden. Een aantal klachten zal wel nooit meer verdwijnen, en daar heb ik redelijk vrede mee (ik weet nu tenminste dat ik niet gewoon 'lui' ben) al zou ik graag - heel graag - af willen vallen.

Beweging zou daar heel goed voor zijn, maar... ik kan heel slecht lopen. Het is langzaam slechter gegaan, tot het 2 jaar geleden zo slecht werd dat een wandeling van 5-10min toch wel het max was. Het is alsof de rechterkant van mijn lichaam niet langer reageert op de seintjes van mijn zenuwen. Mijn been zakt gewoon onder me uit en als ik niet uitkijk, lig ik domweg op straat. Ik kan mijn been bijv. ook niet hoog optillen - soms lukt een traptree niet eens.
Ik word behandeld voor lage rugpijnen door een chiropractor - daar leken de klachten in eerste instantie vandaan te komen - en er zijn röntgenfoto's genomen, maar ondanks een lichte verbetering in looptijd en veel minder rugpijn, is het niet opgelost.
Ook mijn rechterarm is veel minder krachtig en af en toe 'onbestuurbaar' zodat ik soms bijv. ik niet goed kan schrijven.

Het zou dus op een neurologisch probleem kunnen zijn (daar zit ook een beetje geschiedenis achter), maar kan dit toch door de Hashimoto komen? Zijn er anderen met dergelijke problemen?

Alvast bedankt, en sorry voor het lange verhaal.

ik weet niet wat je waardes zijn en hoever je nog moet gaan met opbouwen.......

zolang je aan het opbouwen bent moet je gewoon nog uitkijken met bewegen

ik kon bijna niet meer vooruit komen......lopen deed ik bijna niet meer, maar de pedalen van mijn fiets kreeg ik ook bijna niet mer rond

ik moest wel want mijn kinderen moesten naar school
om de haverklap overbelasting van arm en rug. totaal geen vertouwen in mijn lijf...
een wandeling naar de winkel en spontaan kon ik pijn in mijn been krijgen of mijn knie sloeg op slot

altijd heel sterk in mijn armen en handen geweest..........toen opeens zo slap als wat

kortom een algehele slaaptoestand van mijn lijf...........

nu ruim een jaar later geen enkele klacht meer..........vooral met het vastzitten van mijn rug ging ik wel heel erg opletten, bij het minste of geringste ging ik een paar dagen rustig aan doen, want anders was het echt foute boel

dus let heel goed op jezelf en gun je lijf veel rust, langzaamaan kun je steeds meer en kun je alles weer opbouwen

succes
a3n

Kan heel goed aan de klier liggen hoor..... ik kon ook nauwelijks meer een stap zetten, als ik moest staan in de trein kon ik ook zo door mijn benen heenzakken - maar toen ik goed ingesteld raakte ging het snel beter. Natuurlijk duurde het maanden voor het weer helemaal goed was - maar ik merkte wel snel verbetering.

Ik begrijp dat jij al een tijdje goed ingesteld bent geweest?
Zeker als je een ziektegeschiedenis hebt qua neurologische problemen zou ik het toch doorverwijzing naar een specialist vragen. Al is het maar om dingen uit te sluiten.

Jolijt

Ik herken dit ook allemaal.
Ik heb ik feb.2007 de diagnose Hashimoto gekregen en ik knap ook niet echt op nog.

We moeten het gewoon even de tijd geven.

Wat ik me wel af vraag is of je B12 wel goed is. Ik kon ook miet meer goed lopen............het was meer zwalken........en mn coordinatie was heel ver te zoeken. Ik heb begin dacht ik dat het lag aan mijn klunsigheid
Een slecht werkende schildklier kan heel goed een b12-tekort veroorzaken.

Hoi Marcella,

Ook ik ben sinds juni aan de medicijnen.. en ik kon ook bijna niet meer lopen.

Ontzettende pijn aan mijn onderrug en heupen , verder zo stijf als een plank.

ik ben naar de fysio geweest en die man begon zo heerlijk te kneden dat ik door het plafond van de pijn , na een week of 8 heb ik gezegd dat ik niet meer terugkwam.

Ben toen naar een manueel therapeut gegaan.. super!

Hij vertelde me meteen al dat ik eigenlijk goed ingesteld moet zijn op ed medicijnen omdat je als schildklier patient .. gewrichtspijnen hebt.

Nu een half jaar later heb ik nog wel last van mijn heupen maar die onderrug is al een stuk minder.

Dus ik zou als ik jouw was toch eens in je waardes verdiepen .. want mijn arts die zei dat ik moest stoppen met ophogen toen ik een TSH waarde van 5,6 had.

Het was dat ik toen zei dat ik wilde strefen naar een waarde van 0-1 .. want anders was het nog niet veel beter met me gegaan.

Succes ermee
groet Pascale

hoi marcella,

het is een schrale troost, maar je klachten zijn wel herkenbaar. Misschien is de prettige mededeling dat je op den duur echt nog heel veel winst zult kunnen halen.

Waarschijnlijk hebben de meeste van je klachten te maken met de hypo. Maar bij erge klachten is het wel van belang dat er naar die aparte klachten specifiek gekeken wordt, of het toch niet iets anders kan zijn. Zo bleek ik bij nader inzien nogal wat echte gynaecologische klachten te hebben en ook een hernia etc. Aan een hernia moet je wel gericht iets doen, met bijv. fysiotherapie-oefeningen. Ik heb zelf het idee dat dergelijke rugklachten meer pijn geven in de tijd dat je meer hypo bent.

Die zenuwklachten kunnen bij de hypo horen, maar zoals hiervoor ook al gezegd: een relatie met een B12 tekort komt ook nogal eens voor. Bij hypo's vaker dan gemiddeld. Laat je B12 controleren en evt. na een tijd nog eens, om te zien of er niet een dalende lijn in zit. B12 tekort geeft moeheids- en hypoachtige verschijnselen en neurologische klachten.

Jouw verhaal lijkt best op het mijne, van jaren terug. Maar inmiddels voel ik me als herboren. Misschien ben ik niet voor 100% terug, mijn hypo blijft wat wisselend. Maar ik voel me nu echt heerlijk 'gewoon' en gezond. 5 Jaar terug kon ik misschien nog maar 100 meter met moeite lopen, pas heb ik weer 10 km gewandeld.
Je hebt gewoon wat tijd en beter instellen nodig. En praat alles door met je arts.

sterkte
ellen

Ik heb vrij veel last van mijn enkels!! als ik een tijd gezeten heb en dan op sta, lijk ik net zo'n oude vrouw. ik denk dat een oma van 80 jaar mij er nog zo uit loop!! ik had natuurlijk geen flauw idee dat dit hierbij hoorde.  Is hier geen medicijn voor te krijgen, dat die spieren wat soepeler worden. Ik heb er eigenlijk ook nooit na gevraagd, ik dacht dat het bij de ouderdom hoorde maar ik moet nog 40 jaar worden, dus is ook eigenlijk te vroeg.
Qwa beweging zit ik ook goed, ik wandel veel met de hond, sport nog 3 keer in de week,  :?:  :?:

groetjes Leana

Hallo Marcella,

Soms is het te overwegen om revalidatie te volgen.
Er is dan eerst een intake van zo'n 6 weken. Je wordt dan helemaal bekeken.
Daarna wordt er echt heel langzaam opgebouwd met bewegen en wordt bekeken hoe je dingen anders zou kunnen doen, zodat je minder last hebt van dingen.
Er is telkens controle van artsen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten, e.d.  Dit geeft een vertrouwd gevoel en na maanden ga je weer wat meer op jezelf en je eigen lichaam vertrouwen.
Vaak ga je te snel van start met opbouwen van bewegen en gebruik je door pijn je lichaam verkeerd als je het alleen doet.
Bij de revalidatie leer je hoe je beter met je pijnklachten om kan gaan e.d.
Mss is het een tip voor je (of voor iemand anders).
Dan is het nog wel de vraag of je in aanmerking komt voor revalidatie.

Heel veel sterkte met alles.

Oké dan, we zijn bijna 2 jaar verder na mijn eerste berichtje, maar eindelijk kan ik jullie dan laten weten waarom ik zo slecht loop... Na vele onderzoeken het afgelopen halfjaar heb ik uiteindelijk de diagnose MS gekregen. Dus geen slechte rug, geen uitvloeisel van de Hashimoto en ook geen B12-tekort - al is die waarde volgens mij nog steeds te laag (ca. 220).

Positief is dat het met de Hashimoto beter gaat - na een heel gevecht met mijn vorige huisarts en uiteindelijk zelfmedicatie (foei, maar je moet toch wat) ben ik op een stabiel niveau gekomen, waarbij ik me een stuk beter voelde en het afgelopen jaar zelfs 16kg ben afgevallen.

De overgebleven klachten overlapten helaas met die van de MS, vandaar dat het die al die jaren niet is opgemerkt, alle aandacht ging naar de Hashimoto uit. Uiteindelijk heb ik bij een nieuwe huisarts een doorverwijzing gekregen voor de neuroloog en zo is het balletje aan het rollen gegaan...

Wilde het gewoon nog even melden. Niet dat iedereen die slecht loopt nu ineens MS moet hebben, maar als je verlammingsverschijnselen hebt in arm of been, dan toch even laten onderzoeken. Hashimoto en MS schijnen vaker samen voor te komen, aangezien MS de hormoonhuishouding in de war schopt.

hoi marcella heb vroeger ook op dit forum gezeten ben na jaren weer terug en lees jou bericht bij mij is het zelfde gebeurd begon in 1997 met allerlei klachten werd opgenomen in het ziekenhuis later hashimoto vastgesteld na jaren in de tussentijd vanaf de opname had ik ook veel problemen met lopen en kracht aan de linker kant werd zo erg dat ik in een rolstoel terecht kwam wat bleek na jaren onderzoek ms ondertussen is de schildklier ingesteld zit nu op 325 mcg schijnt veel te zijn maar sindsdien de laatste 4 jaar ga ook de mobiliteit weer stukken beter doe alles zelf loopt weer gewoon de energie moet je wel verdelen maar liep allemaal door elkaar dus ben benieuwd soms denk ik het is geen ms maar dat is afwachten gaat nu super op rest klachten ook door schildklier blijft lastig doormekaar maar is voor mij toch gunstig verlopen wel milde vorm ms maar toch hoop dat je zelf ook nog mobiel bent in ieder geval sterkte