OUDE Hypoforum

Hai meiden,

Spannend allemaal, ook voor jou Mar.

Ik zou het geen accepteren willen noemen. Het is leren omgaan met een aandoening. Naast mijn hypo en het B12-tekort die 2 jaar geleden zijn ontdekt, heb ik al mijn hele leven een visuele beperking. Daarmee moest ik al leren omgaan en dan is het handelen met de nieuwe aandoeningen makkelijker. Ik wil niet zeggen makkelijk maar makkelijker.

Toen ik psychisch niet in orde was en ik 8 sessies cognitieve gedragstherapie heb gevolgd (dat was vorig jaar) liep ik vaak tegen dingen aan waar ik vroeger minder last van had. Het vervelende was wel dat de psychologe mijn depressieve beeld niet aan de hypo of het B12-tekort toeschreef, terwijl dit echt wel zo was. Ik kon haar er niet van overtuigen.

Ik voelde me gaandeweg de tijd beter worden. Dat lag echt niet aan die sessies maar aan mijzelf en mijn lichaam. Ik vond het na 8 keer genoeg, vond er geen meerwaarde meer in. Ze gaf nuttige tips maar ben er uiteindelijk zelf bovenop gekomen.

Er zijn zeker momenten dat ik het niet zie zitten, maar de stemmingswisselingen zijn niet meer zo heftig. Waar ik nog altijd wel van baal is het plotseling instorten dat ik af en toe nog heb.

En er zijn momenten dat ik me echt fantastisch voel en dan wil ik ook van alles. Of dat bipolair of zelfs borderline is weet ik niet. Ook die 'fijne' momenten zijn minder extreem aan het worden, gelukkig.

Ik hoop voor Ellen en Mar dat hetgeen waar jullie mee bezig zijn of gaan zal helpen jezelf beter te leren kennen. Als ik zo je verhaal lees, Mar, dan heeft het je daaraan ontbroken. Echt, zonde van de tijd, heel zonden van de tijd.

Want als je jezelf weer leert kennen dat scheelt een hoop moeilijk gedoe. Eigenlijk gaat dat vanzelf, alleen moet je de richting aangegeven worden en dat doet een psycholoog goed.

Ik hoop dat ze bij jou, Mar, gaan inzien wat C.H.T. voor jou als patiént betekent. Ik weet dat er in de laatste editie van SN Magazine aandacht voor C.H.T. is geweest. Het artikel staat helaas niet digitaal op de site. Jammer, want ik vind het wel heel interessant.

Meiden, sterkte met het proces en ik duim voor je, Mar.

Liefs,

Inge

Hallo allemaal, ik ben nieuw hier maar niet in Hypo-land.
Toen ik 4 jaar was is er bij mij Hypo gediagnostiseerd, toen was het al zo kritiek dat ik 10 weken in het Radboutziekenhuis moest blijven, ik groeide niet en ik was heel erg sloom. Nu, 37 jaar later (en ongeveer 20 jaar daarvan rondlopend in de psychiatrie) snap ik ook dat ik het moeilijk heb gehad omdat ik (hoogst-)waarschijnlijk 4 jaar cognitieve & motorieke ontwikkeling heb gemist. Er is bij mij ook onlangs; trekken van borderline stoornis gediagnostiseerd. Ik heb van alles opgezocht bij wikipedia en ik heb ook een hel fijne psych die zich heeft verdiept in de combi; hypo & psychische klachten, wat zij mij vertelde was heel verhelderend. Ik geloof zeker dat chronische ziektes je geestelijke gezondheid aantasten. Ik laat het ff hierbij, dit is best wel vermoeiend zoveel informatie verwerken en schrijven. Groetjes & tot schrijfs, Sloompje69

Sterkte joh.
Dat is niet niets.

Heb jij een te trage of helemaal niet werkende, weetje dat ?
Ik heb 2 rijtjes met klachten van Schildklier stichting NL.
Daar heb ik heel veel aan.
Dan weet ik of ik mij aanstel of dat het bij mijn ziekte hoort.
Als je de rijtjes wilt hebben, stuur dan even een pbtje aan mij ok ?

Ik heb al 32 jaar geen schildklier(Heet c.h.t.), is vanaf mijn geboorte zo, bij 1 jaar ik pas ontdekt.
Dus ik begrijp wat je bedoelt.

Zelf heb ik ook al meer dan 10 jaar last van stemmingswisselingen.
Van hypo instellingen   of een te traag werkende schildklier, kun je erg depressief en lusteloos  voelen en nog veel meer.

Heb jij ook soms dat je moeite hebt met dngen aan te leren ?

Ik moet iets vaak 3 maal doen voordat ik het nooit meer vergreet En doe ik het dan een tijd niet, dan ben ik het weer vergeten, dat soort dingen. (Herken zelf ook veel van nld en wat ik net noemde is daar 1 punt van.)

Ik ga aan mezelf werken binnenkort.
Ben mezelf een beetje kwijt, qua wat komt nu waardoor precies.

gr. Mar

ik zit nog steeds te wachten op een oproep van de bavo
denk dat ik zelf maar weer eens ga bellen
want ik voel me barslecht lichamelijk en geestelijk
erg depresief,gespannen,snel boos
en heel erg onhandig  :-(  :-(

Hi Brietje, ik heb het opgezocht bij wikipedia, en ik heb zelf "trekken van...", wat ik zo nog weet is dat; borderliners vaak zelfdestructief zijn (dat kan soms heel subtiel), denken vaak zwart/wit, hebben moeite met onderhouden sociale contacten en moeite met het signaleren van grenzen van zowel hunzelf als anderen. Maar vaak heb je een combi of trekken van, maar volgens mij kun je er een heleboel aan doen zodat het leven een stuk aangenamer wordt.
Ik kan me wel voorstellen dat je schrikt als je zoiets te horen krijgt, ik had zelf zoiets van; nu snap ik het, wat kan ik eraan doen? Dus ik ben in therapie geweest, en ik ben nog steeds aan het leren. Door mijn hypo weet ik dat ik moet accepteren dat ik een chronische ziekte heb, ook al zie je het niet aan de buitenkant, en je een UWV-arts aan het verstand moet brengen hoe dat zit. (die snappen er werkelijk geen reet van)  
Ik hoop dat je de tijd gebruikt die je nodig hebt om beter in je vel te komen zitten, sterkte & suk-6.
sloompje.