OUDE Hypoforum

hoihoi,

Ik heb sinds ik aan de Thyrax ben last van paniekaanvallen. Niet ernstig maar wel vervelend! Voel me dan vaak onrustig als het druk is om mij heen en ben dan bang om flauw te vallen.
Vreemde is dat als ik een fase heb waarin ik mij goed voel daar helemaal geen last meer van heb.
Had hier nooit last van voor de schildklier raar ging doen!

Heb ergens gelezen dat dit wel vaker voorkomt bij schildklier patienten.

Herkent iemand dit ook??
Het is een klacht die nog steeds niet weg is maar waar ik wel heel erg mee zit  :-(

Hoi Zonnetje,

Bij mij kwamen de paniekaanvallen samen met de andere eerste symptomen van hypothyreoidie  (terug, want rond mijn 25e heb ik ook veel last van gehad van paniek na de bevalling van mijn 2e kind).

Dit werd steeds erger en ik ging steeds meer situaties vermijden.
De bus, de trein, het theater (tenzij ik op het eind van de rij kon zitten) en op het laatst raakte ik zelfs in paniek als ik in de auto zat (niet zelf rijden, dat durf ik allang niet meer).
Toen was mijn TSH hoger dan 90.

Nadat ik gestart was met medicatie gaat het met tijden beter.
Als ik me over het algemeen goed voel, heb ik er minder tot geen last van.
Maar voel ik me minder goed, komt het in meer of mindere mate weer opzetten. En toch altijd weer onverwachts.

Ik vind het een van de naarste dingen en ik merk dat ik mijn leven aanpas door heel veel situaties waarin ik in paniek kan raken te vermijden.
Dit heeft een grote invloed op mijn leven.

Momenteel overweeg ik om hiervoor hulp te gaan zoeken in de zin van een therapie.
Maar van de andere kant vraag ik het mij af of dit zin heeft, omdat de instelling van de schildklier hier zeker invloed op heeft.

Ik heb dus geen oplossing voor je probleem, maar ik ken het zelf wel.

Groetjes,

Ik herken het ook goed.

Ben wel blij dat het bij mij niet meer zo speelt.

Ben nu al een langere tijd goed ingesteld en heb er geen last van.
(al zie ik mezelf geen auto meer rijden)

Op sommige momenten moest ik er wel doorheen en dat helpt wel...want dan merk je dat het allemaal wel meevalt.

Dan kun je de volgende keer beter op jezelf inpraten.
Er zijn maar weinig dingen zo erg dat je er echt niet mee om kunt gaan. Dat heb ik steeds tegen mezelf gezegd.

Zolang je niet goed ingesteld bent moet je jezelf echter niet teveel forseren want dan hakt de stress er zo in dat je er wel een week tot twee weken last van hebt.

Zorgen dat je regelmatig oefeningen doet...zoals goed je buik ontspannen en vandaaruit diep ademen. Flink diep zuchten en blazen. Dansen en lol maken.
Dat zijn dingen die mij helpen.

Sterkte want het is een vreselijk gevoel van controle verlies en machteloosheid.
misschien ook nog iets dat je dan tegen jezelf zegt: Jij hebt controle over je leven en je lijf.

Ik hoop dat je er iets aan hebt

gr a3n

Hoi Treekse,

Ja, ik vermijd ook drukke plekken. Tenzij ik een goede periode heb. Ben nu sinds 2 maanden weer drastisch aan het minderen met Thyrax (100 mg naar 75 mg) en krijg dan weer direct overal last van incl paniekaanvallen.

Het verpest vaak mijn dag als ik weer zo'n aanval krijg in de supermarkt of andere drukke winkel. Kan dan wel jankend in de auto zitten.  :huil:

Ook ik denk dat hulp zoeken het beste is. Misschien is dit ook iets voor jou....zie website van GGNET.

Groetjes!

Ik herken het ook hoor. Ik ben vanaf vorig jaar februari aan de thyrax en in maart vloog ik naar Istanbul.

Ik heb best veel vlieguren gemaakt ( thailand en zo) maar ik had nu pure paniek op de terug weg. Ben rustig blijven zitten ( kon ook niet anders natuurlijk ) en rustig gaan ademen. Dat hielp.

Van de week moest ik een gaatje laten vullen. Ik kom al 30 jaar bij de tandarts en heb nooit angst gehad. Nu had ik werkelijk vluchtgedrag en heb dat ook uitgesproken.

Zowel de tandarst als de assistente namen me heel serieus en uiteindelijk ben ik rustig geworden en is het gaatje gevuld.

Goh wat een herkenning van jullie en bedankt voor jullie reactie! Niet leuk om te lezen natuurlijk maar ik ben dan wel "blij" dat ik niet de enige ben. En als ik het zo lees moet het wel een keer overgaan als ik goed ingesteld ben. Ben daar al 2 jaar mee bezig dus tja....soms zie ik het ff niet zitten  :boos2:

Hoi A3n,

Bedankt voor je reactie!
Je hebt het over langere tijd goed ingesteld. Betekend dit bij jou dat eerst de bloedwaardes goed werden en daarna pas de klachten (lichamelijk en mentaal) overgingen? En welke waardes heb jij nu jij je goed voelt? Sinds ik flink aan het hyperen ben lijken de paniekaanvallen erger te zijn. Stond laatst te trillen als een rietje bij de kassa  :-(  zo vervelend. Ik had hier noooooit last van totdat die klier raar ging doen.

Hoi Saxana,

Ai dat is inderdaad vervelend, in het vliegtuig. Daar kan je inderdaad geen kant op  :-_-:
Maar goed van je dat je rustig bleef. Ik probeer dat ook maar dat lukt lang niet altijd. Ben intussen wel op yoga gegaan wat werkt. Ook ben ik naar de psycholoog geweest maar als ik dan een paar weken een goede periode zonder klachten had zat ik daar echt met zo'n gevoel van.....wat doe ik hier?? Ik voelde me dan weer super en had nergens last van dus heb ik het maar weer afgezegd. Maar nu.....ja dan zijn een paar gesprekken wel fijn. Maar goed, ik heb deze site ontdekt dus hier praten is net zo goed

Maar hoe komt het dat jij die aanvallen nu hebt, ook iets te lage waardes kregen/ te hoge dosering?

Natuurlijk voelde ik steeds weer verbetering ...ook tijdens het opbouwen...ik moest van ver komen........maar het duurde inderdaad langere tijd voor het echt weer beter ging.

Ik zit opeens te bedenken dat ik sommige siutaties inderdaad nog wel uit de weg zal gaan....door dat opgesloten voelen....kwam dat bij me boven...

In atractieparken/vliegen etc heb ik toch een gevoel bij van....zou dat nu wel goed gaan....???!!!

Misschien moet ik een van die dingen eens uit gaan proberen

Ik voelde me prima bij een ft4 van 18, 19 en perfect bij 21

Alleen heb ik ook wel eens een periode gehad dat mijn ft4 juist weer iets beter was dan die keer daarvoor en ik eigenlijk de hoop had dat ik op mocht hogen

Het blijft toch kunstmatige vervanging denk ik dan maar.

Gelukkig worden de periodes dat je, je goed voelt steeds langer

gr a3n

Ook voor mij herkenbaar, wat jullie allemaal schrijven.

Al jaren angst en paniekklachten. Zou angststoornis hebben. Maar nu ik thyrax heb, begint die basisangst toch wel te verdwijnen.

En dan maar bedenken hoe je al dat ingeslopen vermijdingsgedrag weer om moet zetten. Ik merk dat ik heeeeel onzeker over mezelf geworden ben.

Tzt misschien inderdaad maar eens aan de therapie, maar niet voordat ik ingesteld ben en weer lichamelijk op kracht ben.

Sterkte aan jullie allemaal!
x

Ook voor mij herkenbaar. Ik kon met geen fatsoen meer in een auto zitten ook niet als passagier. Ik was me constant aan het voorbereiden op een botsing. Na 6 weken Thyrax bleek ik ineens weer een normale passagier te kunnen zijn.

Ik liep ook constant rond met een gevoel van naderend onheil. Heel vaak schrok ik middenin de nacht in paniek wakker. Horrornights waren het.

Ik kreeg slaappillen, gebruikte zenuwpillen, antidepressiva you name it en ik heb het gehad. En toen kwam het blauwe pilletje.

Het begint allemaal heel langzaam te verminderen. Weg is het nog niet maar er zit een kentering in dus...

Waar ik wel van baal is dat het zo lang geduurd heeft voordat een diagnose gesteld is. Ik ben hierdoor nog steeds verslaafd aan slaappillen. Dus dat wordt het volgende werkpunt.

Maar eerst goed ingesteld raken en fysiek weer op krachten komen.

Veel sterkte in de strijd!

Groet Louise