OUDE Hypoforum

ik had met een tsh van 164 nog ongeveer 7 kilo van mijn zwangerschap over die maar bleef hangen...inderdaad veel vocht.

Ben nu weer zoals ik altijd was (173 en 63 kilo) en inderdaad ook ik eet meer dan mijn man die geen sk probleem heeft , maar wel redelijk mollig is.
Mijn moeder is ook altijd erg mager geweest.

Ik denk dat er ook veel erfelijkheid meespeelt. Mij man heeft echt het figuur van zijn vader en zijn broer die broodmager is, van zijn moeder...

Daarnaast beweeg ik veel meer dan mijn man.
Het blijft volgens mij toch een combinatie van vele factoren...

gr a3n

Suffy schreef:Hai Chantal,

Welkom hier.

Wat een verhaal.

Een vriendelijk verzoek: zou je wat meer witregels in je berichten willen maken? Dit leest voor veel hypo's prettiger.

Thanks.

Groetjes,

Inge

zal ik de volgende keer zeker doen. sorry.

Jaren had ik hetzelfde gewicht.
Ineens viel ik veel af, heel veel.
Ik ging steeds meer eten, want ik wilde van mijn onder gewicht af.
Sporten deed ik veel, maar niet meer dan eerst.
Volgens mijn huisarts viel ik toch af door het sporten...

dit enkele jaren gehad, ik was ook hyper, had steeds raceautotjes door mijn lijf. Maar dat was niks...

Daarna werd ik vermoeid, verwaarloosde pfeiffer.
Maar ik bleef hetzelfde doen aan sport..kon ik best, vond ik zelf.
Sport was een way of life voor mij.
Maar ik kwam aan, ik at alweer gewoon, toch kwam ik nog meer aan.
Ik at minder en minder, want ik vond me te zwaar worden.
Toch zat er in een half jaar 20 kilo bij.
Dat was geen overgewicht, omdat ik van onder gewicht afkwam, maar wel op de grens van.

Ondertussen werd ik nog steeds vermoeider en vermoeider.
Moest minder gaan sporten, uiteindelijk ook minder werken.
Maar ik had nog steeds niets.Ja CVS werd het, je moet er als arts soms wat van maken.
Door het minder doen nog meer aangekomen.
Ik wilde dat kwijt, maar het 10 dagen ziekenhuisdieet 30 dagen volhouden leverde geen grammetje op.

Juni dit jaar
Ik heb het volgens een andere arts wel aan de schildklier.
Waarschijnlijk al heel lang.

De gewichtafname maar ook toename komt door de schildklier.
Hij vertelde me wel dat ik me niet teveel moest verheugen op spontaan afvallen door de medicijnen.
Bij mensen waar het snel wordt ontdekt gebeurde dat volgens hem wel. Maar bij mensen die al lang tobben voordat de ziekte erkend word niet zo gemakkelijk

Ik heb de uitslag eindelijk!!!
Het lab had ze naar m'n huisarts gestuurd, (die zal zich hopelijk niet gepasseerd voelen) het moest naar de arts van de versl, ja zeg maar Maliebaan. Dus ik heb 14 dagen gewacht, hij werkt maar 1x per week daar; TSH=0,83
Dat is binnen de waarden en dan kijken ze niet naar de andere waarden dus ben ik weer bij af Ja ik baal ervan dat ze niet verder kijken, de volgende afspraak wil ik toch vragen naar een specialist.

Ik wil nog wel reageren op het verhaal hierboven (ik ben je naam kwijt, sorry)
Als ik dat zo lees doet het me sterk denken aan een vriendin van mij, die sportte ook heel veel om af te vallen, ze viel ook af maar ze was op gegeven moment ook echt doodmoe, ik weet niet meer precies hoe en wat, maar bij haar is dus diabetes vastgesteld.
Ik hoop echt voor je dat voor jou "dat" is uitgesloten, alhoewel ik me kan voorstellen dat je een keer zot wordt van je klachten, en dat je niet weet wat je eraan kan doen omdat er geen diagnose gesteld is.
Wens allen het beste.
Groetjes van Sloompje

Zo'n 18 jaar geleden toen bij mij werd vastgesteld dat mijn schildklier te laag werkte, was ik behoorlijk zwaar.
Ik bleek hier dus al ruim twee jaar mee rond te lopen, na de zwangerschap van mijn jongste toen.

Vanaf het eerste moment dat ik bij de internist kwam, moest ik even op de weegschaal gaan staan.
Heel langzaam viel ik af en merkte dat 'lijnen' eindelijk werkte.
Ik ben in een jaar tijd 15 kilo afgevallen en was toen weer op mijn oude gewicht.
Bij mij werd de stofwisseling dus wel vertraagd door een trage schildklier.

Meisje ik wil je geen valse hoop geven, maar het kan zijn dat je nu toch langzaam weer de oude wordt en ook je gewicht wat meer op peil komt.
Pas op met sporten als je hypo bent, je spieren herstellen minder snel en je hebt kans dat ze overbelast worden en dan is het herstellen een kwestie van jaren.
Wacht dus tot je goed bent ingesteld.