OUDE Hypoforum

andredeheus schreef:Goedendag

Er is veel onbegrip voor mensen met hypo! zelf ben ik nu 4 jaar geconstateerd hypo, maar ik doe eigenlijk alles wat ik maar wil.
Ik kan heel goed begrijpen dat je een jaar of 2 bezig ben om weer een beetje "normaal" te worden en dat je er daarna nog wel eens mee geconfronteerd word, maar er zijn zoveel ergere ziekten.
Wat hebben wij nou als hypo patienten te klagen.
We mogen alles eten en we mogen alles drinken en we kunnen gaan en staan waar we willen, waarom moet er dan zoveel over geklaagd worden.
Als je positief in het leven staat kan je toch, zelfs met hypo, de hele wereld aan.

We zijn nu 6 dagen verder, en ik hoop dat Andre nog eens terugkomt op het forum om zijn bericht nader toe te lichten over het hoe en wat van zijn bericht.

Ik, voor mezelf, was ook niet van plan om te reageren, maar doe het nu toch.... al voel ik geenszins de verplichting om mezelf te gaan zitten verdedigen, en doe dat dus ook niet.

Ik ben alleen benieuwd of hij nog eens terugkomt, dus Andre... als je je nog eens verplicht voelt.......????

Met vriendelijke groeten , Gerdien

André,

Heb je nog een reaktie voor ons? Ik ben echt heel benieuwd vanuit welk idee jij dit berichtje geplaatst hebt. Waar blijf je?

Erika

andredeheus schreef:
Wat hebben wij nou als hypo patienten te klagen.
We mogen alles eten en we mogen alles drinken en we kunnen gaan en staan waar we willen, waarom moet er dan zoveel over geklaagd worden.

Hoi Andre,
Nou ja er is al veel over gezegd, maar ik kan me voorstellen dat de meeste mensen hier over deze zinnen vallen. Het is naar mijn idee wat ongelukkig geformuleerd.

Ik geloof wel in je goede bedoelingen en lees uit je post ook de gedachte dat het mogelijk is om op een normale manier je leven te kunnen leiden ondanks de hypo. Ik vind het fijn voor je dat je die ervaring hebt.

Zelf ben ik ook dankbaar voor het feit dat het met mij nu (na driekwart jaar) veel beter gaat.
Ik ben een stuk minder moe en voel me emotioneel wat stabieler dan een tijd geleden. Helaas heeft niet iedereen die ervaring en daarom is het goed dat dit forum een uitlaatklep biedt.

Natuurlijk zijn er altijd dingen/ziektes die erger zijn dan een trage schildklier, maar dat neemt niet weg dat het soms moeilijk is om een schildklierprobleem te hebben.
Zeker voor mensen waarbij het instellen op schildkliermedicatie moeizaam gaat of wanneer je je uitgeput en/of depressief voelt.

Dan kan het hard aankomen wanneer jij schrijft 'dat er zoveel geklaagd wordt'.
Ik hoop dat je dit begrijpt en dat je hier nog wel een reactie wilt geven.

En voor iedereen die dit nodig heeft:

Alleen met de eerste zin slaat Andre de spijker op z'n kop: Er is zeker veel onbegrip voor mensen met hypo!
Maar we hebben ook zeker wat te klagen. Als gezonde mensen al het recht hebben om over pijntjes en dingetjes te klagen, dan hebben wij dat toch ook.

Veel hypo's hebben weinig mogelijkheid om hun beklag te doen tegenover de buitenwereld, ze worden niet begrepen, er is weinig van te zien aan de buitenkant en ach, ze lopen en praten nog, dus zo erg zal het niet zijn.
Mijn vader heeft de afgelopen 2 jaar 2 keer op het randje van de dood gelegen en heeft vorige week te horen gekregen dat hij voor de rest van z'n leven door een sonde moet 'eten'. Hij klaagt nauwelijks en zet door, geniet van het leven en als ik tegen de buitenwereld zou klagen, heb ik het idee dat ik zijn doorzettingsvermogen teniet doe, mijn lijf is tenslotte nog compleet. Zeker tegenover mensen die niet weten wat het is om een rommelende schildklier te hebben komt mijn geklaag over als gezeur, aandachttrekkerij.

Maar hier op het forum zijn we allemaal hetzelfde. En als je allemaal hetzelfde mankeert, wil je daar ook met elkaar over praten. Klachten vergelijken. Even je frustraties uitstorten. Want wij begrijpen elkaar.
Niemand komt hier om te klagen. Men komt hier om begrepen te worden.

Ik heb niet alles gelezen maar als ik Andre zijn eerste stukje zie, denk ik 'goh wat een geluksvogel'

Het is echt jammer dat het niet iedereen lukt om lang stabiel en je zo goed te voelen als Andre

Er zijn maanden geweest dat ik ook dacht jippie gaat vrezelijk goed
val lekker af energie voor 10 en dan ineens lig je weer letterlijk op je gat.

Ik denk dat we allemaal goed ons best doen en zeker niet klagen,maar ik heb al zoveel gelezen hier van klachten die zelfs mijn HA niet kon omschrijven als SK klachten.
Dat ik blij ben dat ze hier geschreven staan daar is dit forum toch voor bedoelt.

We gaan lekker door zo

Het zou misschien wel kunnen dat de uitwerking van schildklierproblemen bij mannen en vrouwen verschillend is. Ik herken in het stukje van Andre dat ik ook gewoon alles doe en eigenlijk nooit zware klachten heb gehad... ik zie ook behoorlijk weinig mannen op dit forum... misschien omdat zij hetzelfde ervaren? Mannen zijn qua schildklierproblemen natuurlijk ook in de minderheid, maar toch... het zet me aan het denken.

Dat er een verschil zit tussen mannen en vrouwen lijkt me inderdaad wel logisch.

Het verschil zit hem bij mij al in de start...............zwangerschap, gevolg algehele hormonengekte, onderdrukken van je immuunsysteem etc. moet toch af en toe wel fout lopen zou je zo zeggen.

verder denk ik de invloed van oestogenen, progesteron etc.

Ach ja, nu vallen mijn klachten ook nog mee hoor!

dus ook vrouwen kunnen vrij goed herstellen..........

alleen diegene die er echt zonder al te veel problemen doorrollen zul je inderdaad niet snel op dit forum zien.
of degene die het te weinig serieus nemen.........die zijn er ook nog!

Geloof ook nog steeds niet dat het berichtje van andre negatief bedoeld is.
positief denken heeft wel degelijk invloed. maar het is natuurlijk wel moeilijk als je dan van de ene op de andere dag weer in een mindere fase zit.

dat vind ik persoonlijk nog steeds lastig te accepteren.
leuke, drukke energieke dag kost me toch een aantal mindere dagen erna

gr a3n