OUDE Hypoforum

Ik kan al een weekje echt helemaal niks hebben, ben heel sjacherijnig, en alles is me te veel. Bah. Dan loopt er iets op mijn werk niet lekker, dan krijg ik weer een mailtje waar ik niet meer telefonisch op kan reageren omdat het te laat is. Dan komt mijn buurmeisje weer binnen vallen. Ik zei nog, ik ga zo eten, en heb niet genoeg voor 2. Hint hint....  :boos3:  Dan kan ik niet slapen omdat ik met van alles in mijn hoofd zit, en nu ben ik kapot, en nog steeds niet te genieten. Ik kan overal wel op schelden, en waarom?  :huil:
Gelukkig mag ik eindelijk naar de internist donderdag....als het zo moet weet ik het af en toe niet meer hoor...  :huil:

O wat erg, dat heb ik ook. Ik voel me regelmatig boos en geirriteerd van binnen. Terwijl ik zo spontaan en opgewekt ben altijd. Ik kreeg zelfs te horen van zo ken ik je niet.
Nee ik ken mezelf zo ook niet.
Ik sta goed ingesteld maar sinds ik aan de thyrax ben voel
ik me echt anders. Ik kan echt boze buien hebben.
Alles is me dan teveel en het liefst wil ik dan een potje janken.
Maar ben verder niet moe ofzo.
Ik wou zelf al dit topic opnen om te kijken of meer mensen
last hebben van die stemmingswisselingen.

Groetjes Daisy

Nou bij deze dan hier is je topic  :-D
Ik snauw zelfs mensen af die het niet verdienen. Heel erg. Ik heb echter geen idee wat mijn bloedwaarden zeggen op dit moment.
Mijn gevoel zegt hypo... even afwachten...

Heel herkenbaar!!!

En dan ben ik bv op mijn werk en dan voel ik me al boos
van binnen. Ik kan niet uitleggen hoe dat is. Thuis zeg ik
ook wel tegen mijn vriend dat ik me zo boos en chagerijnig
voel. Hij kan er om lachen en dan beginnen we samen te
lachen.
Maar jee dat is echt rot hoor. Gewoon van die buien die opkomen.
Ik wil dat niet maar sinds ik aan de Thyrax zit heb ik dat
gewoon gekregen. En ik ben ook vergeetachtig. Ik merk
dat ik meer dingen opschrijf om te onthouden.
Maar gelukkig voel ik me verder goed, ben niet meer moe.
De benen doen minder zeer dus verbetering is er zeker.
Als ik me zo voel geef ik het meestal aan van ik voel me
zo boos. Het is niet anders , het is in ieder geval beter zo
dan alleen maar op bed willen liggen. Dus af en toe een
nukkig buitje moeten de mensen maar voor lief nemen.
Ze vinden me gelukkig nog steeds leuk en spontaan.

Ja dat had ik maandag, ik ging al boos naar mijn werk toe. En er was geen enkele reden voor. Ik was zo prikkelbaar en dan voel ik me zo rot naar mijn collega toe. Alsof zij het kan helpen. Toen maakte ze een grapje en dan springen de tranen me in de ogen, want ik vind het niet grappig, terwijl ik er anders aan mee zou doen.
Maar vanmorgen stond ik opeens heel vrolijk op, en heb ik zelfs zin om te gaan werken. Zoooo vaag allemaal....
Maar blij dat er herkenning is!

Ja precies meid. Ik herken het allemaal net zo.
Het is niet anders dus maar gewoon aan over
geven. Groetjs.

Ja hoor herkenbaar.............ben gewoon nog niet mijn oude zelf. Ik was ook spontaan en pakte alles aan. Nou dat is niet meer. Op mijn werk irriteer ik me aan iedereen. Ik vind niks leuk en ik wil niks. Lijk wel zo'n boze puber.  :boos2:

Bij mij lijkt het eerder op hyper dan hypo. Bij hypo ben ik zombie en dan heb ik niet eens de energie om me ergens druk of boos over te maken. En als ik iets naar de hyperkant opschuif en dus weer energie heb krijg ik een wat korter lontje. Misschien moet ik ook weer leren na jaren op de waakvlam te hebben gestaan om met dit soort heftige emoties om te gaan.

Sterkte meiden en ook voor onze omgeving  

Echt Louise ik heb hetzelfde als jij. Heb nu veel energie en
erger me aan alles op het werk. Echt zo gek.

Hoi Meiden

mag ik me aansluiten...
ik heb ook meer wel als niet die vervelende onrustige buien... moet me erg inhouden omdat mijn gezin hier niet om gevraagd heeft (net als ik) en ik niet alles wil verliezen...

Maar ik heb haast nooit zin in afspraaken, visites sociale bedoelingen.. alles is me meestal teveel.... als ik ze dan toch doe omdat het moet, lukt het me wel, maar het zuigt me helemaal leeg

pffffff...

gr Brigitte

Welkom bij de club! Ik had zondag ook zo´n dag... heb zelfs de buurvrouw ( en terecht!) er van langs gegeven, dat ze zich eens niet met mij moest bemoeien...

BBQG schreef:Maar ik heb haast nooit zin in afspraaken, visites sociale bedoelingen.. alles is me meestal teveel.... als ik ze dan toch doe omdat het moet, lukt het me wel, maar het zuigt me helemaal leeg

Dit is voor mij hééél herkenbaar! Ik denk altijd dat het met mijn gevoeligheid te maken heeft, dat ik zo snel overprikkeld en leeggezogen ben van mensen, visites enzo. Kan natuurlijk ook de schildklier zijn..

Ook ik heb van die dagen dat ik OERchagherijnig ben. Vooral waar mensen zijn: op het werk, in de stad, in het verkeer. Dan ben ik zó geïrriteerd dat ik op het laatst wel kan janken. Maar eigenlijk zou ik dan het liefste om me heen trappen. In mijn fantasie doe ik dat dan ook. En ondertussen maar niets laten merken om anderen niet te kwetsen.. (Maar ja, de mensen op mijn werk zíjn vaak ook irritant  :??:, maar de ene keer kan ik meer verdragen dan de andere. 's Zomers kan ik meestal meer hebben. Dan zit ik lekkerder in m'n vel.

herkenbaar. zelf is mijn lontje korter bij hyper lijkt wel. Bij hypo zo eerder een gelaten idee van laat me toch allemaal met rust.
zo vaak allemaal... vervelend dat zeker

Ik ben het bij beide  :-D  gelukkig niet alleen maar hoor.  Ik heb mijn momenten. Gister ook toen blafte ik tegen de directeur    maar ik herstelde me vliegensvlug, en we hebben er om kunnen lachen achteraf. Oeps... heb meteen de de rest van de week vrij genomen hahahaha... even tijd voor mijzelf. Gelukkig ben ik in de omstandigheden dat dit kan, maar ik voel mee met de degene die dit niet kunnen...

Dit is voor mij ook erg herkenbaar. Kan zo mijn buien hebben dat ik erg chagrijnig ben en niet veel kan hebben. Maar heb het gelukkig niet de hele tijd, zijn meer buien. Maar vooral als ik ongesteld ben kan ik er goed last van hebben, en heb dan ook wel eens dat het al snel te veel is. Laat het niet altijd merken, maar vind het wel irritant.

zonnetje1983 schreef:Laat het niet altijd merken, maar vind het wel irritant.

Als ik probeer het niet te laten merken, dan ga ik altijd zitten  :huil:  dat schiet ook niet op... *mopper*

Mensen die het aan me merken laten me lekker met rust, en dat is het beste wat ze kunnen doen  :-D

Ik kan de laatste tijd WOEDEND worden om niets  :boos3: .
Het is gewoon niet mooi meer: inclusief vloeken, smijten met spullen en haten van mijn man.

Als ik wat in het huishouden moet doen: waarom moet ik het altijd doen en doet hij nooit wat in huis. Waarom daarnaast ook nog sex moeten hebben, want ja, je bent niet alleen in zo'n relatie. En klaarkomen na  het aftrekken bij het naar porno kijken is ook geen oplossing. WOEST WOEST WOEST ben ik dan... Dan maar liever scheiden (ben ik alleen en hoef ik met niemand rekening te houden).

Geen idee wat mijn waarden zijn, maar het lijkt alsof het laagje fatsoen en beleefdheid helemaal weg is. Op mijn werk kan ik me aan alles en iedereen irriteren en kan ik me vaak nog net inhouden.

Ik slik sinds 1999 Seroxat omdat het overspannen zijn zich uitte in depri zijn en paniekaanvallen hebben (durfde niet naar buiten). Wanneer ik mijn dagboek bekijk uit die tijd, lees ik dat de psychiater mij nog een keer een bloedtest liet doen omdat mijn SK waarden niet goed waren. Verder niets mee gedaan. Sinds die tijd slik ik dat rotspul Seroxat en ondanks therapie viel ik na een redelijk goede periode terug naar niet naar buiten durven en bang zijn voor mensen. Op het werk begrepen ze het niet...wat een ellende dat met zich mee heeft gebracht met ziek zijn, niet gelooft worden etc. etc....

Omdat ik zo moe was de laatste tijd (niet vooruit te branden) bloedtest gedaan en daar was mijn langzaamwerkende SK. Ik moet er niet aan denken dat ik al die tijd voor Noppes Seroxat heb geslikt, maar ben nu hard aan het werk om er van af te komen. Heb geen angstaanvallen oid meer gehad het is nu gewoon afkicken.

Ik wilde dat ik kon nakijken of het echt al die tijd mijn SK is geweest, maakt me ook zo moe allemaal.

Sorry, het begon met het WOEDEND zijn en het eindigt in  :huil:  :huil:  :huil:  :huil: maar het lucht eigenlijk wel op...

Dank voor het 'luisteren', iemand anders ook zo extreem woedend bij vlagen?

 :kus2:  :kus2:  HERKENBAAR! en hier hoef je echt geen sorry te zeggen we snappen je!

Het is helaas heel herkenbaar, gelukkig kan ik zelf redelijk beheersen maar merk wel dat ik zeer licht geraakt ben en dingen moeilijker kan relativeren en los kan laten.

Zelf hoop ik er op dat als ik goed ben ingesteld op de medicatie dat weer een beetje normale proporties aan zal nemen.

Helaas zijn er ook meerdere mensen zoals jij die voordat duidelijk was dat ze Hashimoto hadden alleen ad gebruikte zoals seroxat en dat inderdaad geheel of gedeeltelijk af moeten bouwen.

Als je dat gaat afbouwen heel rustig aan en goed de schommelingen in de gaten houden het kan zijn dat je dan je sk medicatie weer wat moet opbouwen.

Succes Jantje