OUDE Hypoforum

Hoi hoi,

Ik wil even mijn verhaaltje kwijt.

Ik loop al ruim 7 jaar met zeer diverse klachten, waaronder vermoeidheid een van de meest aanwezige was. Verder was ik bijzonder vaak ziek. Toen ik bij de marine zat werd er tegen mij gezegd dat ik een terugval van Pheiffer zou hebben (dit was 7 jaar geleden). Terwijl ik Pheiffer heb gehad op mijn 15de, ben nu 27.

Toen ik vertrok bij de marine weigerde ze te vermelden dat ik op het moment van vertrek enorm veel last had van onverklaarbare vermoeidheid en bovendien enorm vaak griepjes had.

Ik was nauwelijks een half jaar thuis toen ik naar de huisarts in Tilburg ging met mijn klachten. Deze zei tegen mij dat ik maar eens een vast ritme moest aannemen van 07.00uur opstaan en 21.00 naar bed. Dit heb ik een paar weken geprobeerd maar haalde niets uit. Toen heeft hij toch maar ingestemd om mij door te verwijzen naar de internist. Uit alle testen is niets gekomen en toen ik vroeg of ze wel volgens het Radboud protocol hadden getest zeiden ze ja. Bovendien werd me vrolijk gezegd dat het tussen mijn oren zou zitten.

Binnen 9 maanden nadat mijn huisarts dat ritme aan had bevolen ging ik steeds minder werken, want ik hield het niet vol. Heb toen ook een second opinion aangevraagd via CZ om naar Brussel te kunnen gaan. Op dat moment woonde ik in Oss en had ik inmiddels al weer een nieuwe huisarts. Toen hij vernam dat ik met die second opinion bezig was heeft hij ervoor gezorgd dat ik naar het Radboud kon gaan.

In het Radboud hebben ze enorm wat testen gedaan en zeiden ze nadat ze niets gevonden hadden dat ik CVS (Chronisch Vermoeidheids Syndroom) zou hebben. Dus ik ben de therapie ingegaan daar. En was op dat moment dolgelukkig. Ik dacht echt dat ze me daar konden helpen. In een half jaar had ik de therapie doorlopen met goed gevolg dachten we op dat moment. Werd hersteld verklaard door mijn arts aldaar.

Een jaar na de herstelverklaring raakte ik zwanger en toen was het mis. En in die tussentijd ging het op en neer. De ene periode ging het goed en de andere periode ging het weer minder.

Na mijn bevalling ben ik nooit meer dezelfde geworden als daarvoor. En na lang tobben en een aantal testen voor de schildklier verder hebben we de TPO getest (tesamen met TSH, T4, T3 en B12) tijdens een proefbehandeling met Thyrax. Hieruit werd onomstotelijk vastgesteld dat ik een schildklieraandoening heb.

Ik vind het bijzonder jammer dat het allemaal zolang heeft moeten duren en vind het ook heel vreemd dat het niet eerder getest of uitgekomen is. Kan me namelijk niet voorstellen dat ik eerst een terugval van Pheiffer heb gekregen en vervolgens CVS kreeg opgeplakt en dat er dan nu uitkomt dat ik Hashimoto heb.

Ik hoop dat men in het vervolg extra aandacht geeft aan mensen waarvan gedacht word dat ze CVS hebben.

Ik ben heel blij met mijn huidige huisarts, hij zoekt en denkt met mij mee.

Groetjes Jitske

Jitske,

Idd. fijn dat de ha. zo goed met je meedenkt, dat zie je helaas niet zo veel.

Wel jammer dat het idd. niet eerder onderzocht is.

Het zou idd. kunnen dat ze daardoor de boot gemist hebben en er zou je veel ellende bespaard kunnen zijn.

Maar, het kan ook zo zijn dat je hasi pas ontstaan is na je zwangerschap, dat je hiervoor er nog geen last van had volgens de normen van het laboratorium.

Je hoort en ziet hier nl. heel vaak dat mensen wel klachten hebben, maar dat de waarden goed zijn.

Ook word tegenwoordig verondersteld dat van de mensen met goede waarden, waarschijnlijk toch een behoorlijk gedeelte toch een schildklier afwijking hebben.

Alleen tonen de bloedwaarden dit nog niet aan.

Indien je meer wilt weten, wil ik je echt de info map aanraden. (linksboven)

Heb hem zelf ook en ben inmiddels heel veel wijzer geworden, terwijl ik hem nog steeds niet geheel gelezen heb!

Jitske,

Fijn dat nu de oorzaak toch gevonden is. Ik ben het met Claudia eens dat het goed mogelijk is dat je sk problemen eerder nog niet aantoonbaar waren in het bloed.

Zelf ben ik een hypo met 'goede' waardes. Ik ken zelfs een verhaal van een vrouw die 15 jaar lang werd bestempeld met zwangerschapsdepressie, burn-out, overspannen etc. Na 15 jaar was eindelijk haar TSH verhoogd, en werd ze serieus genomen.

Probeer er nu niet meer aan te denken, het kost alleen maar energie. Zorg nu dat je goed ingesteld raakt, hopelijk ga je je dan snel weer beter voelen.

Hoe voel je je nu?

Groet,
Erika

Hoi Erika,

Ik ben heel blij met het feit dat er eindelijk is uitgekomen dat ik een schildklieraandoening heb. Het lijkt heel raar om dat te denken, maar als je al 7 jaar lang tobt met je gezondheid.

Momenteel gaat het nog niet zo lekker. Heb net als velen een griepje achter de rug die vrij hardnekkig is.

Wat betreft de medicijnen merk ik er nog niet super veel van. Ben weliswaar niet meer zo extreem moe en heb minder behoefte aan slapen als eerst. Wat voor mij al een hele verbetering is, aangezien ik soms makkelijk 12 uur of meer per dag kon slapen.
Verder heb ik enorme last van zweethanden en dat is niet altijd makkelijk aangezien ik bowl en daarbij best last heb van de verandering. Maar ik heb er ondertussen wel mee leren omgaan en speel nu met veel meer plezier.

Ik hoop verder dat ik snel minder last heb van verzuring als ik fiets naar mijn werk. Echter ben ik nu aan het genieten van mijn vakantie en zal veranderingen pas merken als ik over een week weer mag werken.

groeten jitske

Jiske,

fijn dat het wat beter gaat.

Je zegt dat het nog niet zo lekker gaat.

Dit lijkt me wel logisch.

Je TSH is nu 1,1.

Dit kan voor je huisarts wel goed lijken, echter, je hoeft je hierbij nog niet goed te voelen.

Zelf voelde ik me pas redelijk/goed toen mijn waarde 0,84 was.

Weet van meerdere mensen hier dat de meeste sk patienten zich het prettigst voelen bij een waarde onder de 1.

(indien ze medicatie gebruiken uiteraard.)

Dit kan bij jou ook zo zijn.

Verder heb je nog steeds behoorlijk wat anti stoffen.

Zolang je deze hebt, maakt je lichaam ze nog aan, wat inhoud dat je schildklier nog achteruit gaat.

Dit kun je dan ook weer in je waarden zien.

Heel veel sterkte.

Liefs van Clau