Hallo, ik ben Jan.
Onze dochter Manon (10) groeit al een paar jaar nauwelijks meer.
Ook haar tanden wisselen maar langzaam.
Verder heeft ze eigenlijk geen klachten. Ze sport 3 à 4 keer in de week en kan goed meekomen op school. Wel eet ze erg weinig.
Op ons verzoek heeft de huisarts ons doorverwezen naar de kinderarts. Die heeft haar bloed laten onderzoeken.
2 weken geleden kregen we de uitslag. Manon heeft een zeer traag/niet werkende schildklier.
TSH > 100, Ft4 = 0,8
De kinderarts vermoedt dat haar schildklier door een auto-immuunziekte (Hashimoto?) zo goed als uitgeschakeld is (onomkeerbaar).
De kinderarts heeft Manon meteen 50 microgram Thyrax voorgeschreven. Dat neemt ze nu sinds 8 dagen. We merken tot nu toe niet veel aan haar.
Vanmiddag is een echo van haar schildklier gemaakt en is opnieuw bloed afgenomen voor het bepalen van TSH, FT4, T3 en anti-TPO.
Volgende week hebben we een gesprek met de kinderarts om de uitslagen te bespreken en te praten over de verdere behandeling.
Ik heb een paar vragen:
- Hoe kan het dat Manon met deze, in mijn ogen, vrij extreme bloedwaarden niet veel meer lichamelijke klachten heeft (vermoeidheid, obstipatie etc.)
- Is het aan te raden om ons meteen door te laten verwijzen naar een endocrinoloog, of is dat pas nodig als de huidige behandeling niet het gewenste resultaat (groei, normale bloedwaarden) heeft.
Ik heb al wat zitten lezen op dit forum en begrijp dat het soms wel even kan duren voor de medicatie goed is ingesteld en er een stabiele situatie ontstaat. Als Manon (nu hopelijk) gaat groeien, is dat ook weer van invloed op de dosering.
Ik ben van plan om een soort logboekje bij te gaan houden, waarin ik alles vastleg wat naar mijn idee van belang kan zijn (bloedwaarden, medicatie, gesprekken met artsen etc., hoe voelt Manon zich, groeit ze?)
Als er ouders zijn die in een vergelijkbare situatie zitten/zaten met hun kind en tips hebben of ervaringen willen uitwisselen, houdt ik mij van harte aanbevolen.
