OUDE Hypoforum

Datum: oktober 2009
Opdrachtgever: TaskforceWtcg
Ministerie van VWS


Verbetering van de criteria geneesmiddelen- en
ziekenhuiszorggebruik voor afbakening van de
doelgroep voor deWtcg

2.3 Afbakening en recht op forfait... 10
Hoofdstuk 3:
Probleemstelling... 12
Hoofdstuk 4: Definities... 14
4.1 Definitie chronische ziekten... 14

6.2.6 Schildklieraandoeningen.. 26

6.16 Voorstel diagnosecodes inwendige geneeskunde... 42

7.9 ATC hoofdgroep H: Systemische hormonale preparaten... 58
7.9.1 H01: Hypofyse- en hypothalamushormonen en verwante verbindingen... 58
7.9.2 H02, H04, H05: Systemische hormonale preparaten m.u.v. insuline en geslachtshormonen... 59
7.9.3 H03: Schildkliermiddelen... 59

Hoofdstuk 9: Systematiek chronische groepen... 72
9.1 Kenmerken chronische groepen... 72
9.2 Indeling chronische groepen... 73
9.3 Weging en recht op forfait ... 73
Hoofdstuk 10: Uitkomsten en resultaten... 76

Hoofdstuk 11: Aanbevelingen ... 80

4.1 Definitie chronische ziekten
Al bij het opstellen en vormgeven van de Wtcg en andere regelingen voor chronisch zieken en gehandicapten liepen beleidsmakers aan tegen het probleem dat er (wereldwijd) geen eenduidige definitie van het begrip ‘chronische ziekte’ bestaat.

Na onderzoek naar de diverse in omloop zijnde definities, heeft Vektis (in haar rapport dat ten grondslag ligt aan de huidige
Wtcg) ervoor gekozen uit te gaan van de volgende definitie:
“Een langdurige, ernstige aandoening zonder kans op herstel”6

5.3.2 Bottom-up benadering
Naast de witte-vlekken-benadering zoals bovenstaand beschreven, is ervoor gekozen zowel de DBC’s als de ATC-codes van onderaf, per diagnose en per individuele code, te beoordelen op de volgende punten:

- Is hier sprake van (geneesmiddelen specifiek gebruikt bij) een chronische aandoening?
Hierbij werd, op advies van de expertgroep ziekenhuiszorg de
volgende definitie aangehouden:
‘Een langdurige, ernstige aandoening die minimaal 12 maanden duurt’, zie ook hoofdstuk 4.
- -Is hier sprake van een chronische aandoening met meerkosten? Zie voor de definitie van meerkosten hoofdstuk 4.
Voor het onderdeel geneesmiddelengebruik houdt dit in dat op basis van de bestaande systematiek de huidige FKG’s zijn vertaald in een lijst met ATC’s met per ATC-code de gehanteerde DDD-grens 9.
9 DDD (Daily Defined Dose) is de veronderstelde gemiddelde onderhoudsdosering per dag

6.2.6 Schildklieraandoeningen
Uit de witte vlekken analyse op basis van het bestand van de CG-Raad bleken de schildklieraandoeningen hypo- en hyperthyreoïdie een witte vlek in de huidige afbakening.
De expertgroep oordeelt dat de patiënten die lijden aan deze aandoeningen in zijn algemeenheid goed zijn ingesteld op medicatie en geen of zeer beperkte gevolgen in het
dagelijks leven ondervinden.
Meerkosten bij deze groep worden dan ook in het algemeen niet verwacht.
De expertgroep heeft besloten de aandoeningen hypo- en hyperthyreoïdie niet op te nemen in de afbakening van de Wtcg.

6.16 Voorstel diagnosecodes inwendige geneeskunde
Zie tabel

Toelichting: een aantal diagnoses van het specialisme interne geneeskunde is verwijderd uit de huidige afbakeningscriteria.
In paragraaf 6.2 wordt op een aantal van deze aandoeningen nader ingegaan.
De expertgroep heeft een aantal overige diagnoses getypeerd als specifiek voor het hebben van een chronische aandoening en daarmee samenhangende beperkingen en meerkosten.
Deze diagnoses zijn toegevoegd aan de afbakening

7.9 ATC hoofdgroep H: Systemische hormonale preparaten
In ATC-groep H worden de systemische hormonale preparaten als volgt ingedeeld:
01. Hypofyse- hypothalamushormonen en verwante verbindingen
02. Corticosteroïden voor systemisch gebruik
03. Schildkliermiddelen
04. Pancreashormonen
05. Calciumregulerende middelen
De subcategorieën H01 hypofyse- en hypothalamushormonen en H03 verwante verbindingen en schildkliermiddelen zijn opgenomen in de FKG-lijst.

7.9.3 H03: Schildkliermiddelen
De expertgroep heeft zich gebogen over de vraag of middelen voor
schildklieraandoeningen toegevoegd dienden te worden aan de criteria.
Schildkliermiddelen zijn niet opgenomen vanwege het oordeel van de experts dat patiënten met schildklieraandoeningen over het algemeen goed zijn ingesteld op geneesmiddelen en er in die situatie geen aanwijzingen zijn voor het bestaan van meerkosten.
De middelen die gebruikt worden voor hypo- of hyperthyreoïdie zijn dan ook niet opgenomen.

9.2 Indeling chronische groepen
De Praktijk stelt de volgende indeling van chronische groepen voor:

Daarnaast zijn experts van mening dat voor een groot aantal aandoeningen gesteld kan worden dat geneesmiddelengebruik en gebruik van poliklinische of dagbehandelingszorg elkaar overlappen.

Bijvoorbeeld een patiënt die voor een bepaalde aandoening jaarlijks door de specialist wordt gecontroleerd en die voor diezelfde aandoening geneesmiddelen gebruikt.

Door het toevoegen van de gehele groep poliklinische en dagbehandelings-DBC’s en het handhaven van de huidige wegingsmethodiek, zou dit betekenen dat een groot deel van deze patiënten een hoger forfait zou ontvangen dan
op grond van de huidige regeling, terwijl er geen sprake is van een
aanvullende aandoening, ernstiger beperkingen of meer meerkosten.

Om deze overlap in overeenstemming te brengen met de
wegingssystematiek en het recht op een bepaald forfait, heeft de
Praktijk het volgende model ontwikkeld:

Wanneer de samenstelling van de groep van 470.000 personen die in de nieuwe systematiek niet meer binnen de afbakening vallen wordt bezien, kan het volgende worden geconcludeerd:
FKG Aantal:
Glaucoom 42.700
Schildklieraandoeningen 97.100
Psychische stoornissen 242.800
Diabetes -
CARA -
Epilepsie -
Ziekte van Crohn -
Hartaandoeningen 28.000
Reuma -
Parkinson -
Transplantaties -
Cystic fybrosis -
Aandoeningen van de
hersenen/ruggemerg -
Kanker -
HIV/AIDS -
Nieraandoeningen 200
Groeihormonen -
Overige oude systematiek DKG’s 57.500

De aantallen uit bovenstaand overzicht betreffen ook geen unieke
personen en zij kunnen dan ook (wegens het voorkomen van
multimorbiditeit) niet bij elkaar worden opgeteld.
Door het verwijderen van de aandoeningen glaucoom,
schildklieraandoeningen (hyper/hypothyreoïdie) en lichte depressie, wordt het grootste deel van de uitvallers verklaard. De aantallen personen die uitvallen in de categorieën ‘hartaandoeningen’, ‘nieraandoeningen’ en
‘overig oude systematiek DKG’s’ betreffen met name de verwijderde acute diagnoses, zoals bijvoorbeeld een hartinfarct of acuut nierfalen.

Gedurende het gehele traject en bij het afbakenen van de focus van de Praktijk bij het doen van voorstellen ten behoeve van de verbetering van de afbakening van de doelgroep van de Wtcg op het gebied van geneesmiddelen- en ziekenhuiszorggebruik is een aantal zaken naar voren gekomen waarover de Praktijk en de experts graag aanbevelingen willen doen.

Het gaat om de volgende zaken:
1. Voorafgaand aan het traject is geconstateerd dat personen met een chronische aandoening die door de huisarts of door een GGZ-instelling worden behandeld en die niet op grond van hun geneesmiddelengebruik of AWBZ-zorggebruik (bij GGZ betreft dit vooral curatieve behandelingen, vallend binnen de Zvw) niet in de afbakening worden gevonden.
Het verdient aanbeveling inzichtelijk te maken hoe groot deze groep is en op welke wijze deze eventueel in de toekomst in de afbakeningssystematiek is te implementeren.